Halaga ng Marunong Maghintay
Isaiah 40:31 but those who hope in the LORD will renew their strength. They will soar on wings like eagles; they will run and not grow weary, they will walk and not be faint.
Ang marunong maghintay ay isang mabuting katangian na dapat nating aralin sa sarili. Madali tayong mabagot. Ayaw natin ang naghihintay. Ngunit ang paghihintay ay katangian ng mga nagtitiwala sa Diyos.
Isang minero ang bumili ng lupa upang pagminaan ng langis. Humukay ng humukay ang minero ngunit wala itong nakulkol na langis sa kanyang lupain. Dumaan ang isang taon, wala itong nakitang langis. Nakaukay ang kanyang mga tauhan ng malalim, hanggang sumuko na sila.
Ibinenta ng minero ang lupa sa ibang minero dahil hindi na siya makapaghintay. Hindi na siya nagtiyagang humukay pa.
Ang nakabili naman ay nagpatuloy sa paghukay. Pagkatapos ng isang araw lamang, bumulwak ang langis! Ilang dipa na lamang pala, naroon na ang kayamanan!
Ang mga marunong maghintay sa Diyos ay pagpapalain.
1. They will renew their strength.
Ang ating buhay sa araw-araw ay nakakahapo. Nakakapagod ang buhay sa mundo. Isa sa mga nakamamatay sa tao ngayon ay stress related deseases. Maraming tao ngayon ang hindi makatulog
ng mahimbing. Ngunit kung marunong tayong maghintay sa Panginoon, hindi natin kailangang ma-stress.
Ang mga naghihintay sa Panginoon ay mga taong stress free, dahil ang Diyos mismo ang nagkakaloob sa kanila ng lakas. Pakinggan po ninyo ang sabi sa Awit 23:1 and verse 3,
"the Lord is my shepherd, he restores my soul." Ibinabalik ng Diyos ang kalakasan ng mga nagtitiwala at naghihintay sa kanya. Ibig sabihin nito, totoo na napapagod tayo, ngunit ibinabalik ng Diyos ang ating nawawalang lakas.
Pagmasdan natin ang ating mga cell phone, nauubusan sila ng baterry charge. Ngunit kapag ikinabit natin sila sa electric outlet, muli silang narere-charge. Ang ating pananalangin, ang ating pagsamba ay mga paraan ng Diyos to recharge our soul, to renew our spirit. Sa ganitong paraan - we are being
restored.
2. They will soar like eagles. Mataas ang nararating ng mga nagtitiwala sa "timing" ng Diyos. Hindi sariling lakas ang kanilang gamit kundi ang kapangyarihan ng Diyos. Ang mga agila ay hindi kumakampay kapag sila ay pumapailanlang sa himpapawid. They simply glide on the air current. Sumasakay lamang sila sa agos ng hangin. At gayundin sa mga naghihintay sa Diyos. Sumasabay sila sa agos ng kapangyarihan ng Diyos at sila ay itinataas ng Panginoon!
Subukan mong magtiwala sa Diyos. Kung hindi pa dumarating ang iyong panahon upang maitaas ka, maghintay ka muna. Kahit ang mga alagad ay hindi nagmisyon at nangaral. Bakit? Dahil sabi ng Panginoon, "Maghintay muna kayo sa Banal na Espiritu, at kayo ay bibigyan ng kapangyarihan." Naghintay sila at nanalangin - at dumating ang Espiritu Santo, at napuspos sila ng kapangyarihan ng Diyos! Kaya nabago nila ang buong daigdig sa kapangyarihan ng Panginoon!
3. Hindi sila mapapagod. They will not get weary. They will walk, they will run, but they will not faint.
Hindi madali ang maging Kristiano. Marami ang gawain. Marami ang aaniin. Sa mga tunay na naglilingkod, wala pong "burnout" experience. Ang mga nakakaranas ng burnout ay gumagamit ng sariling lakas. Ngunit ang mga naglilingkod sa Diyos ay gumagamit ng lakas ng Diyos. Hindi sila nauubusan ng lakas.
Una, dahil marunong silang magpahinga sa piling ng Diyos. God gives them rests. Sabi ng Awit 23, "he gives me rests. He leads beside the still waters."
Learn to wait. Wait for God's time. Do not force things according to your will you will just get disappointed. Trust in God's timing.
Miyerkules, Hunyo 24, 2015
Lunes, Hunyo 15, 2015
Susi sa Mabisang Pananalangin
SUSI SA MABISANG PANALANGIN
(Sermon from "River Gathering" - June 14, 2015, @ Aldersgate UMC, Angeles City)
Whenever Jesus prays, he never receive a "no" or a "wait" answers like we do. Lahat ng panalangin ng Panginoong Jesus ay may sagot na "YES!" mula sa Diyos Ama. Kaya request ng mga alagad, "Panginoon, turuan mo kaming manalangin."
Tayo rin ay dapat mag-aral sa Panginoong Jesus kung paano ang tamang pananalangin.
Sabi niya, ganito kayo manalangin. "Ama namin..."
Ano ang mga susi sa mabisang panalangin?
1. Ama namin - Panalangin na dumadaloy sa tamang kaugnayan sa Diyos bilang ating Ama.
Kung wala kang wastong kaugnayan sa Diyos, wala kang karapatang humingi sa Diyos. Kailangan muna ang makiugnay sa Diyos, bilang Ama. At upang maging anak ng Diyos, kailangan muna nating tanggapin si Cristo na may pananalig, at kikilalanin tayo ng Ama bilang kanyang anak (Jn. 1:12). At bilang kanyang mga anak, hindi tayo bibiguin ng Diyos. Wika ng Panginoong Jesus, "Anuman ang hilingin ninyo sa panalangin sa aking pangalan, ito ay ipagkakaloob ng Ama sa inyo."
2. Sambahin ang Ngalan Mo - ang mabisang panalangin ay dumadaloy sa buhay nga isang tao na sumasamba sa Diyos. Ang Diyos ay hindi inuutusan sa panalangin, siya ay sinusunod. Ang Diyos ay hindi nakukuha sa bola at mabulaklak na salita. Ang sinumang nananalangin ay nagsisikap na maabot ang puso ng Diyos. At magagawa lamang natin ito kung mayroon tayong puso na nagpapakumbaba at sumasamba sa banal niyang pangalan.
3. Sundin ang kalooban Mo - ang mabisang panalangin ay binibigkas ng isang nagpapasakop sa Diyos. Ang kahandaan sa pagsunod sa kalooban ng Diyos ay kailangan upang igawad ng Panginoon ang ating kahilingan. Hindi tutugon ang Diyos sa anumang kahilingan na labag sa kanyang kalooban.
4. Bigyan mo kami ng aming kakanin sa araw-araw.
Ang mabisang panalangin ay bunga ng ganap na pagtitiwala sa Diyos (dependence on God's provisions). Ito ay kabaligtaran ng pagtitiwala sa sarili.
Sa panalangin, tinuturuan tayo ng Diyos na lubusan tayong umasa sa kanya - sa araw-araw. Sa ganitong paraan, lagi nating nakakatagpo ang Diyos, upang ipagkatiwala sa kanya ang ating mga pangangailangan.
5. Patawarin mo kami, gaya ng pagpapatawad namin -
Ang mabisang panalangin ay nanggagaling sa malinis na puso. Kung nais mong magbukas ng puso ang Diyos para sa iyo, buksan mo rin ang iyong puso para sa kanya. Ang galit, hinanakit at paghihiganti ay nagpaparumi sa puso. Sinasaliksik ng Diyos ang puso ng isang nananalangin. At nais niya na magkaroon tayo ng pusong malinis at may kapayapaan.
Magpatawad at magsisi ka upang makamit mo ang katugunan sa iyong panalangin.
6. Ilayo mo kami sa tukso at iligtas mo kami sa masama.
Kung nais mo ang katugunan sa panalangin, kailangan mo ang matatag na desisyon, upang piliin Diyos at itakwil mo na ang Diablo.
Sino ba talaga ang kakampi mo - ang Diyos o ang Diablo? Maraming tao ang pinaghahalo pa rin nila ang mabuti at masama sa kanilang buhay. Mahal pa rin nila ang tukso at ang masama kasabay ng kanilang pagmamahal sa Diyos.
