UMMLesson 4. Nehemiah: Lalaking May Pangitain Nehemiah 1:1-9

Lesson 4. Nehemiah: Lalaking May Pangitain
Nehemiah 1:1-9

Sabi sa Aklat ng Kawikaan 28:18, "Without a vision, people will perish." Ang vision o pangitain ay larawan ng bukas na ipinapakita ng Diyos sa kanyang mga lingkod tungkol sa hinaharap ng kanilang nasasakupan.

Si Nehemiah: Lalaking May Pangarap

Ang ating pagbubulay ay tungkol sa isang lalaking may nais makamit sa buhay, siya ay may pangitain o pangarap na nais niyang makamit. Mayroon siyang nakitang hinaharap sa kabila ng pagkawasak ng Jerusalem. Siya ay nagtitiwala sa Diyos, at mapanalangin. Bilang isang leader, mahal niya ang kanyang bayan ng higit sa kanyang sarili. Tunghayan natin ang kanyang kwento.

Ang Suliranin ng Jerusalem

Ang Jerusalem, kung saan nakatayo ang Templo ay wasak ng panahon na iyon. Pagkatapos ng digmaan ang bayan ay naiwang walang muog. Ito ang balitang dala ni Hanani na nagdulot ng matinding lungkot kay Nahemiah. Ano ngayon ang kanyang gagawin? May magagawa ba siya habang siya ay nasa malayong bayan? Ano ba ang nais ng Diyos para sa Jerusalem?

Mga Paraan ni Nahemiah Upang Makatugon sa Suliranin

Pagkarinig sa suliranin, lungkot ang unang naramdaman ni Nehemiah. Marahil dahil malayo sa sariling bayan, alam niya na hindi siya maaring tumugon agad sa pangangailangan. Subalit siya ay isang "visionary leader", kaya niyang tumingin ng higit sa nakikita lamang ng mata. Kaya niyang ilarawan ang hinaharap. Paano niya ginawa ito?

1. Lumapit siya sa Diyos upang manalangin.
Alang-alang sa pag-ibig sa sariling bayan, nag-ayuno si Nehemiah ng apat na buwan para idalangin ang Jerusalem. Sa Diyos siya unang lumapit, sa halip na gumawa agad ng sariling hakbang. Ang tunay na vision ay mula sa Diyos, t ito ang ipinagkaloob kay Nehemiah.

2. Lumapit siya sa mga taong maaaring makatulong sa kanya.
Habang nag-aayuno, napansin ng hari ang lungkot sa mukha ni Nehemiah. Dahil sa pagtatanong ng hari, nakakita ng pagkakataon si Nehemiah upang idulog sa hari ang kanyang suliranin. At tinulungan naman siya ng hari. Sa bahaging ito ng kwento, makikita natin kung gaano kalaki ang tiwala at malasakit ng hari kay Nehemiah. Marahil si Nehemiah ay pinagkakatiwalaan ng hari, dahil sa kanyang katapatan at kabutihan.

May pagkakataon na kakailanganin ng isang lalaki ang tulong ng iba. Paminsan-minsan, kailangan ding aminin natin na may kahinaan tayo, at maari tayong patulong sa iba. Maaring sa mga kaibigan, kamag-anak o "network connections".

Nakikita natin ang katangiang ito kay Nehemiah. Humingi siya ng tulong sa hari. At dahil lalaking mapagkakatiwalaan, agad siyang tinugon ng hari dahil sa kanilang integridad. Ang integridad o tiwala ng ibang tao ay mabuting "asset" para sa isang lalaki upang siya ay pagkatiwalaan at tulungan. Maaring siya ay matulungin din. Ang taong matulungin at madaling tulungan.

3. Hinimok niya ang mga mamayan ng Jerusalem upang mag-kaisa.
Ang vision ni Nehemiah na itatayo muli ang muog ng Jerusalem ay hamon upang magkaroon ng panibagong pag-asa ang kanilang bayan. Ang pag-asang dala ni Nehemiah: na maaring itayo muli ang muog ng Jerusalem, ay ibinahagi niya sa mga mamayan ng bayan. At naunawaan naman ang Jerusalem sa kanyang pangitain.

Maganda na ang kalagayan ni Nehemiah sa palasyo ng hari, ngunit bakit ginusto pa niya ang umuwi sa Jerusalem?

Masasabi nating hindi makasarili si Nehemiah. Pinili niya ang kapakanan ng Jerusalem bago ang kanyang sarili. Mas mahalaga para sa kanya ang sumunod sa utos ng Diyos kaysa manatili sa marangyang kalagayan sa palasyo ng hari.

Ang Tagumpay ni Nehemiah

Hindi naging madali para kay Nehemiah ang pagtatayo ng muog. Naroon sina Sanbalat na nananakot at naninira sa mga taga Jerusalem. Palaging gumagawa ng paraan si Sanbalat upang panghinaan ng loob ang mga tauhan ni Nehemiah.

Sa kabila ng lahat ng ito, nagtagumpay pa rin si Nehemiah at ang buong bayan ng Jerusalem, dahil,

1. Sa Diyos sila nagtiwala ng lubos (Nehemiah 2.20).
Pinatutunayan ng Biblia na ang mga taong marunong magtiwala sa Diyos ay nagtatagumpay. Ito ang nakamit ni Nehemiah, Ayon sa Nehemiah 6:16, at "Naniwala silang natapos nila ang gawain sa tulong ng Diyos."

2. Sa direksyon ng pangitain ni Nehemiah sila nagkaisa (Nehemiah 2:18).
"Masigla kami at patuloy sa pag-aayos ng muog!" ito ang masayang ulat ni Nehemiah sa kanilang pagkilos. Sila ay parang namamangka at sumasagwan sa iisang direksyon. Mabilis silang kumikilos at masaya dahil sa nakikita nilang tagumpay.

Pagbubulay

Ang mga kalalakihan ay tinawag ng Diyos upang maging leader. Leader tayo ng ating pamilya, o sa iglesia at sa lipunan. Ngunit upang maging mabuting leader, kailangan tayong magkaroon ng pangitain o vision upang sa gabay ng Diyos makita nating malinaw ang direksyong nais ng Diyos na dapat nating tahakin.

Ang bawat ama ay dapat na magbahagi ng vision sa kanyang sariling sambahayan. Mahalagang magkaroon ng pampamilyang pangarap ang isang ama, upang akayin niya ang pamilya sa tungo sa isang matagumpay na buhay. Sa kabila ng mga problema at mabibigat na pasanin, ang bawat ama na may pangitain ay maaring maging inspirasyon ng kanyang mga anak tungo sa tagumpay.