Kung nais mong tugunin ng Diyos ang iyong panalangin, gawin mo ang kalooban ng Diyos - kamuhian mo ang masama.
Wika ng Panginoon, "Ganito kayo manalangin..." Tinuturuan tayo ng Dakilang Guro. Manalangin po tayo.
(Sermon from "River Gathering" - June 14, 2015, @ Aldersgate UMC, Angeles City)
Whenever Jesus prays, he never receive a "no" or a "wait" answers like we do. Lahat ng panalangin ng Panginoong Jesus ay may sagot na "YES!" mula sa Diyos Ama. Kaya request ng mga alagad, "Panginoon, turuan mo kaming manalangin."
Tayo rin ay dapat mag-aral sa Panginoong Jesus kung paano ang tamang pananalangin.
Sabi niya, ganito kayo manalangin. "Ama namin..."
Ano ang mga susi sa mabisang panalangin?
1. Ama namin - Panalangin na dumadaloy sa tamang kaugnayan sa Diyos bilang ating Ama.
Kung wala kang wastong kaugnayan sa Diyos, wala kang karapatang humingi sa Diyos. Kailangan muna ang makiugnay sa Diyos, bilang Ama. At upang maging anak ng Diyos, kailangan muna nating tanggapin si Cristo na may pananalig, at kikilalanin tayo ng Ama bilang kanyang anak (Jn. 1:12). At bilang kanyang mga anak, hindi tayo bibiguin ng Diyos. Wika ng Panginoong Jesus, "Anuman ang hilingin ninyo sa panalangin sa aking pangalan, ito ay ipagkakaloob ng Ama sa inyo."
2. Sambahin ang Ngalan Mo - ang mabisang panalangin ay dumadaloy sa buhay nga isang tao na sumasamba sa Diyos. Ang Diyos ay hindi inuutusan sa panalangin, siya ay sinusunod. Ang Diyos ay hindi nakukuha sa bola at mabulaklak na salita. Ang sinumang nananalangin ay nagsisikap na maabot ang puso ng Diyos. At magagawa lamang natin ito kung mayroon tayong puso na nagpapakumbaba at sumasamba sa banal niyang pangalan.
3. Sundin ang kalooban Mo - ang mabisang panalangin ay binibigkas ng isang nagpapasakop sa Diyos. Ang kahandaan sa pagsunod sa kalooban ng Diyos ay kailangan upang igawad ng Panginoon ang ating kahilingan. Hindi tutugon ang Diyos sa anumang kahilingan na labag sa kanyang kalooban.
4. Bigyan mo kami ng aming kakanin sa araw-araw.
Ang mabisang panalangin ay bunga ng ganap na pagtitiwala sa Diyos (dependence on God's provisions). Ito ay kabaligtaran ng pagtitiwala sa sarili.
Sa panalangin, tinuturuan tayo ng Diyos na lubusan tayong umasa sa kanya - sa araw-araw. Sa ganitong paraan, lagi nating nakakatagpo ang Diyos, upang ipagkatiwala sa kanya ang ating mga pangangailangan.
5. Patawarin mo kami, gaya ng pagpapatawad namin -
Ang mabisang panalangin ay nanggagaling sa malinis na puso. Kung nais mong magbukas ng puso ang Diyos para sa iyo, buksan mo rin ang iyong puso para sa kanya. Ang galit, hinanakit at paghihiganti ay nagpaparumi sa puso. Sinasaliksik ng Diyos ang puso ng isang nananalangin. At nais niya na magkaroon tayo ng pusong malinis at may kapayapaan.
Magpatawad at magsisi ka upang makamit mo ang katugunan sa iyong panalangin.
6. Ilayo mo kami sa tukso at iligtas mo kami sa masama.
Kung nais mo ang katugunan sa panalangin, kailangan mo ang matatag na desisyon, upang piliin Diyos at itakwil mo na ang Diablo.
Sino ba talaga ang kakampi mo - ang Diyos o ang Diablo? Maraming tao ang pinaghahalo pa rin nila ang mabuti at masama sa kanilang buhay. Mahal pa rin nila ang tukso at ang masama kasabay ng kanilang pagmamahal sa Diyos.
Kung nais mong tugunin ng Diyos ang iyong panalangin, gawin mo ang kalooban ng Diyos - kamuhian mo ang masama.
Wika ng Panginoon, "Ganito kayo manalangin..." Tinuturuan tayo ng Dakilang Guro. Manalangin po tayo.
Martes, Hunyo 2, 2015
Pagsasabi ng Katotohanan (Ten Commandments)
Pagsasabi ng Katotohanan
Exodo 20:16
Si Dr. Leonard Keeler, ang nakaimbento ng lie detector test machine at sinubukan niya ito sa 25,000 katao. At napatunayan niya na mas marami ang nagsisinungaling kaysa nagsasabi ng katotohanan. Sa isang pag-aaral na ginawa, sa malawak na gawain sa buhay, mula politika hanggang karaniwang buhay, napatunayan na ang pagsisinungaling ay karaniwang ginagawa ng maraming tao.
May isang bata ang minsang nagsinungaling, at sabi ng kanyang tatay, “Anak, hindi tatanggapin sa heaven ang mga sinungaling!” Nag-isip ang bata at nagtanong sa kanyang ama, “Daddy, ikaw ba nagsinungaling ka na rin?” “Oo naman.” wika ng ama. Sabi ng bata, “Ibig sabihin daddy, pareho tayong hindi papapasukin sa heaven?”
Bilang Kristiano, kailangan tayong matutong magsabi ng katotohanan, at pawang katotohanan lamang. Paano natin ito gagawin?
1. Ipahayag ang katotohanan sa mahinahon na paraan.
Akala ng iba, ang pagsasabi ng katotohanan ay dapat na maging matalas at nakakasakit. Maari nating sabihan ang isang tao ng katotohanan na hindi natin siya inaaway. Mahalaga ito sa mag-asawa, kapatid o ibang tao. Sabi sa Kawikaan 16:23, “Iniisip ng matalino ang kanyang sasabihin, kaya naman ang kausap ay madali niyang akitin.”
Magplano kung gayon kapag may sasabihing katotohanan at huwag magmamadali. Siguraduhing makakatulong ang sasabihin, gawin ito sa tamang pagkakataon, at gawin ito sa tamang paraan. Hindi po tayo kailangang maging brutal para lang makapagsabi tayo ng katotohanan. Hindi rin kailangan na makasira pa tayo ng reputasyon o buhay ng ibang tao para lang mag-tsismis ng katotohanan. Paalala ng Biblia sa Efeso 4:15,
“Sa halip, sa pamamagitan ng pagsasalita ng katotohanan sa diwa ng pag-ibig, tayo'y dapat maging lubos na katulad ni Cristo na siyang ulo nating lahat.”
2. Sabihin ang katotohanan ng walang dagdag at bawas.
Ano mang intensyon na iligaw ang kausap sa pamamagitan ng pagsasabi ng binawasan o dinadagdagang katotohanan ay paraan ng pagsisinungaling. Ayon sa Kawikaan 28:23,
“Ang tapat sa pagsaway sa bandang huli'y pasasalamatan kaysa sa taong panay ang pagpuri kahit hindi nararapat.”
3. Laging isapuso ang pagsasabi ng tapat.
Laging magsimula sa pagiging totoo sa sarili. Ayon sa Kawikaan 11:3, “Ang tuntunin ng matuwid ay katapatan, ngunit ang masama'y wawasakin ng kanyang kataksilan.” Ang kasinungalingan ay balakid sa tagumpay. Ang anumang relasyon o samahan ay tumatatag sa lumalagong tiwala sa isa’t isa. Kung mawawala ang tiwala, mawawala ang pag-kakaisa.
Pagsasabi ng Katotohanan sa Diwa ng Pag-ibig
Sakaling nais nating makatulong upang magbago ang isang tao, tandaan na magsasalita lang tayo na puno ng malasakit. Isaalang-alang ang mga sumusunod;
1. ang taong sinasabihan na may pag-ibig ay siyang nakikinig sa pagtutuwid.
2. ang taong sinasabihan na walang pag-ibig ay nakakaramdam ng pag-atake sa kanyang pagkatao (character attack). Siguradong lalaban siya at ipagtatanggol ang sarili.
Sabi ng isang kasabihan, “Kung kailangan mong tumudla ng pana ng katotohanan, ibabad mo muna sa pulot ang palaso. Upang malasahan ng tatamaan ang tamis nito.”
Maging maingat sa ganitong gawain kahit nais pa nating makatulong. At kung talagang hindi naman makatutulong ang ating sasabihin, piliin na manahimik na lamang po tayo kaysa makasira pa tayo ng buhay at dangal ng ibang tao.
Pero bakit nga ba tayo nagsisinungaling?
1. Ito ay bunga kadalasan ng takot. Sa ganitong paraan nais nating ingatan ang ating sarili mula sa ating sariling kahinaan. Gamit ang pagsisinungaling, napagtatakpan natin ang ating mga insecurities, fears and weaknesses.
2. Maaring sinasadya o hindi, ito ay isang defensive mechanism natin, upang makaganti o makasakit tayo ng ibang tao na inaakala nating mananakit sa atin. Inuunahan natin sila gamit ang mga exagerated words, o hindi totoong paratang laban sa kanila.
3. Para magyabang, at para magustuhan tayo ng iba, maari nating dagdagan ang mga kwento o salita. Sa ganitong paraan maaring nais nating itaas ang ating bangko, upang hanggaan tayo.
4. Kapag gusto natin mag-manipulate ng ibang tao, tulad ng pambobola sa kapwa, halimbawa dito ang mga hindi naman totoong pangako ng isang politiko na naghahanp ng boto ng mga tao.
5. Minsan, ang pagsisinungaling ay mas madaling gawin kaysa pagsasabi ng katotohanan. Maraming katotohanan ang mahirap ilahad lalo kapag ang isang tao ay takot at ayaw mapahamak. May mga tao na mas pipiliin talaga nila ang maggsinungaling para lang iligtas ang sariling kapakanan kahit iapahamak pa ng iba.
Bilang Kristiano, kailangan tayong mamuhay sa katotohanan at magsalita ng katotohanan. Ayon sa Utos ng Diyos, “Huwag kang sasaksi nang walang katotohanan laban sa kapwa.”
Exodo 20:16
Si Dr. Leonard Keeler, ang nakaimbento ng lie detector test machine at sinubukan niya ito sa 25,000 katao. At napatunayan niya na mas marami ang nagsisinungaling kaysa nagsasabi ng katotohanan. Sa isang pag-aaral na ginawa, sa malawak na gawain sa buhay, mula politika hanggang karaniwang buhay, napatunayan na ang pagsisinungaling ay karaniwang ginagawa ng maraming tao.
May isang bata ang minsang nagsinungaling, at sabi ng kanyang tatay, “Anak, hindi tatanggapin sa heaven ang mga sinungaling!” Nag-isip ang bata at nagtanong sa kanyang ama, “Daddy, ikaw ba nagsinungaling ka na rin?” “Oo naman.” wika ng ama. Sabi ng bata, “Ibig sabihin daddy, pareho tayong hindi papapasukin sa heaven?”
Bilang Kristiano, kailangan tayong matutong magsabi ng katotohanan, at pawang katotohanan lamang. Paano natin ito gagawin?
1. Ipahayag ang katotohanan sa mahinahon na paraan.
Akala ng iba, ang pagsasabi ng katotohanan ay dapat na maging matalas at nakakasakit. Maari nating sabihan ang isang tao ng katotohanan na hindi natin siya inaaway. Mahalaga ito sa mag-asawa, kapatid o ibang tao. Sabi sa Kawikaan 16:23, “Iniisip ng matalino ang kanyang sasabihin, kaya naman ang kausap ay madali niyang akitin.”
Magplano kung gayon kapag may sasabihing katotohanan at huwag magmamadali. Siguraduhing makakatulong ang sasabihin, gawin ito sa tamang pagkakataon, at gawin ito sa tamang paraan. Hindi po tayo kailangang maging brutal para lang makapagsabi tayo ng katotohanan. Hindi rin kailangan na makasira pa tayo ng reputasyon o buhay ng ibang tao para lang mag-tsismis ng katotohanan. Paalala ng Biblia sa Efeso 4:15,
“Sa halip, sa pamamagitan ng pagsasalita ng katotohanan sa diwa ng pag-ibig, tayo'y dapat maging lubos na katulad ni Cristo na siyang ulo nating lahat.”
2. Sabihin ang katotohanan ng walang dagdag at bawas.
Ano mang intensyon na iligaw ang kausap sa pamamagitan ng pagsasabi ng binawasan o dinadagdagang katotohanan ay paraan ng pagsisinungaling. Ayon sa Kawikaan 28:23,
“Ang tapat sa pagsaway sa bandang huli'y pasasalamatan kaysa sa taong panay ang pagpuri kahit hindi nararapat.”
3. Laging isapuso ang pagsasabi ng tapat.
Laging magsimula sa pagiging totoo sa sarili. Ayon sa Kawikaan 11:3, “Ang tuntunin ng matuwid ay katapatan, ngunit ang masama'y wawasakin ng kanyang kataksilan.” Ang kasinungalingan ay balakid sa tagumpay. Ang anumang relasyon o samahan ay tumatatag sa lumalagong tiwala sa isa’t isa. Kung mawawala ang tiwala, mawawala ang pag-kakaisa.
Pagsasabi ng Katotohanan sa Diwa ng Pag-ibig
Sakaling nais nating makatulong upang magbago ang isang tao, tandaan na magsasalita lang tayo na puno ng malasakit. Isaalang-alang ang mga sumusunod;
1. ang taong sinasabihan na may pag-ibig ay siyang nakikinig sa pagtutuwid.
2. ang taong sinasabihan na walang pag-ibig ay nakakaramdam ng pag-atake sa kanyang pagkatao (character attack). Siguradong lalaban siya at ipagtatanggol ang sarili.
Sabi ng isang kasabihan, “Kung kailangan mong tumudla ng pana ng katotohanan, ibabad mo muna sa pulot ang palaso. Upang malasahan ng tatamaan ang tamis nito.”
Maging maingat sa ganitong gawain kahit nais pa nating makatulong. At kung talagang hindi naman makatutulong ang ating sasabihin, piliin na manahimik na lamang po tayo kaysa makasira pa tayo ng buhay at dangal ng ibang tao.
Pero bakit nga ba tayo nagsisinungaling?
1. Ito ay bunga kadalasan ng takot. Sa ganitong paraan nais nating ingatan ang ating sarili mula sa ating sariling kahinaan. Gamit ang pagsisinungaling, napagtatakpan natin ang ating mga insecurities, fears and weaknesses.
2. Maaring sinasadya o hindi, ito ay isang defensive mechanism natin, upang makaganti o makasakit tayo ng ibang tao na inaakala nating mananakit sa atin. Inuunahan natin sila gamit ang mga exagerated words, o hindi totoong paratang laban sa kanila.
3. Para magyabang, at para magustuhan tayo ng iba, maari nating dagdagan ang mga kwento o salita. Sa ganitong paraan maaring nais nating itaas ang ating bangko, upang hanggaan tayo.
4. Kapag gusto natin mag-manipulate ng ibang tao, tulad ng pambobola sa kapwa, halimbawa dito ang mga hindi naman totoong pangako ng isang politiko na naghahanp ng boto ng mga tao.
5. Minsan, ang pagsisinungaling ay mas madaling gawin kaysa pagsasabi ng katotohanan. Maraming katotohanan ang mahirap ilahad lalo kapag ang isang tao ay takot at ayaw mapahamak. May mga tao na mas pipiliin talaga nila ang maggsinungaling para lang iligtas ang sariling kapakanan kahit iapahamak pa ng iba.
Bilang Kristiano, kailangan tayong mamuhay sa katotohanan at magsalita ng katotohanan. Ayon sa Utos ng Diyos, “Huwag kang sasaksi nang walang katotohanan laban sa kapwa.”