Ang bawat lalaki na nasa "leadership position" ay dapat kakitaan ng malinaw na vision o pangitain. Maraming leader ang itinitindig ng Panginoon sa mga kalalakihan. Ngunit marami rin ang hindi nagtatagumpay dahil sa kawalan ng vision, direksyon, strategies, at depinidong patutunguhan (clear goals) ang mga programang kanilang dala.

Si Nehemiah ay kinakitaan ng paggabay ng Diyos (God's guidance), malinaw na kabatiran sa layunin at pangitain (clear vision and goals), tamang pamamaraan kung paano makakamit ang mga layunin (effective strategies).

At sa tulong ng Diyos, siya ay naging matagumpay.

Mga Tanong sa Talakayan

1. Gaano kahalaga ang pagtitiwala sa Diyos para sa isang "machong" Kristiano pagdating sa mga pagsubok sa loob ng tahanan?

2. Okey lang bang aminin ng isang lalaki na may mga bagay na hindi niya kayang mag-isa at humingi ng tulong sa iba?

3. Kung ikaw ay leader ng inyong iglesia, ano ang mga bagay na dapat baguhin o ipagawa sa gusali ng simbahan? Paano ang maaring maging plano ng mga kalalakihan o UMM upang maisakatuparan ito?

4. Paano mo ibinabahagi ang iyong mga pangarap sa iyong mga anak upang lalo silang magsumikap para magtagumpay?

5. Anong katangian ng pagiging tunay na lalaki ng Diyos ang nakita natin kay Nehemiah sa ating pagbubulay?

UMMLesson 3: Samson: Ang Lalaking Malakas Ngunit Mahina Judges 13:1-5

Lesson 3: Samson: Ang Lalaking Malakas Ngunit Mahina
Judges 13:1-5

Tinatalo ba ng iyong kalakasan ang iyong kahinaan? O Baka natatalo ng iyong kahinaan ang iyong kalakasan? Si Samson, na dating malakas ay natalo dahil sa kanyang sariling kahinaan.

Mayroong ilang magigiting na lalaki ang bumagsak sa matinding pagsubok: Si Jim , isang pastor, si Bill, dating pangulo ng isang bansa at si Mike, dating world champion sa boxing. Ano ang ikinabagsak ng tatlong ito? Babae ba kamo?

May Plano ng Diyos Para sa mga Tunay na Lalaki

May dahilan ang Diyos kung bakit tayo ay ginawa niyang lalaki. Hindi tayo ang pumipili sa ating magiging kasarian. HIndi sakop ng ating "freewill" ang pagpili para sa ating kasarian, Diyos ang may takda nito. At may plano ang Diyos para sa bawat kalalakihan. Mula pa sa pagkabata, ipinaliwanag na ng Diyos ang plano niya sa buhay ni Samson, dahil siya isang Nazareno;

1. nakatalaga siya sa Diyos
2. mamuhay siya na may kalinisan
3. hindi siya gugupitin bilang isang Nazareno (Basahin ang Book of Num         bers 6), kapag natupad na ang kanyang mga tungkulin, gugupitin lamang     ang kanyang buhok ng isang pari, upang ialay ang buhok para sa Diyos!
4. Ililigtas niya ang Israel mula sa mga kaaway.

Ito ang mga tuntunin ng Diyos para sa mga Nazareno. Sila ay nakatalaga sa Diyos upang gumanap ng espesyal na tungkulin . Bilang mga lalaki ng Diyos, hindi ba’t tayo rin ay pinili upang italaga ang sarili sa Diyos? Upang mamuhay na may kalinisan, gamitin lamang ang atin katawan bilang templo ng Banal na Espiritu at gumawa ayon sa layunin ng Panginoon sa ating buhay?


Si Samson: Ang Malakas

Ang pagkatalaga ni Samson sa Diyos ay nagbunga ng kakaibang kalakasan. Dagdag pa rito ang kakisigan at talino na kaiinggitan ng ibang kalalakihan. Sa murang edad, naging lider na ang binatang si Samson.  Pero, paano ginamit si Samson ang kanyang kalakasan?

Ginamit ni Samson ang kanyang kalakasan sa maling paraan. Sa halip na ipaglingkod niya ito sa Diyos, pinili niyang gamitin ito sa pansariling kapakanan. Ang pakahulugan niya sa pagiging tunay na lalaki ay hindi ayon sa panukala ng Diyos, kundi ng mundo.

Sino ang Tunay na Lalaki?

Ayon kay Samson (Worldy Standards) o ayan sa Pamantayan ng Diyos?

1. magaling sa babae (Judgers 14:1; 16:4)    o  tapat sa pamilya / asawa?
2. magaling sa sugal at bisyo (Judges 14:10-14)   o malinis na buhay?
3. lapastangan sa magulang (Judges 14:3) o  may paggalang sa magulang?
4. paggawa ng bawal ng palihim (14:8-9)  o may katapatan?
5. kayabangan / overconfidence humility  o may tiwala sa Diyos?

Ganyan si Samson, pasaway sa magulang, mayabang, at gumagawa ng palihim na pagsalansang sa mga utos ng Diyos. Halimbawa rito ang paghawak niya sa patay na leon, ang pagkain niya ng pulot sa bungo nito, na isang pagsalansang sa patakaran ng pagiging nakatalaga sa Diyos o Nazareno.

Resulta sa Buhay ni Samson

1. magulong pamilya
Nanatiling hindi kakasundo ni Samson ang sariling ama. Ang asawa niya ay hiniwalay sa kanya. Ang asawa niya at biyenan ay kapwa sinunog ng mga Palestino.

2. Bumagsak siya sa kamay ng kaaway
Ito ang pinakamasaklap! Mula ng iwanan siya ng Diyos, ang kanyang pagyayabang, at pagmamataas ay nagbunga ng matinding pagbagsak!

Si Samson, Ang Mahina

Ang inisip na kalakasan ni Samson ay naging kahinaan. Madali siyang nabitag ni Delilah dahil din sa kanyang kayabangan at sobrang tiwala sa sarili, sa halip na magtiwala sa Diyos.

Nang mahuli ng kaaway, higit sa kalahati ng kanyang buhay ay nagugol lamang sa bilangguan. Siya ay binulag ng mga kaaway at ang wakas ng kanyang buhay ay isang trahedya.

Ang Una at Huling Panalangin ni Samson

Sa isang pagdiriwang, naisipang paglaruan si Samson ng mga kaaway. Ngunit lingid sa kanilang kaalaman, nanalangin si Samson. Ito ang una at huling paghingi ni Samson ng saklolo sa Diyos. Humingi siya ng muling kalakasan at tinugon siya ng Diyos. Muling tinaglay ang lakas na kailangan, winasak ni Samson ang pinatitipunan ng mga kaaway at kasama siyang nasawi.