Maging Kuntento sa Buhay (Ten Commandments)
Maging Kuntento sa Buhay
Exodo 20:17
Kapansin-pansin na dumadagsa ang mga tao kapag panahon ng mga “Mall Sales” at inaabot ng ilang oras ang pila bago makapagbayad. Ang ganitong karanasan ay tanda minsan ng ating maling paghahangad na makamit ang isang bagay na “bago” at “uso.” Hindi natin maikakaila na ang mga patalastas sa TV ay nagtuturo sa atin na maging mabilis upang mamili, maging sa mga bagay na hindi naman natin kailangan, o mga pagkain na hindi naman totoong masustansya.
Ang salitang “covetousness” sa English ay tumutukoy sa walang control na paghahangad para makuha ang gusto. Hindi tuwirang masama ang maghangad. Nais ng Diyos na gumanda ang ating buhay, at makakain tayo ng masarap dahil mahal niya tayo. Ngunit ang maghangad ng sobra ng walang pagpipigil sa sarili, ay madalas magresulta ng kapahamakan sa halip na pakinabang. Anumang wala sa control ay mapanganib.
May ilang masasamang binubunga ang maling paghahangad;
1. Kapaguran. Sa panahong ito, marami ang nagmamadali upang yumaman. Kaya ang marami ay pagod at nawawalan ng oras ng pahinga. Kahit ang Biblia ay may paalala sa Kawikaan 23:4-5, “Huwag mong pagurin ang sarili sa pagpapayaman; pag-aralan mong umiwas doon. Sapagkat madaling mawala ang kayamanan, ito'y simbilis ng agila sa paglipad sa kalawakan.”
Maraming tao ang naghahanap-buhay at sinasakripisyo ang kalusugan, nasisira ang sariling katawan, at pagkatapos ay nauubos din ang kinita sa pagamutan.
2. Pagkabaon sa Utang. Sabi ng Mangangaral 5:11, “Kung kailan dumarami ang iyong pera, gayun din dumarami ang pagnanais na gumasta.”
Sa pagnanais na magmukhang mayaman, maraming tao ang nababaon sa utang, kahit hindi kailangan. Tandaan kahit gaano karami ang hawak na pera, kung ito ay inutang, ito ay pananagutan na iyong babayaran at hindi mo ito kayamanan. Ang paghawak ng pera na hindi naman sa iyo ay nagbibigay ng “hindi makatotohanang damdamin” na “feeling mo rich ka.”
3. Nagbubunga ito ng pag-aaway. Maraming mag-asawa, magkapatid at magkaibigan na ang mga nag-away dahil sa sobrang paghahangad. Kaya sabi ng Biblia, sa Santiago 4:1,
“Saan nanggagaling ang inyong mga alitan at pag-aaway? Hindi ba't nagmumula iyan sa masasamang nasa na naglalaban-laban sa inyong kalooban?”
4. Pagkabalisa. Magulong isip at buhay ang dala ng hindi pagiging kuntento sa buhay. Ang taong naghahangad ng labis ay kadalasang ma “unrealistic perception in life”. Niyayakap niya ang hindi niya kayang yakapin. Dahil dito nawawala ang kapayapaan ng isip at nagkukulang siya ng pahinga ng katawan.
5. Hindi makuntento. Ang kawalan ng satisfaction, ay nagdudulot ng sakit ng kalooban. Hindi ka makukuntento kung ang nais mo ay labis na kayamanan. Kahit yumaman pa ang isang tao, makikita niya na may kulang lagi sa kanyang buhay. Maalas ito ay nagreresulta rin ng kalungkutan.
Paano natin pipigilan ang maling paghahangad?
1. Maging kuntento, huwag ikukumpara ang sarili sa iba. Hindi mo kailangang magselos dahil higit na tinatangkilik ang iba kaysa sa iyo. Ituon mo ang isip sa mga pagpapalang pangwalang hanggan na kaloob ng Diyos. Higit silang mahalaga kaysa material na bagay tulad ng salapi.
2. Maging mapagpasalamat, at matuwa kung ano mayroon ka. Ang paghahangad na maangkin ang hindi atin, na ugaling sakim, ay magreresulta lamang ng kapahamakan.
3. Gamitin ang sariling pera sa matalinong paraan at matutong mag-ipon at magbudget. Ang pagyaman ay bunga ng sipag, tiyaga at pag-iipon ng kinikita. Kung mas malaki ang ating gastos kaysa ating kinikita, ito ay magbubunga ng hindi balanseng buhay. Kahit malaki ang iyong kinikita, kung hindi ka naman nag-iipon, ay hindi ka rin yayaman.
Sundin ang payo ni John Wesley, “Work all you can, save all you can, give all you can.”
4. Tumulong din sa kapwa at magkaloob sa Diyos ng pasasalamat. Ang pagpapala pa rin ng Diyos ang ating sandigan sa buhay.
Ang tunay na sukatan ng buhay ay wala sa yaman kundi sa kalidad ng buhay. Ang tunay na kapayapaan at kaligayahan ay hindi nabibili ng salapi. Ang pera ay isa lamang sa maraming aspeto ng buhay.
Sa simula ng Sampung Utos, nababasa na ang sinabi ni Yahweh sa mga Israelita ay tungkol sa kaugnayan ng ng bayan sa Diyos. Wika ng Panginoon, “Ako ang Diyos na naglabas sa inyo mula sa pagka-alipin.” Makakamit natin kung gayon ang katuparan ng mga utos na ito, kung wasto ang ating kaugnayan sa Diyos. Ang mga panuntunang ito ay malinaw na ipinagkaloob ng Diyos upang mapabuti ang ating kalagayan sa buhay. Hindi sila utos na mabigat tupdin, kundi mga paraan ng Diyos upang ingatan tayo at gabayan tungo sa buhay na sagana at kasiya-siya.
Exodo 20:17
Kapansin-pansin na dumadagsa ang mga tao kapag panahon ng mga “Mall Sales” at inaabot ng ilang oras ang pila bago makapagbayad. Ang ganitong karanasan ay tanda minsan ng ating maling paghahangad na makamit ang isang bagay na “bago” at “uso.” Hindi natin maikakaila na ang mga patalastas sa TV ay nagtuturo sa atin na maging mabilis upang mamili, maging sa mga bagay na hindi naman natin kailangan, o mga pagkain na hindi naman totoong masustansya.
Ang salitang “covetousness” sa English ay tumutukoy sa walang control na paghahangad para makuha ang gusto. Hindi tuwirang masama ang maghangad. Nais ng Diyos na gumanda ang ating buhay, at makakain tayo ng masarap dahil mahal niya tayo. Ngunit ang maghangad ng sobra ng walang pagpipigil sa sarili, ay madalas magresulta ng kapahamakan sa halip na pakinabang. Anumang wala sa control ay mapanganib.
May ilang masasamang binubunga ang maling paghahangad;
1. Kapaguran. Sa panahong ito, marami ang nagmamadali upang yumaman. Kaya ang marami ay pagod at nawawalan ng oras ng pahinga. Kahit ang Biblia ay may paalala sa Kawikaan 23:4-5, “Huwag mong pagurin ang sarili sa pagpapayaman; pag-aralan mong umiwas doon. Sapagkat madaling mawala ang kayamanan, ito'y simbilis ng agila sa paglipad sa kalawakan.”
Maraming tao ang naghahanap-buhay at sinasakripisyo ang kalusugan, nasisira ang sariling katawan, at pagkatapos ay nauubos din ang kinita sa pagamutan.
2. Pagkabaon sa Utang. Sabi ng Mangangaral 5:11, “Kung kailan dumarami ang iyong pera, gayun din dumarami ang pagnanais na gumasta.”
Sa pagnanais na magmukhang mayaman, maraming tao ang nababaon sa utang, kahit hindi kailangan. Tandaan kahit gaano karami ang hawak na pera, kung ito ay inutang, ito ay pananagutan na iyong babayaran at hindi mo ito kayamanan. Ang paghawak ng pera na hindi naman sa iyo ay nagbibigay ng “hindi makatotohanang damdamin” na “feeling mo rich ka.”
3. Nagbubunga ito ng pag-aaway. Maraming mag-asawa, magkapatid at magkaibigan na ang mga nag-away dahil sa sobrang paghahangad. Kaya sabi ng Biblia, sa Santiago 4:1,
“Saan nanggagaling ang inyong mga alitan at pag-aaway? Hindi ba't nagmumula iyan sa masasamang nasa na naglalaban-laban sa inyong kalooban?”
4. Pagkabalisa. Magulong isip at buhay ang dala ng hindi pagiging kuntento sa buhay. Ang taong naghahangad ng labis ay kadalasang ma “unrealistic perception in life”. Niyayakap niya ang hindi niya kayang yakapin. Dahil dito nawawala ang kapayapaan ng isip at nagkukulang siya ng pahinga ng katawan.
5. Hindi makuntento. Ang kawalan ng satisfaction, ay nagdudulot ng sakit ng kalooban. Hindi ka makukuntento kung ang nais mo ay labis na kayamanan. Kahit yumaman pa ang isang tao, makikita niya na may kulang lagi sa kanyang buhay. Maalas ito ay nagreresulta rin ng kalungkutan.
Paano natin pipigilan ang maling paghahangad?
1. Maging kuntento, huwag ikukumpara ang sarili sa iba. Hindi mo kailangang magselos dahil higit na tinatangkilik ang iba kaysa sa iyo. Ituon mo ang isip sa mga pagpapalang pangwalang hanggan na kaloob ng Diyos. Higit silang mahalaga kaysa material na bagay tulad ng salapi.
2. Maging mapagpasalamat, at matuwa kung ano mayroon ka. Ang paghahangad na maangkin ang hindi atin, na ugaling sakim, ay magreresulta lamang ng kapahamakan.
3. Gamitin ang sariling pera sa matalinong paraan at matutong mag-ipon at magbudget. Ang pagyaman ay bunga ng sipag, tiyaga at pag-iipon ng kinikita. Kung mas malaki ang ating gastos kaysa ating kinikita, ito ay magbubunga ng hindi balanseng buhay. Kahit malaki ang iyong kinikita, kung hindi ka naman nag-iipon, ay hindi ka rin yayaman.
Sundin ang payo ni John Wesley, “Work all you can, save all you can, give all you can.”
4. Tumulong din sa kapwa at magkaloob sa Diyos ng pasasalamat. Ang pagpapala pa rin ng Diyos ang ating sandigan sa buhay.
Ang tunay na sukatan ng buhay ay wala sa yaman kundi sa kalidad ng buhay. Ang tunay na kapayapaan at kaligayahan ay hindi nabibili ng salapi. Ang pera ay isa lamang sa maraming aspeto ng buhay.
Sa simula ng Sampung Utos, nababasa na ang sinabi ni Yahweh sa mga Israelita ay tungkol sa kaugnayan ng ng bayan sa Diyos. Wika ng Panginoon, “Ako ang Diyos na naglabas sa inyo mula sa pagka-alipin.” Makakamit natin kung gayon ang katuparan ng mga utos na ito, kung wasto ang ating kaugnayan sa Diyos. Ang mga panuntunang ito ay malinaw na ipinagkaloob ng Diyos upang mapabuti ang ating kalagayan sa buhay. Hindi sila utos na mabigat tupdin, kundi mga paraan ng Diyos upang ingatan tayo at gabayan tungo sa buhay na sagana at kasiya-siya.
Unang Utos (Ten Commandments)
Diyos Muna!
Memory Verses: Matthew 6:33; Exodo 20:1-3
Alam mo ba ang Sampung Utos? Kabisado mo ba ang mga ito? Itinuturo mo ba ang mga ito sa iyong mga anak? Pinamumuhay mo ba ang mga ito? Ang serye ng mga aralin ngayong susunod na dalawang buwan ay tungkol sa Sampung Utos ng Diyos.
“Huwag kayong magkakaroon ng ibang diyos maliban sa Akin.”
Kailan nagiging diyus-syusan ang isang bagay?
Ano mang inuuna natin o pangunahin (highest priority or ultimate concern) na pinakamahalaga sa ating buhay ay siyang dinidiyos natin. Ang isang dinidiyos ay hindi lamang sinasamba sa paraang pangrelihiyon, kundi siya ang napagkakalooban natin ng ating pinakamahalagang oras, kayamanan at lakas.
Ang Mga Utos ng Diyos
Ang mga utos ng Diyos ay hindi ibinigay para pabigatan at pahirapan tayo kundi para tulungan tayo ng Diyos tungo sa magaan, maayos at matagumpay na buhay. Ang mga ito ay batas ng Diyos. Ang mga batas, tulad ng “Law of Gravity” ay hindi pweding baliin. Halimbawa, gusto mong lumundag mula sa 10th floor, siguradong hindi ka lulutang, at hindi mo mababali ang law of gravity sa iyong paglundag. Ikaw ang magkakabali-bali! Tuwing sinusuway natin ang mga utos ng Diyos, sinasaktan lamang natin ang ating sarili.
Ang unang utos ay “huwag kang magkakaroon ng ibang diyos maliban sa Akin”, wika ng Panginoon. Binabawalan tayong magkaroon ng “ibang” diyos dahil maari tayong gumawa ng ibang diyos sa ating buhay. Hindi lamang rebulto ang tinutukoy dito, kundi kasama ang mga “ultimate concerns” o mahahalagang bagay sa ating buhay na inuuna natin bago ang Diyos.
PAANO GAGAWING UNA ANG DIYOS SA BUHAY?
May acrostic na ginawa si Rick Warren, F-I-R-S-T sa isa niyang mensahe tungkol sa araling ito.
F- finances, unahin mo ang Diyos sa mga paglalaanan mo ng iyong salapi. Sinasabi sa Malakias 3:10 na dapat bigyan ng prioridad ang ikapu sa ating paggastos. Unahin ang pagpapasalamat sa Diyos bago gamitin ang ating kayamanan sa ibang layunin. May pangako ang Diyos kung susundin natin ito, ayon sa Kawikaan 3:9-11
Honor the Lord with your wealth,
with the firstfruits of all your crops;
then your barns will be filled to overflowing,
and your vats will brim over with new wine.(NIV)
I - interests, unahin ang Diyos sa mga interests mo sa buhay. Maraming tao na makikita ang kanilang interest sa kaligayahan, bisyo o libangan. Hindi masama ang mga ito. Ngunit, kapag ang mga interest natin ang nangunguna sa ating buhay at naisasantabi ang Diyos, ang mga ito ay nagiging diyus-diyusan. Lalo kung magiging mababa ang ating pagpapahalaga sa mga bagay para sa Diyos.
sabi sa 1 Corinto 10:31;
So whether you eat or drink or whatever you do,
do it all for the glory of God. (NIV)
R -relationships. Ang kaugnayan natin sa ating kapwa, lalo sa ating pamilya ay mahalaga. Pero, dapat pa ring mauna ang relasyon natin sa Diyos. Hinihiling ng Diyos na unahin natin siyang mahalin ng buong puso, lakas, isipan at kaluluwa. Pumapangalawa ang pag-ibig sa kapwa. Maari kasing maging diyus-diyusan ang kapwa tao, na minamahal ng higit sa Diyos. Ayon sa Lucas 14:26,
"Hindi maaaring maging alagad ko ang sinumang umiibig sa kanyang ama at ina, asawa at mga anak, mga kapatid, at maging sa sarili niyang buhay nang higit sa akin.”
S- schedule. Sa ating panahon, paggising pa lang sa umaga, marami na tayong ginagawa at nakalatag na kaagad sa isip natin ang ating mga gagawin para sa maghapon. Pero sa gitna ng ating mga busy days, at pagmamadali, may oras ba tayo para sa Diyos? Ang Diyos ay maaring magtampo kapag siya ay nakakalimutan. Ayon sa Jer 3:21-22
“A cry is heard on the barren heights,
the weeping and pleading of the people of Israel,
because they have perverted their ways
and have forgotten the Lord their God.” (NIV).
a. kailangang isama ang pananalangin at pagbabasa ng Bible sa ating daily routine.
b. Isang oras sa buong linggo ay sumali sa
Small Group Bible Study o cell group.
c.Magsimba tuwing Linggo.