Pagbubulay:

Malinaw ang plano ng Diyos para sa ating mga Kristianong kalalakihan o UMM. Ang ating buhay, lakas at talino ay ibinigay sa atin upang gamitin natin sa kabutihan at hindi sa pagsasamantala. Tayo ay mga tagapagtanggol ng mga kababahian at mga bata. Pinili tayo upang maging leader ng tahanan, simbahan at pamayanan.

Huwag nating pababayaan na mahila tayo ng ating mga kahinaan, ang kalakasan natin ay nasa Diyos. Ang buhay ni Samson ay humantong lamang sa kasawian, walang pagtatagumpay at walang kasiyahan. Wika nga, "Nauna ang sarap, humantong sa hirap". Inuna niya ang kalayawan at pagsuway sa Diyos, at nagwakas ang kanyang buhay sa kawalan.

Mga Dagdag na Tanong sa Pagbubulay:

1. Sa paanong paraan mo nais magwakas ang kwento ng iyong buhay?

2. Ano ang panukat ng mundo sa pagiging tunay na lalaki at ikumpara ang mga ito sa mga panukat ng Diyos. Ano ang pinagkaiba ng dalawa?

3. Ano ang ibig sabihin ng nakatalaga sa Diyos bilang isang lalaki?
     Ano ang halaga nito sa pagiging Kristiano?

4. Sa iyong palagay, bakit binigyan pa ng pangalawang pagkakataon si Samson ng Diyos sa kabila kanyang pagkakasala?

5. Basahin ang Isaias 1:18; 1 Juan 1:9 at kilalanin ang Diyos.
     Ano ang katangian ng Panginoon na makikita sa mga talatang ito?

UMMLesson 2: Abraham, Lalaking May Pananampalataya Genesis 17:1-11

Lesson 2: Abraham, Lalaking May Pananampalataya
Genesis 17:1-11

Ang kwento ni Abraham ay kasaysayan ng isang ama ng pananampalataya. Gumanap ng malaking papel sa kasaysayan ng Israel, Islam at Kristianismo ang buhay niya dahil sa pakikitagtipan niya sa Diyos at pagtitiwala sa mga pangako ng Panginoon.

Ang Pagsunod ni Abram Kay Tare na Kanyang Ama

Ang kasaysayan ng pananampalataya ni Abram ay nagsimula sa kwento ng kanyang amang si Tare na naglakbay mula sa Ur, Caldea patungong Canaan (Ge. 11:31).  Subali’t hindi nakarating ng Canaan si Tare, dahil tumigil ito sa paglalakbay at nanirahan na lamang sa Haran, kung saan siya namatay.

Ang impluensya ng ama sa sariling anak ay isang malaking usapin sa paghubog ng pananampalataya. Sinunod ni Abram ang yapak ng kanyang ama.

Tanong upang magbulay: “Kung ikaw ay isang ama, sinusunod ka ba ng inyong mga anak sa inyong pananampalataya? Nakikita ba nila ng malinaw ang inyong pananampalataya at pagsunod sa Diyos?

Hindi Tinapos ni Tare ang Paglalakbay

Ayon sa Gen. 11:31-32, tumigil si Tare sa paglalakbay at tumira na lamang ito sa Haran. Hindi natupad ni Tare ang utos ng Diyos. Kaya marahil, hindi siya napabilang sa mga dakilang ama ng pananampalataya! Hindi siya naging tapat sa Diyos. Nang mamatay si Tare, muling nangusap ang Diyos kay Abram.  Mapapansin na si Abram ay hindi katulad ng kanyang ama, nanatili siyang nakikipag-usap sa Diyos, at naglilingkod. Matatag ang kaugnayan niya sa Panginoon.

Bilang isang ama, kumusta ang kaugnayan mo sa Diyos?

Ang Pakikipagtipan ng Diyos kay Abraham

Bago nakipagtipan ang Diyos kay Abraham, mababasa ang ilang hinihiling ng Diyos sa mga nakikipagtipan sa kanya. Mababasa ito sa Gen. 17: 1-2,

1. Hiniling ng Diyos ang tapat na pagsunod ni Abram
2. Hiniling ng Diyos na manatiling walang dungis sa sarili si Abraham

Ang mga ito ay katangiang hinahanap ng Diyos sa mga nakikipagtipan sa kanya.   Ayon sa 1Pedro 1:15, “Dapat kayong magpakabanal, sapagkat akong inyong Diyos ay banal.”
Nakipagtipan ang Diyos Kay Abram

May dalawang bahagi ang Tipan ng Diyos kay Abram, Una, ang kanyang pagkatuli, pangalawa, ang pagbabago ng kanyang pangaln, pangatlo, ang pagkakaroon niya ng anak.

1. Circumcision: Entering Sacred Manhood

Ang Circumcision o pagtutuli ang tanda ng tipan ng Diyos sa Israel. Pero bakit kaya sa maselang bahagi pa ng katawan ng lalaki ang ginamit na marka ng pakikipagtipan?  May dalawang paliwanag ang Biblia;

a. Mababasa sa Gen. 1:28, na instrumento tayo ng patuloy na paglikha ng Diyos, lalo sa pagpaparami. Ang reproductive organ ay banal na bahagi ng ating pagkalalaki. Para sa mga sinaunang tao, ito ay banal at hindi ginagamit sa kalaswaan. Ito ay itinuturing na pinaka-sagradong bahagi ng katawan ng isang lalaki dahil instrumento ito ng Diyos sa pagpaparami ng buhay.

b. Ang bahaging ito ng lalaki ay tanda ng kanyang karangalan. (See Genesis 24:9). Ang paggawa ng pangako noong unang panahon ay hindi sa pamamagitan ng pagtaas ng kanang kamay kundi sa paglalagay ng kamay sa “gitna ng hita” ng kausap na kapwa lalaki.  Ibig sabihin maghahawakan kayo ng bayag at ari, bilang tanda ng katapatan.

Ang pagtutuli noong unang panahon ay simbulo o ritual ng pagiging bahagi ng bayan g Diyos. Sa ibang primitive cultures, ito ay ginaganap bilang sacred ritual ng pagpasok ng isang lalaki sa buhay maygulang (adulthood). Sa Lumang Tipan, ito ay simbulo ng pagpapailalim sa Diyos at pangako para sa malinis na pamumuhay (Gen. 17:1-2).

Bakit nasisira ang ating pakikipagtipan sa Diyos tuwing inaabuso natin ang ating pagkalalaki sa maling kaparaanan?

2. Ang Pagtawag ng Diyos Kay Abram sa Bagong Pangalan

Ang pagbabagong pangalan ni Abram ay tanda ng pagbabago sa kahulugan, at layunin ng kanyang buhay. Mula ng magpasakop siya sa Diyos, sa pamamagitan ng tipan, nagbago ang pananaw niya sa sarili. Heto ang kahulugan ng pangalan niya:
Abram – exalted father
Abraham – father of multitude
Ang bago niyang pangalan ay tanda ng bago niyang direksyon sa buhay, ang maging ama ng isang lahing nakatalaga sa Diyos sa halip na “exalted father” o ama na nagtataas lamang ng sarili.