T- troubles. Sa mga kabalisahan natin, Inuutusan tayo ng Diyos na ilagak natin sa kanya ang ating mga pasanin.
Sabi sa Awit 50:10,
“Call upon me in your days of your trouble,
and I will deliver you and you will honor me.”
Mahalagang isipin din natin kung kanino tayo tumatakbo tuwing kailangan natin ang tulong. Sa ganitong paraan binibigyan natin ng pagpapahalaga ang Diyos kapag sa kanya tayo bumabaling sa oras ng pangangailangan.
Mga Pagtalakay:
1. Kailan nagiging kapalit ng Diyos ang isang bagay o tao sa ating buhay?
2. Ano ang masasabi mo tungkol sa pagiging seloso ng Diyos?
3. Alam natin na hindi “insecure” ang Diyos. Pero bakit gusto niya na siya ang laging inuuna? Paanong nakabubuti para sa ating kapakanan ang unahin ang Diyos?
Memory Verses: Matthew 6:33; Exodo 20:1-3
Alam mo ba ang Sampung Utos? Kabisado mo ba ang mga ito? Itinuturo mo ba ang mga ito sa iyong mga anak? Pinamumuhay mo ba ang mga ito? Ang serye ng mga aralin ngayong susunod na dalawang buwan ay tungkol sa Sampung Utos ng Diyos.
“Huwag kayong magkakaroon ng ibang diyos maliban sa Akin.”
Kailan nagiging diyus-syusan ang isang bagay?
Ano mang inuuna natin o pangunahin (highest priority or ultimate concern) na pinakamahalaga sa ating buhay ay siyang dinidiyos natin. Ang isang dinidiyos ay hindi lamang sinasamba sa paraang pangrelihiyon, kundi siya ang napagkakalooban natin ng ating pinakamahalagang oras, kayamanan at lakas.
Ang Mga Utos ng Diyos
Ang mga utos ng Diyos ay hindi ibinigay para pabigatan at pahirapan tayo kundi para tulungan tayo ng Diyos tungo sa magaan, maayos at matagumpay na buhay. Ang mga ito ay batas ng Diyos. Ang mga batas, tulad ng “Law of Gravity” ay hindi pweding baliin. Halimbawa, gusto mong lumundag mula sa 10th floor, siguradong hindi ka lulutang, at hindi mo mababali ang law of gravity sa iyong paglundag. Ikaw ang magkakabali-bali! Tuwing sinusuway natin ang mga utos ng Diyos, sinasaktan lamang natin ang ating sarili.
Ang unang utos ay “huwag kang magkakaroon ng ibang diyos maliban sa Akin”, wika ng Panginoon. Binabawalan tayong magkaroon ng “ibang” diyos dahil maari tayong gumawa ng ibang diyos sa ating buhay. Hindi lamang rebulto ang tinutukoy dito, kundi kasama ang mga “ultimate concerns” o mahahalagang bagay sa ating buhay na inuuna natin bago ang Diyos.
PAANO GAGAWING UNA ANG DIYOS SA BUHAY?
May acrostic na ginawa si Rick Warren, F-I-R-S-T sa isa niyang mensahe tungkol sa araling ito.
F- finances, unahin mo ang Diyos sa mga paglalaanan mo ng iyong salapi. Sinasabi sa Malakias 3:10 na dapat bigyan ng prioridad ang ikapu sa ating paggastos. Unahin ang pagpapasalamat sa Diyos bago gamitin ang ating kayamanan sa ibang layunin. May pangako ang Diyos kung susundin natin ito, ayon sa Kawikaan 3:9-11
Honor the Lord with your wealth,
with the firstfruits of all your crops;
then your barns will be filled to overflowing,
and your vats will brim over with new wine.(NIV)
I - interests, unahin ang Diyos sa mga interests mo sa buhay. Maraming tao na makikita ang kanilang interest sa kaligayahan, bisyo o libangan. Hindi masama ang mga ito. Ngunit, kapag ang mga interest natin ang nangunguna sa ating buhay at naisasantabi ang Diyos, ang mga ito ay nagiging diyus-diyusan. Lalo kung magiging mababa ang ating pagpapahalaga sa mga bagay para sa Diyos.
sabi sa 1 Corinto 10:31;
So whether you eat or drink or whatever you do,
do it all for the glory of God. (NIV)
R -relationships. Ang kaugnayan natin sa ating kapwa, lalo sa ating pamilya ay mahalaga. Pero, dapat pa ring mauna ang relasyon natin sa Diyos. Hinihiling ng Diyos na unahin natin siyang mahalin ng buong puso, lakas, isipan at kaluluwa. Pumapangalawa ang pag-ibig sa kapwa. Maari kasing maging diyus-diyusan ang kapwa tao, na minamahal ng higit sa Diyos. Ayon sa Lucas 14:26,
"Hindi maaaring maging alagad ko ang sinumang umiibig sa kanyang ama at ina, asawa at mga anak, mga kapatid, at maging sa sarili niyang buhay nang higit sa akin.”
S- schedule. Sa ating panahon, paggising pa lang sa umaga, marami na tayong ginagawa at nakalatag na kaagad sa isip natin ang ating mga gagawin para sa maghapon. Pero sa gitna ng ating mga busy days, at pagmamadali, may oras ba tayo para sa Diyos? Ang Diyos ay maaring magtampo kapag siya ay nakakalimutan. Ayon sa Jer 3:21-22
“A cry is heard on the barren heights,
the weeping and pleading of the people of Israel,
because they have perverted their ways
and have forgotten the Lord their God.” (NIV).
a. kailangang isama ang pananalangin at pagbabasa ng Bible sa ating daily routine.
b. Isang oras sa buong linggo ay sumali sa
Small Group Bible Study o cell group.
c.Magsimba tuwing Linggo.
T- troubles. Sa mga kabalisahan natin, Inuutusan tayo ng Diyos na ilagak natin sa kanya ang ating mga pasanin.
Sabi sa Awit 50:10,
“Call upon me in your days of your trouble,
and I will deliver you and you will honor me.”
Mahalagang isipin din natin kung kanino tayo tumatakbo tuwing kailangan natin ang tulong. Sa ganitong paraan binibigyan natin ng pagpapahalaga ang Diyos kapag sa kanya tayo bumabaling sa oras ng pangangailangan.
Mga Pagtalakay:
1. Kailan nagiging kapalit ng Diyos ang isang bagay o tao sa ating buhay?
2. Ano ang masasabi mo tungkol sa pagiging seloso ng Diyos?
3. Alam natin na hindi “insecure” ang Diyos. Pero bakit gusto niya na siya ang laging inuuna? Paanong nakabubuti para sa ating kapakanan ang unahin ang Diyos?
Huwebes, Mayo 21, 2015
Pentecost Sunday
Pentecost Sunday
Gospel Reading: John 14:8-17 (25-27)
May isang pastor na nadestino sa isang iglesia at salamat at may isang kotse ang iglesia na pinapagamit sa mga nakadestinong pastor dito. Ngunit ang kotse ay lubhang luma na at ayaw ng mag 'start'. Hirap ang pastor dahil tuwing pa-aandarin niya ang nasabing kotse, kailangan niya ang magtutulak dito.
Ngunit dahil matalino ang pastor, gumawa siya ng paraan. Tuwing mag-park siya o kaya'y titigil, naghahanap siya ng parking area na pababa, o kaya'y iniiwan niyang umaandar ang kotse. Ito ay ginawa niya sa loob ng dalawang taon sa destino, at hindi na niya naging problema ang pagpapaandar sa kotse.
Dumating ang Annual Conference at nalipat ang nakadestinong pastor. Para hindi mahirapan ang kanyang kapalit, sinabi niya sa dumating na pastor ang problema ng kotse at ang 'madaling solusyon' niya para hindi na maging problema ang pagpapaandar.
Agad-agad, ang bagong pastor ay nagpunta sa harapan ng kotse at binuksan niya ang 'hood'. At may ikinabit siyang isang natanggal na kordon sa kuryente ng kotse. Pagkatapos ng ilang sandali, sumakay sa kotse ang bagong pastor at pinaandar niya ang kotse at--umaandar ito ng maayos. Mula noon, hindi na kailangang itulak ang kotse.