Pagbulayan: Ano ang pangarap mo bilang isangama / lalaki? Maging mayaman, maging dakila o tanyag? Nangangarap ka bang magkaroon ng mataas na posisyon upang tingalain ka ng iba?
Tandaan: Sa gitna ng ating mga pangarap na maging dakila, tinawag din tayo ng Diyos upang maging mabuting ama para sa ating mga anak. Ito ang pinakadakilang tungkulin na ipinagkatiwala ng Diyos sa atin.

3. Ang Pagtanggap ni Abraham sa Kanyang Anak Bilang Pangako ng Diyos

Nangako ang Panginoon na pagkakalooban niya ng anak si Abraham upang panggalingan ng isang lahing sumasamba at naglilingkod sa Diyos. Kinalinga niya ang kanyang anak bilang “child of promise”. Ito marahil ang dahilan kung bakit (parang) sumobra ang pagmamahal si Abraham kay Isaac.

Subalit ang anak na kaloob ng Diyos ay biyayang may kalakip na pangako. Ang bawat bata ay katibayan ng katapatan ng Diyos. Sa paniniwalang Judio, ang mga anak nila ang magpapatuloy sa buhay ng magulang, at sila rin ang seguridad na magpapatuloy ang kanilang pananampalataya. Katulad ni Abraham, dapat nating arugain ang ating mga anak at gabayan lalo sa kanilang pananampalataya sa Diyos.

Ang Ating Pakikipagtipan sa Diyos

Sa ating aralin, nakita natin ang katapatan ng Diyos sa isang lalaki, si Abraham.  Nakita natin kung paano siya pinagpala ng Diyos. Nais mo bang maging isang ama ng pananampalataya?

Sa pagtatapos ng ating pag-aaral, maari mong tanggapin ang tipan ng Diyos, at maging katulad ni Abraham na isang ama ng pananampalataya. Gawin ang mga sumusunod na may katapatan:

1. Tanggapin mo ang alok ng Diyos na kapatawaran para sa iyong kaligtasan. Pagsisihan ang mga kasalanan at manampalataya kay Jesus bilang iyong Tagapagligtas. Kung ang pagtutuli ay tanda ng paglilinis ng isang pumasok sa Lumang Tipan, ang mga sugat ni Jesus ay mga marka ng paglilinis ng Diyos para ating mga kasalanan.

2. Tanggapin mo ang bagong buhay na kaloob ng Diyos. Bumitaw sa mga bagay na alam mong kinamumuhian ng Diyos. Kabilang dito ang alak, sigarilyo, sugal, at kalaswaan o immoralidad. Bagong pangalan ang ibinigay ng Diyos kay Abraham, ganun din “ang sinumang nakipag-isa kay Cristo ay isa ng bagong nilalang.”

3. Kung may nagawa kang pagkukulang sa iyong pamilya. Kung nagkulang ka sa paggabay sa iyong sariling anak sa pagtuturo sa pananampalataya, ito ang tamang pagkakataon upang ituwid ang sarili.

4. Magtiwala sa mga pangako ng Diyos. Nangako siya na pagpapalain niya ang iyong sambahayan. Nais ka niyang bigyan ng buhay na may kapayapaan dito sa lupa at buhay na walang hanggan sa kalangitan. Sumaiyo ang katuparan ng mga pangako ng Diyos.

Pagbubulay:

1. Ano ang paraan upang igalang ka at sundin ng iyong mga anak?

2. Maraming mga magulang ang nagsisimba subalit hindi mahikayat ang kanilang mga anak sa kapilya. Ano ang ating dapat gawin bilang mga ama, upang mahubog natin ang ating mga anak sa pananampalatayang Kristiano bilang United Methodists?

3. Gaano kahalaga ang pangunguna ng ama sa pananampalataya ng kanyang pamilya? Kung mismong ama ang nagunguna sa pamilya niya sa pananalangin o pagpunta sa kapilya, ano ang magiging epekto nito?

4. Tama bang pilitin natin ang ating mga anak sa ating pananampalataya? (Note: Matapos pakinggan ang kuro-kuro ng mga kasama, ipaliwanag na ang Metodismo ay tunay na Kristianismo. Nagtuturo tio ng ganap na kaligtasan at pagbabagong buhay. Makabubuti na palakihin antin at hubugin sa pananampalataya ang mga bata sa ating iglesia para sa kanilang pakinabang. )

5. Kailan natin nasasabi na kumikilos na nga ang Diyos sa ating pamilya?

UMMLesson 1: Si Jose: Lalaking May Integridad Genesis 39:7-20

Lesson 1: Si Jose: Lalaking May Integridad
Genesis 39:7-20

Mayroong isang tatay na “idol” ng kanyang anak, dahil sa talino nito, galing at nakikita ng bata na mahal ng kanyang ama ang kanilang pamilya. Minsan, may tsismis na narinig ang binatilyo na mayroong ibang babae ang kanyang tatay. Hindi siya agad naniwala dahil tiwala siya sa kanyang tatay, ang kanyang "idol". Subali’t dumating ang pagkakataon na siya mismo ang nakasaksi sa katotohanan! Hindi makapaniwala ang binatilyo na magagawa ng tatay niya ang magtaksil sa napakabuti niyang ina. Nagpliwanag ang ama, “Anak, hindi ko gusto ang nangyayaring ito. Wala akong kasalanan anak. Palay ang lumapit sa manok anak, kapag gano’n ang nangyayari, anak, hindi ba normal lang na tukain ng manok ang palay?” Sumagot ang anak, “Dad, nagsisisi ako at ikaw ang naging tatay ko! Hindi ko akalaing manok lang pala ang tatay ko.”

Ang Lalaking Kristiano ay Hindi Chicken!

Ang kwento ni Joseph ay masaklap. Ibinenta siya ng kanyang mga kapatid. Siya ay naging alipin, at nakulong sa Egypt. Napakasakit, siya ay nakulong dahil sa bintang ng babaeng haliparot na asawa ni Potiphar. Tinukso siya upang tukain ang palay, pero hindi siya chicken.

Integridad

Ito ang katangian ng mga taong may takot sa Diyos. Mga taong may paninindigan. Paano nagawang panindigan ni Joseph ang ganito kagandang special offer ng asawa ni Potiphar? Ano ang mga sekreto ni Joseph?

1. Mahalaga kay Joseph ang pagtitiwalang tinatanggap niya kaysa panandaliang aliw sa kandungan ng babaeng ito. (v.5)

Katulad ni Joseph, sa ating mga kalalakihan / UMM ay may nagtitiwala rin. Kung ikaw ay isang ama, nagtitiwala sa iyo ang iyong pamilya, kamag-anak, kaibigan, kaiglesia, asawa at higit sa lahat, ang Diyos.

2. Siya ay kuntento bunga ng mga pagpapalang kanyang tinatanggap (v.8)
Si Joseph ay bumibilang ng mga pagapapala. Hindi niya kailangan ang hindi kanya! Nagtitiwala siya na hndi siya pababayaan ng Diyos.Kumpleto ang kanyang buhay, at hindi siya naghahangad ng higit sa ipinagkatiwala sa kanya!
Maaring sinabi niya sa asawa ni Potiphar habang tinutukso siya, “Ma’m hindi po kayo kasama sa ipinagkatiwala sa akin ni sir, bahay lang po ang maaari kong galawin, hindi po kasama ang maybahay”.
3. Sa harap ng tukso, nakatingin siya sa Diyos (v.9)

Ang mga nahuhulog sa tukso, kadalasan ay ang mga taong nakakalimot
sa Diyos. Pero hindi si Joseph.

Isang lalaki ang lumapit sa kanyang kumpareng pastor upang humingi ng payo. “Pastor, help me pare, sino ang pipiliin ko si Aida, si Lorna or si Fe?” “Pare,” wika ng pastor. “ alam mo na mali ang ginagawa mo. Isipin mo ang kalagayan ng pamilya mo. Ang respetong mawawala sa iyo mula sa iyong mga anak.”

“Ewan ko pare, para sa akin kasi wala nang gaganda pa sa katawan ng isang babae.”  Huminga ng malalim ang pastor at nagpatuloy. “Pare, sa palagay ko hindi mo pa nakita ang kagandahan ng Diyos, pare subukan mong sa Kanya ka tumingin.”

Matagal bago nagkita ulit ang magkumpare at nabigla ang pastor ng makita nito ang kaibigan kasama ang pamilya ng masayang nagsimba. Lumapit ang lalaki sa pastor, “Pare, salamat sa payo mo. Tumingin ako at nakita ko ang kagandahan ng Diyos binago na ako ng Panginoon, pastor, salamat.”

Nakulong man si Joseph dahil sa bintang ng babaeng talipandas, alam natin na malaya pa rin siya dahil kinalugdan siya ng Diyos. Habang ang asawa ni Potiphar , bagamat  malaya, ngunit nakakulong pa rin sa kanyang mababang uri ng pagkatao.

Pagbubulay

1. Ano ang mabisang paraan upang mapanatili nating malinis ang ating pagkalalake bilang mga alagad ni Cristo?
2. Bakit napakahirap ibalik ang pagtitiwala sa isang tao na sumira ng kanyang integridad?
3. Ano ang ibinubungang dusa ng kataksilan sa mahal sa buhay at sa Diyos? Gawing halimbawa si Judas.
4. Kung nagkasala, ano ang sabi ng Panginoon sa 1John 1:9 at Isaiah 1:18; 59:20? Ano ang dalang pag-asa ng tunay na pagsisisi at pagbabagong buhay?

Lectionary Bible Study: Ang Magagawa ng Pananampalataya (Aug. 14, 2016)

Hebrews 11:29–12:2

Maraming pambihirang kwento tungkol sa ginagawa ng Diyos bilang tugon sa mga tunay na sumasampalataya.

Isang halimbawa si George Mueller, siya ay dakilang pastor na nagmula sa Prussia (Germany) noong 1800's , ngunit ginamit ng Diyos sa Bristol, England sa maraming lugar sa buong mundo bilang mangangaral. Si Mueller ay nagtatag din ng mga paaralan at bahay-ampunan.

Isang araw, handa na ang mga bata sa ampunan upang mag-aral. Ngunit wala pang nag-almusal ---dahil wala pang makakain. Inutusan ni Ptr. Mueller na umupo ang lahat ng mga bata sa mesa, at siya ay nanalangin ng pasasalamat. At pagkatapos sila ay naghintay. Tulad ng dati, alam ng pastor na magpapadala ang Diyos ng kanilang kailangan para sa araw na iyon.

Di nagtagal, isang katok sa pinto ang kanilang narinig. Isang panadero ang nasa pinto, at ang sabi niya, "Ginoong Mueller, hindi ako makatulog kagabi, naisip ko kailangan ninyo ang tinapay para sa mga bata, nagluto ako ng almusal ninyo."

Isang sandali pa, may kumatok uli. Isang ginoo ang maydala ng gatas. Wika ng lalaki, "Nasiraan po ako ng sasakyan dito sa harapan ng bahay-ampunan. Ako ay dapat magdeliver ng gatas sa kabilang bayan. Mapapanis ang gatas na dala ko, bago maayos itong sasakyan. Mas makabubuti kung iinumin na po ito ng mga bata sa ampunan. Gusto po ba ninyo ang gatas para sa mga bata?"

Ngumiti lamang si Ptr. George Mueller. Ang gatas ay sampung malalaking lata, na sakto para sa 300 bata sa ampunan.

Ang Pananampalataya

Ang pananampalataya ay bunga ng malalim na pagkilala sa Diyos, sa gitna ng sitwasyong hindi natin kabisado. Ang mga Israelita ay naglakbay sa mga lugar na hindi nila alam. Hinamon nila ang mga kaaway na hindi pa nila nilabanan. Hindi ito dahil sa kanilang lakas at talino - ito ay gawa ng kanilang pananampalataya sa Diyos.
1. Faith Brings Results (Bunga ng Pananalig)

Sa isang group dynamics, ang leader ay nagbibigay ng direction samantalang ang ibang miembro ng grupo ay nakapiring (blindfolded). Ang mga miembro ng grupo ay tagasunod at tagapakinig sa kanilang leader. Ang unang grupo na makakarating sa Finish Line ay ang panalo. Ang pananalig ay tulad ng larong ito. Hindi natin maipaliwanag ang lahat ng nararanasan natin sa buhay (para tayong nakapiring) ngunit nariyan ang tinig ng Diyos na gumagabay sa atin. Ang kailangan lamang ay ang ating pagtitiwala sa Diyos na gumagabay sa atin.

Ang paglalakbay sa pananampalataya ng mga Judio ay malaking hamon. Matatag ang moog ng Jericho, malalim ang Dagat na Pula, malalaki ang mga kalaban sa Canaan at mababangis ang mga ahas sa disyerto. Kailangan nila itong malampasan at mapagtagumpayan.