Sa loob ng dalawang taon, naroon lang pala ang lakas ng kotse upang umandar ito ng maayos. Tulad ng iglesia, ang 'power' source nito ay maayos. Hindi pala ito kailangang itulak dahil mayroon itong sapat na lakas upang umandar! Maari itong umandar ng maayos, dahil ang lakas at kapangyarihan ng iglesia ay nasa Banal na Espiritu na laging nandiyan lamang.
Ang Pentecostes
Ang Araw na ito ay pagdiriwang natin ng pagdating ng Banal na Espiritu sa mga mananampalataya. Hindi lamang sa mga naunang mananampalatya kundi pati sa mga mananampalataya sa kasalukuyan at sa mga papalit sa atin.
Ano ang Pentecoste?
Ang Pentecoste ay dating pinagdiriwang ng Judio bilang isang 'harvest' festival (Exodus 23:16 o kaya ay Day of the First Fruits (Hebrew, Yom ha-Bikkurim, mababasa sa Numbers 28:26). Ngunit noong ipinagkaloob ng Diyos ang mga Kautusan kay Moises at sa Israel, ang pagdiriwang ay naging tungkol na sa bagong pakikipagtipan ng Diyos sa Israel sa pamamagitan ng pagbibigay ng mga Kautusan sa Bundok Sinai. Ito rin ay tinatawag na festival of Weeks.
At ayon sa mga Judio, maging sa ating panahon (modern Jewish Encyclopedia), naniniwala ang mga Judio na noong ibigay ng Diyos kay Moises ang mga Kautusan, ito ay kasabay ng pagkakaloob ng Espiritu ng Diyos at ipinagkaloob ito hindi lamang sa isang wika (language) kundi sa pamamagitan ng pitumpung wika (70 languages)!
1. Ang Pentecostes ay Katuparan ng Pangako ng Diyos
Ibig sabihin mga kapatid, ang pagdating ng Banal na Espiritu sa mga tagasunod ng Panginoong Jesus ay katuparan ng Lumang Tipan mula pa sa panahon ni Moises. At kung paanong binigyan ng kapangyarihan ang mga Judio noong una upang sakupin ang Lupang Pangako, binibigyan din ng Panginoon ng kapangyarihan ang mga Kristiano upang ipahayag ang Mabuting Balita sa iba't ibang wika!
Mga kapatid, ang dating Diyos ng mga Judio, ang tunay na Diyos na mula pa noong una na nagkakaloob ng tunay na kapangyarihan sa mga mananampalataya ay siya pa ring Diyos na magpapalakas sa atin. Amen po ba?!
Ayon sa ating binasa, sa Juan 14:8-17, 25-27, ang pangakong ito ng Panginoong Jesus ay nagpapatunay ng dating pangako ng Diyos, at ito ay magkakaroon ng katuparan sa ating mga Kristiano sa ating panahon.
2. Ang Pentecostes ay Pagkakaloob ng Kapangyarihang Mula sa Diyos
Ang mga unang alagad ay dumaan sa mga nakakasindak na karanasan. Ang bagsik ng pagpaparusa sa krus na nagbubunga ng tiyak na kamatayan ay ang pangunahin sa mga kinatakutan ng mga unang Kristiano. Sa muling pagkabuhay ng Panginoong Jesus, binigyan ang mga alagad ng kapayapaan. Sa kanilang kalungkutan, pinagkalooban sila ng Panginoon ng kalagakan.
Ngunit bago umakyat ng langit ang Panginoon, inutusan sila na "gawing alagad ng Panginoong Jesus ang lahat ng tao'. Kabilang sa kanilang mimisyunan ang mga pumapatay ng mga Kristiano. At hindi natin masisisi ang mga alagad kung babalik ulit yung takot na dati nilang naranasan sa pagpaparusa ng kanilang kapwa Judio at ng mga Romano.
Maging sa panahon natin, maraming Kristiano ang walang 'confidence to share', walang 'confidence to preach'. Marami ang mayroong kakayanan at talento, pero wala silang lakas loob na gawin ang kaya nilang gawin, kaya wala silang nagagawa.
Upang magawa nila ang misyon na ito, kailangan nila ang kapangyarihan na mula sa itaas. Pakinggan po ninyo ang paliwanang ni Apostol Pablo tungkol sa kapangyarihang ito sa Efeso 1:18-20,
"Nawa'y liwanagan ng Diyos ang inyong isip upang malaman ninyo kung ano ang inyong inaasahan sa kanyang pagkatawag sa inyo, kung gaano kasagana ang pagpapalang inilaan niya para sa kanyang mga banal, 19 at kung ano ang di-masukat na kapangyarihang kaloob niya sa atin na mga nananalig sa kanya. Ang kapangyarihan ding iyon 20 ang muling bumuhay kay Cristo at nag-upo sa kanya sa kanan ng Diyos sa kalangitan."
Ang kapangyarihan ding ito na nagpalakas sa unang iglesia ang ating kalakasan sa ating panahon. Mapagtatagumpayan po natin ang anumang balakid. Mapagtatagumpayan po natin anumang pagsubok. Dahil kasama natin ang Espiritu ng ating Panginoon.
3. Ang Pentecostes ay Panahon ng Pag-aani at Panahon ng Pagsakop
Walang nagbago mula pa sa Lumang Tipan. Ang Pentecoste ay hudyat ng Diyos sa ating mga Kristiano na handa na ang pag-aani. Kaya nga sabi ng Panginoon, marami ang aaniin ngunit kaunti ang mag-aani. Ito ay hudyat upang magdiwang dahil marami ang bunga, ngunit hudyat din ito upang kumilos tayo para hindi masira ang mga naghihintay na bunga! Mga kaluluwang naghihintay sa pagliligtas ng Diyos!
Hudyat ito ng pagsakop ng Panginoong Jesus sa puso ng mga tao. Sabi ng Panginoon, "All the power is given upon me!" Gawin nating alagad ni Cristo ang lahat ng tao. Pero sinasabi natin, "Hindi natin makakaya!" Totoo po iyon, hindi natin makakaya sa ganang ating kakayanan. Hindi natin ito magagawa gamit ang ating sariling talino. Ngunit kasama natin ang Diyos!
Sa pangunguna ng Banal na Espiritu, may lakas po tayo upang mabago natin ang sanlibutan. We can transform the world, if the Holy Spirit is truly with us.
Si Colin Chapman ay may kwento sa kanyang aklat na "The Case for Christianity", tungkol kay Obispo Festo Kivengere, ng Uganda. Nangyari ito noong 1973, ng parusahan ng kamatayan ang tatlong miembro ng kanyang nasasakupang distrito.
Ang petsa ay February 10, 1973, sa Kabale, Uganda. May tatlong libong mamamayan na nakasaksi sa pangyayari. Takot ang bumabalot sa damdamin ng mga tao. Ibinaba sa sasakyan ang tatlong miembro ng simbahan, sila ay hinatulan ng kamatayan. Nakiusap ang obispo na kung maari niyang makausap ang tatlong Kristiano na itinuring na salarin.
Sa harapan ng mga biktima, hindi halos malaman ng obispo ang sasabihin. Awang-awa siya sa kanyang mga miembro. Ngunit ng alisin ang takip nila sa ulo, naladtad ang mga ngiti ng tatlong lalaking haharap sa kamatayan. At nagsalita ang isa sa kanila,
"Obispo, salamat po sa pagdating ninyo, ibinigay ko na po sa Panginoon ang aking buhay. Pkisabi sa aking pamilya na makikita ko na si Jesus. Pakisabi sa kanila na tanggapin din nila si Jesus sa kanilang buhay."
Ang gayun din ang patoo ng dalawa pa.
Pinatay pagkatapos ang tatlo sa pamamagitan ng pagbaril.
Susunod na Linggo sa pananambahan, isinalaysay ng pari ang patotoo ng tatlong pinaslang. Umagos ang luha sa mga mata ng mga nagsisimba. Lahat ay nagbukas ng puso para sa Panginoon. Nakaramdam ng tagumpay ang Obispo. Hindi takot, hindi pagluluksa---tagumpay dahil kasama nila ang Diyos sa oras na iyon. Purihin ang Diyos! Amen!