Hindi man sila nakakita ng lakas sa sarili nilang bisig, nakikita ng mga Israelita ang presensya ng Diyos na patuloy na umaagapay sa kanila - araw at gabi. Sa isang banda - hindi nila nakikita ang kanilang patutunguhan, sa kabilang banda - naririnig nila ang tinig ng Diyos. Madalas, ang hamon ng pananalig ay pagtitiwala sa munting tinig ng Diyos sa gitna ng isang madilim na landas ng buhay. Wala silang nakikita, nasa gitna sila ng disyerto. Ang tanging sandigan nila, ang tanging alam nila-kasama mo ang Diyos.

Sa kabila ng mga pagsubok na ito, nakita ng mga Israelita ang bunga ng kanilang pananalig. Sila ay sinamahan ng Diyos hanggang sila ay nakarating sa Lupang Pangako. Ang pananalig nila ay nagbunga ng tagumpay sa kanilang buhay bilang isang bayang pinili.

2. Faith Has It's Rewards (Gantimpala ng Pananampalataya, v.31-40)

"Dahil sa pananampalataya sa Diyos, si Rahab, ang babaing may maruming pamumuhay, ay hindi napahamak na kasama ng mga ayaw pasakop sa Diyos, sapagkat malugod niyang pinatuloy ang mga espiyang Israelita." (v.31)

Dahil sa pananalig, maging ang isang makasalanang katulad ni Rahab ay nagkaroon ng puwang sa lipunan ng mga pinili ng Diyos. Siya ay nanalig dahil nakita niya ang ginagawa ng Diyos para sa mga Israelita.

a.) faith gave her the opportunity to be saved - nakita niya ang isang pagkakataon upang maligtas sa pamamagitan ng pananalig sa Diyos.

b.) faith gave her the opportunity to act on her faith - kumilos si Rahab at nakibahagi siya sa kasaysayan ng Israel. Itinago niya ang mga tiktik na Judio.

c.) she received her rewards - hindi naging sagabal ang kanyang maruming buhay dahil tinanggap niya ang Diyos. Ang pananalig ni Rahab, ay karanasan ng mga dating makasalanan. Ito ay may dalawang bahagi: karanasan na tayo ay tinanggap ng Diyos at pangalawa, karanasan na tayo ay binago ng Diyos.

- she experienced what it feels to be accepted because of faith in God. Napabilang siya sa mga pinili ng Diyos, sa kabila ng uri ng buhay mayroon siya (dati).

- she experienced the transforming power of God. Mula sa pagiging prostitute, siya ay naging pinili ng Diyos. Napabilang siya sa banal na bayan ng Panginoon.

Sa verses 32-40, mas maraming halimbawa ng mga bayani ng pananampalataya ang binabanggit. Ang iba ay nagtagumpay dito sa lupa at ang iba naman ay nakaranas ng kalupitan. Ngunit pareho silang naging bahagi "ng isang kasaysayang hindi malilimutan kailanman" (v.39).

3. The Challenge of Faith (Hamon ng Pananampalataya)

Ang mga talatang 12:1-2, ay nagsisilbing hamon sa mga Kristianong sinusulatan ng aklat. Pagkatapos silang bigyan ng mga halimbawa mula sa kasaysayan, sila naman ang hinamon ng tagasulat. May tatlong basehan ang kanyang hamon upang tayo ay magsumikap sa pananampalataya;

a. Una, kailangan tayong magsumikap dahil "napapaligiran tayo ng napakaraming saksi" o ng mga bayani ng pananampalataya na makamasid sa atin.

b. Pangalawa, talikuran natin ang kasalanan at ang anumang balakid na pumipigil sa atin.

c. Pangatlo, Ituon natin ang ating paningin kay Jesus na siyang simula at magbibigay kaganapan sa ating pananampalataya.

Lectionary Sunday School: Hebrews 11:1-3, 8-16 August 7, 2016

 Ang Pananampalataya
Hebrews 11:1-3, 8-16

May kwento tungkol sa isang bahay na nasunog. Ang isang bata ay umakyat sa bubong upang makaligtas. Lalong lumakas ang apoy, at malubha ang pag-usok. Mula sa ibaba, narinig ng bata ang boses ng kanyang tatay -"Lundag anak! Sasaluin kita!"

"Tatay! Hindi po ako makalundag. Hindi ko po nakikita ang ibaba! Hindi ko po kayo nakikita!" sagot ng bata. Sumagot ang ama, "Lundag anak! Nakikita kita, huwag kang matakot, nakikita kita! Iyon ang mas mahalaga!" Lumundag nga ang bata at nakaligtas.

Hindi man niya alam kung ano ang kanyang babagsakan, nagtiwala ang bata sa salita ng kanyang ama.

Ano ang Pananampalataya?

Ang pananampalataya ay naka-ugat sa paniniwala na may Diyos. Pagtitiwala ito sa sinasabi ng Diyos. Pagtitiwala ito sa kayang gawin ng Diyos na ating pinaniniwalaan.

Hindi ito gawa ng kaisipan ng tao, upang bumuo ng mga haka-haka sa mga hindi makatotohanang pag-asa (false hope) o maling paniniwala (false beliefs). Minsang pinaratangan ni Karl Marx ang relihiyon na ito raw ay "opium of the society". Sinasabi niya na ang pananampalataya sa Diyos ay nagsisilbing droga na gumagawa ng peke at pansamantalang gamot sa mga masasakit na pangyayari sa buhay ng tao at lipunan, at nagbibigay daw ito ng hindi makatotohanang lunas.

Ang pananampalataya ay "katibayan" ng mga bagay na hindi nakikita. Ito ay may ebidensya na maaring masubukan at maranasan. Sinisikap niyang ipakita na ang pananalig sa Diyos ay tamang desisyon. Tatlong bagay ang sinasabi ng ating aralin tungkol sa pananampalataya;

1. Ang pananampalataya ay pagtitiwala na mangyayari ang ating mga inaasahan,

2. Katiyakan ito tungkol sa mga bagay na hindi nakikita. Ito ang paraan upang maunawaan natin ang mga bagay na hindi natin nakita tulad ng kung paano nilikha ang sanlibutan.

3. Paraan ito upang kalugdan tayo ng Diyos. Kinalugdan ng Diyos ang mga tao noong una dahil sa kanilang pananampalataya sa kanya.

Ayon sa talatang 3, "Dahil sa pananampalataya, nauunawaan natin na ang sanlibutan ay nilalang sa pamamagitan ng Salita ng Diyos, at ang mga bagay na nakikita ay mula sa mga hindi nakikita."

Ang Ebidensya sa Karanasan ni Abraham
Upang patunayan na ang pananampalataya ay tunay, ipinakita ng sumulat sa Aklat ng Hebreo na naranasan na ito ng mga sinaunang tao sa Biblia. Ito ang paraan niya ng pagpapakita ng katibayan sa kanyang argumento. Halimbawa ang "ebidensya" sa buhay ni Abraham;

1. Una, sumunod si Abraham sa tinig ng Diyos.

Dahil sa pananampalataya sa Diyos, sumunod si Abraham nang siya'y utusan ng Diyos (v.. Noong una, wala pang nakikita si Abraham kung ano ang kanyang madadatnan sa lugar kung saan siya inuutusan ng Diyos. Ang tanging alam niya ay ang Diyos na nag-uutos sa kanya.

Ito ang ugat ng pananampalataya ni Abraham, naniniwala siya sa Diyos, at nagtitiwala siya sa sinasabi ng Diyos.

2.  Pangalawa, binigyan si Abraham ng anak.

Ayon sa verse 11, hindi naman nagkamali ng pinaniwalaan si Abraham. Dahil sa kanyang karanasan, hindi naman siya binigo ng Diyos dahil binigyan siya ng anak!

"Dahil din sa pananampalataya, si Abraham ay nagkaroon ng kakayahang maging ama, kahit na siya'y matanda na at kahit si Sara ay hindi na maaaring magkaanak pa. Nanalig siyang tutuparin ng Diyos ang kanyang pangako."

3. Pangatlo, ang mga Hebreo, bilang lipi ni Isaac, ay malinaw na katibayan na totoo ang pananampalataya ni Abraham. Sila mismo bilang isang lipi ay bunga ng pananampalataya ni Abraham. Ang pananampalataya sa Diyos kung gayon ay hindi lamang paniniwala, kundi isang karanasan ng isang lipi tulad ng mga Israelita!

Ang pananampalataya ay napapatunayan sa karanasan. At ipinakita ng Hebreo 11 na ang pananampalataya sa Diyos ay may matibay na ebidensya dahil ang mga Isrealita mismo ay buhay na katibayan ng pananampalataya ni Abraham! Sila mismo ay bunga ng pananalig ni Abraham.

Pananalig sa  Diyos sa  Ating Panahon

May mga nagsasabi na ang ating panahon ay kamatayan na ng pananampalataya (death of faith). Ito raw ay dahil sa nagagawa ng siyensya. Para sa iba, ang siyensya daw ang nauuna sa pagtuklas ng katotohanan at hindi ang pananampalataya sa Diyos. Ngunit hindi ito totoo. Pag-aralan ang ilang halimbawa;

1. Nauna ang Biblia na nagsabi na bilog ang mundo at hindi ang science!

Bilog ang daigdig ayon Isaias 40:22 (NIV); at Job 26:7. Samantalang nalaman lamang ng science na bilog ang mundo sa panahon ni Copernicus (1475). Nauna ang Biblia ng 1,000 taon sa science.

2. Naunang ipinaliwanag ng Biblia ang cycle ng tubig, ang proseso ng evaporation at pagbagsak nito bilang ulan, ayon sa Job 36:27-28, (NIV)

"He draws up the drops of water, which distill as rain to the streams; the clouds pour down their moisture and abundant showers fall on mankind" .

Naunawaan lamang ito ng science noong 1600 BC.

3. Sinasabi ng Biblia na ang paglikha ng Diyos ay may kanya-kanyang "species".  Ang unggoy ay hindi nagiging tao, at nananatili tayong tao.

Samantalang pilit na pinapaliwanag sa atin ang sinasabi ng Evolution Theory na ang tao daw ay nagmula sa isda na naging unggoy at naging tao. Gayun man wala pa ring makitang ebidensya sa theoryang ito. At wala pa ring unggoy na nagiging tao hanggang ngayon.

Ibahagi Natin ang Ating Pananampalataya

Ang pananampalataya ay pinaniniwalaan kahit walang nakikita sa una, ngunit bandang huli, nakikita pa rin ang ebidensya na ito ay totoo. We believe then we see the evidence. Sa ating panahon, kailangang maging kapani-paniwala ang ating pananampalataya upang marami pa ang ating maakay sa katotohanan.

Ang utos ng Biblia ay ang mamuhay tayo sa pananampalataya - at pagkatapos ay ipakita natin ito sa iba upang sila ay manampalataya din.

1. Patunayan natin na tayo ay tunay na anak ng Diyos. Hindi man tayo perfecto, pero tayo ay totoo sa ating pananampalataya.

2. Ipakita ang ating pananampalataya sa pamamagitan ng pag-ibig sa kapwa.  Ang pananampalatayang walang gawa ay patay (Santiago 2:17).

3. Ibahagi natin ang Ebanghelyo ng pagliligtas ng Panginoong Jesus. Ang sasampalataya ay maliligtas (Jn. 3:16).

"God delights to increase the faith of His children...I say, and say it deliberately--trials, difficulties and sometimes defeat, are the very food of faith...We should take them out of His hands as evidences of His love and care for us in developing more and more that faith which He is seeking to strengthen in us." (George Mueller.)

"Faith enables the believing soul to treat the future as present and the invisible as seen."- (Dr. J. Oswald Sanders)

Lectionary Sunday School Lesson: Colosas 3:1-11 (July31, 2016)

Dati at Bagong Buhay
Colosas 3:1-11

May kwento tungkol sa isang matandang miembro ng simbahan na nagiging munting problema sa kanilang kapilya. Kung umawit ang lalaking ito ay sobrang lakas at medyo sintonado ang kanyang boses. Marami ang hindi natutuwa sa kanyang pagkanta ng mga himno. Kung kaya, kinausap ng ibang miembro ang pastor para kausapin siya na kung maari hinaan niya ang kanyang boses tuwing umaawit.

Nakarating ang pastor sa bahay ng miembro - maputik at barung-barong ang kanyang bahay. Tulad ng dati - lumang damit ang suot ng miembro - dala ng kanyang kahirapan sa buhay. Subalit masaya siyang nadatnan ng kanyang bisita.
Gamit ang diplomasyang pananalita, kunwaring tinanong ng pastor ang miembro, "Tatay, Nanding - napansin ko na tuwing nagsisimba tayo, mukhang excited ka sa pag-awit ng mga papuri sa Diyos?"

Agad sumagot ang matanda, "Opo naman pastor! Lagi ko kasing iniisip kung ano ang naghihintay para sa akin sa langit!

Iniisip ko po na titira ako sa isang palasyo pagdating ng araw!  Magdadamit din ako ng magara pagharap ko sa Panginoon!  Nakikita po ninyo ang sombrero kong ito na sira-sira, pastor? Papalitan po iyan ng korona ng Diyos!

Kaya, hindi ko po mapigilan ang sarili ko pagdating sa pag-awit sa pananambahan. GUSTO KO PONG MAGPURI SA DIYOS!

At naunawaan ng pastor kung bakit ganoon kung kumanta ng himno si Mang Nanding. Habang nananambahan, nakatanaw sa langit ang matanda ng buong pananampalataya na siya ay makakasama ng Diyos balang araw.

A. Ang Pagiging Kristiano ay Pagkakaroon ng Bagong Pananaw  (A New Perspective)

Ayon sa talatang isa, "Binuhay kayong muli na kasama ni Cristo, kaya't ang pagtuunan ninyo ng isip ay ang mga bagay na nasa langit na kinaroroonan ni Cristo, na nakaupo sa kanan ng Diyos."
Ang tunay na Kristiano ay nabubuhay sa kasalukuyan, ngunit nakatingin sa hinaharap. Nakatayo tayo sa lupa, ngunit nakatanaw tayo sa langit. May dalawang yugto ang ating buhay. Ang unang yugto ay dito sa lupa, at ito ay isang pansamantalang buhay. Ang ikalawang yugto ay sa langit, at doon, tayo ay may buhay na walang hanggan.

Mula nang tanggapin natin ang Panginoon ng ating buhay, nagsimula na tayong magkaroon ng bagong pananaw. Mula sa kadiliman, tungo sa liwanag. Mula sa kasalanan, lumalago tayo ngayon sa kabanalan. Ito ay puno ng posibilidad at pag-asa dahil binago ito ng kabutihan ng Diyos. Ito ay buhay na may bagong kahulugan - upang umibig at maglingkod sa kapwa.
Pagkatapos natin sa buhay dito, may nakahandang isa pang buhay na makalangit. Hindi pa man, nadarama na natin ang kagalakang ibubunga nito. Gamit ang mata ng pananampalataya, inaasahan natin ang gantimpalang inihanda ng Diyos doon sa kalangitan.

B. Ang Pagkakaroon ng Bagong Layunin sa Buhay
(A New Purpose)

Dati tayong nasisiyahan sa kasalanan. Nasisiyahan tayo sa mali dahil akala natin ito ay tama. May dalawang panlilinlang (deception) ang kasalanan.

a. inaakala natin na ang pagiging makasarili ay para sa sariling kapakanan o paghahanap lamang ng kasiyahan ng sarili (tulad ng pagnanasang makalaman, ang pakikiapid, kahalayan, mahalay na simbuyo ng damdamin, masasamang nasa) - kaya ginagawa natin ang mga ito. Ngunit ang totoo, ito ay nagbubunga ng kasiraan at pagkawasak ng buhay.

b. inaakala din natin na ang kasakiman ay pagsariling kasalanan lamang - ngunit ito ay isang uri ng pagsamba sa mga diyus-diyosan (idolatry).

Sabi sa v. 5, "Kaya't dapat nang mawala sa inyo ang mga pagnanasang makalaman, ang pakikiapid, kahalayan, mahalay na simbuyo ng damdamin, masasamang nasa, at ang kasakiman na isang uri ng pagsamba sa diyus-diyosan."

Ang dahilan kung bakit naging pagsamba sa diyos-diyusan ang kasakiman ay dahil ito ay nakapagbibigay luwalhati sa kasamaan. Ito ay ang nais ni Satanas na ating gawin, upang unahin natin ang sarili, hanggang makalimutan na natin ang Diyos.

Kapag naging Kristiano na ang isang tao, Diyos na ang nauuna sa kanyang buhay. Nagbabago pati ang kanyang priorities, dati ang sariling kapakanan, ngayon, ay ang kalooban ng Diyos.

C. Ang Pagiging Kristiano ay Pagkakaroon ng Bagong Buhay ( A New Life)
Ang totoong buhay Kristiano ay may tatlong antas;

a. unang antas ay ang pagtalikod sa kasalanan.

Sabi sa talatang 8-9, "Ngunit ngayon, itakwil na ninyo ang lahat ng galit, poot, at sama ng loob. Iwasan na ninyo ang panlalait at malaswang pananalita. Huwag kayong magsisinungaling sa isa't isa, sapagkat hinubad na ninyo ang dati ninyong pagkatao, pati ang mga gawa nito."

Hindi natin maaring yakapin ng sabay ang Diyos at ang kasalanan. Kailangan ay iisa lang ang ating pipiliin.

b. pangalawa ay ang pagsusuot ng bagong pagkatao.

Sabi sa talatang 10, "Isinuot ninyo ang bagong pagkatao na patuloy na nababago at nagiging kalarawan ng Diyos na lumikha sa inyo, upang lalo ninyo siyang makilala." Sa ibang talata sa Biblia, ito ay tinatawag na "muling kapanganakan" (Jn.3:3) o kaya ay pagiging "bagong nilalang" (2 Cor. 5:17).

c. ang pangatlo ay ang patuloy na pagunlad sa kabanalan na "nagiging kalarawan ng Diyos". Habang lumalalim ang ating "pagkilala sa Diyos", tayo ay binabago ng Panginoon hanggang lubusang makita sa ating buhay ang wangis ng Panginoon.

Kristianismo:  Ang Ating Relihiyon Kay Cristo

Ang Kristianismo ay ang tanging relihiyong itinatag ng Panginoong Jesus upang makaranas tayo ng bagong buhay. Marami ang nagtuturo na ang pagiging Kristiano ay "hindi relihiyon" kundi "relasyon sa Panginoong Jesus". Ang maling katuruang ito ay nagiging dahilan upang hindi maging tapat (loyal) ang marami sa kanilang kina-aaniban Christian denomination. Sinasabi nila na hindi kailangan ang pananatiling tapat sa samahang pangrelihiyon, kung kaya marami ang palipat-lipat ng sekta. Sinasabi ng Biblia na,

"Hindi maikakaila na napakadakila ng hiwaga ng ating relihiyon: Siya'y nahayag nang maging tao, pinatunayang matuwid ng Espiritu, at nakita ng mga anghel. Ipinangaral sa mga Hentil, pinaniwalaan ng lahat, at itinaas sa kalangitan." (1 Tim. 3:16).
Ayon din sa Santiago 1:26-27, ang salitang relihiyon ay hindi masama, sa halip ito ay tumutukoy sa tamang doktrina tungkol sa Panginoong Jesus at matibay na samahang Kristiano.

Ang Kristianismo kung gayon ay relihiyon. Ito ay samahan ng mga taong binago at naligtas bunga ng kanilang pananalig sa Panginoong Jesus. Sa relihiyong Kristiano, nabubuklod ang ibat-ibang uri ng tao sa pagkapantay-pantay at pag-kakaisa. Nawawala ang diskriminasyon, at pagkakahati sa pagitan ng kanyang mga kaanib dahil lamang sa kulay ng balat, antas ng pamumuhay at kultura.

Sabi ng talatang 11, "Kaya't sa kalagayang ito, wala nang pagkakaiba ang Griego at ang Judio, ang tuli at ang di-tuli, ang dayuhan at ang mabangis na tao, ang alipin at ang malaya. Ngunit si Cristo ang pinakamahalaga sa lahat, at siya'y nasa inyong lahat."