Gospel Reading: John 14:8-17 (25-27)
May isang pastor na nadestino sa isang iglesia at salamat at may isang kotse ang iglesia na pinapagamit sa mga nakadestinong pastor dito. Ngunit ang kotse ay lubhang luma na at ayaw ng mag 'start'. Hirap ang pastor dahil tuwing pa-aandarin niya ang nasabing kotse, kailangan niya ang magtutulak dito.
Ngunit dahil matalino ang pastor, gumawa siya ng paraan. Tuwing mag-park siya o kaya'y titigil, naghahanap siya ng parking area na pababa, o kaya'y iniiwan niyang umaandar ang kotse. Ito ay ginawa niya sa loob ng dalawang taon sa destino, at hindi na niya naging problema ang pagpapaandar sa kotse.
Dumating ang Annual Conference at nalipat ang nakadestinong pastor. Para hindi mahirapan ang kanyang kapalit, sinabi niya sa dumating na pastor ang problema ng kotse at ang 'madaling solusyon' niya para hindi na maging problema ang pagpapaandar.
Agad-agad, ang bagong pastor ay nagpunta sa harapan ng kotse at binuksan niya ang 'hood'. At may ikinabit siyang isang natanggal na kordon sa kuryente ng kotse. Pagkatapos ng ilang sandali, sumakay sa kotse ang bagong pastor at pinaandar niya ang kotse at--umaandar ito ng maayos. Mula noon, hindi na kailangang itulak ang kotse.
Sa loob ng dalawang taon, naroon lang pala ang lakas ng kotse upang umandar ito ng maayos. Tulad ng iglesia, ang 'power' source nito ay maayos. Hindi pala ito kailangang itulak dahil mayroon itong sapat na lakas upang umandar! Maari itong umandar ng maayos, dahil ang lakas at kapangyarihan ng iglesia ay nasa Banal na Espiritu na laging nandiyan lamang.
Ang Pentecostes
Ang Araw na ito ay pagdiriwang natin ng pagdating ng Banal na Espiritu sa mga mananampalataya. Hindi lamang sa mga naunang mananampalatya kundi pati sa mga mananampalataya sa kasalukuyan at sa mga papalit sa atin.
Ano ang Pentecoste?
Ang Pentecoste ay dating pinagdiriwang ng Judio bilang isang 'harvest' festival (Exodus 23:16 o kaya ay Day of the First Fruits (Hebrew, Yom ha-Bikkurim, mababasa sa Numbers 28:26). Ngunit noong ipinagkaloob ng Diyos ang mga Kautusan kay Moises at sa Israel, ang pagdiriwang ay naging tungkol na sa bagong pakikipagtipan ng Diyos sa Israel sa pamamagitan ng pagbibigay ng mga Kautusan sa Bundok Sinai. Ito rin ay tinatawag na festival of Weeks.
At ayon sa mga Judio, maging sa ating panahon (modern Jewish Encyclopedia), naniniwala ang mga Judio na noong ibigay ng Diyos kay Moises ang mga Kautusan, ito ay kasabay ng pagkakaloob ng Espiritu ng Diyos at ipinagkaloob ito hindi lamang sa isang wika (language) kundi sa pamamagitan ng pitumpung wika (70 languages)!
1. Ang Pentecostes ay Katuparan ng Pangako ng Diyos
Ibig sabihin mga kapatid, ang pagdating ng Banal na Espiritu sa mga tagasunod ng Panginoong Jesus ay katuparan ng Lumang Tipan mula pa sa panahon ni Moises. At kung paanong binigyan ng kapangyarihan ang mga Judio noong una upang sakupin ang Lupang Pangako, binibigyan din ng Panginoon ng kapangyarihan ang mga Kristiano upang ipahayag ang Mabuting Balita sa iba't ibang wika!
Mga kapatid, ang dating Diyos ng mga Judio, ang tunay na Diyos na mula pa noong una na nagkakaloob ng tunay na kapangyarihan sa mga mananampalataya ay siya pa ring Diyos na magpapalakas sa atin. Amen po ba?!
Ayon sa ating binasa, sa Juan 14:8-17, 25-27, ang pangakong ito ng Panginoong Jesus ay nagpapatunay ng dating pangako ng Diyos, at ito ay magkakaroon ng katuparan sa ating mga Kristiano sa ating panahon.
2. Ang Pentecostes ay Pagkakaloob ng Kapangyarihang Mula sa Diyos
Ang mga unang alagad ay dumaan sa mga nakakasindak na karanasan. Ang bagsik ng pagpaparusa sa krus na nagbubunga ng tiyak na kamatayan ay ang pangunahin sa mga kinatakutan ng mga unang Kristiano. Sa muling pagkabuhay ng Panginoong Jesus, binigyan ang mga alagad ng kapayapaan. Sa kanilang kalungkutan, pinagkalooban sila ng Panginoon ng kalagakan.
Ngunit bago umakyat ng langit ang Panginoon, inutusan sila na "gawing alagad ng Panginoong Jesus ang lahat ng tao'. Kabilang sa kanilang mimisyunan ang mga pumapatay ng mga Kristiano. At hindi natin masisisi ang mga alagad kung babalik ulit yung takot na dati nilang naranasan sa pagpaparusa ng kanilang kapwa Judio at ng mga Romano.
Maging sa panahon natin, maraming Kristiano ang walang 'confidence to share', walang 'confidence to preach'. Marami ang mayroong kakayanan at talento, pero wala silang lakas loob na gawin ang kaya nilang gawin, kaya wala silang nagagawa.
Upang magawa nila ang misyon na ito, kailangan nila ang kapangyarihan na mula sa itaas. Pakinggan po ninyo ang paliwanang ni Apostol Pablo tungkol sa kapangyarihang ito sa Efeso 1:18-20,
"Nawa'y liwanagan ng Diyos ang inyong isip upang malaman ninyo kung ano ang inyong inaasahan sa kanyang pagkatawag sa inyo, kung gaano kasagana ang pagpapalang inilaan niya para sa kanyang mga banal, 19 at kung ano ang di-masukat na kapangyarihang kaloob niya sa atin na mga nananalig sa kanya. Ang kapangyarihan ding iyon 20 ang muling bumuhay kay Cristo at nag-upo sa kanya sa kanan ng Diyos sa kalangitan."
Ang kapangyarihan ding ito na nagpalakas sa unang iglesia ang ating kalakasan sa ating panahon. Mapagtatagumpayan po natin ang anumang balakid. Mapagtatagumpayan po natin anumang pagsubok. Dahil kasama natin ang Espiritu ng ating Panginoon.
3. Ang Pentecostes ay Panahon ng Pag-aani at Panahon ng Pagsakop
Walang nagbago mula pa sa Lumang Tipan. Ang Pentecoste ay hudyat ng Diyos sa ating mga Kristiano na handa na ang pag-aani. Kaya nga sabi ng Panginoon, marami ang aaniin ngunit kaunti ang mag-aani. Ito ay hudyat upang magdiwang dahil marami ang bunga, ngunit hudyat din ito upang kumilos tayo para hindi masira ang mga naghihintay na bunga! Mga kaluluwang naghihintay sa pagliligtas ng Diyos!
Hudyat ito ng pagsakop ng Panginoong Jesus sa puso ng mga tao. Sabi ng Panginoon, "All the power is given upon me!" Gawin nating alagad ni Cristo ang lahat ng tao. Pero sinasabi natin, "Hindi natin makakaya!" Totoo po iyon, hindi natin makakaya sa ganang ating kakayanan. Hindi natin ito magagawa gamit ang ating sariling talino. Ngunit kasama natin ang Diyos!
Sa pangunguna ng Banal na Espiritu, may lakas po tayo upang mabago natin ang sanlibutan. We can transform the world, if the Holy Spirit is truly with us.
Si Colin Chapman ay may kwento sa kanyang aklat na "The Case for Christianity", tungkol kay Obispo Festo Kivengere, ng Uganda. Nangyari ito noong 1973, ng parusahan ng kamatayan ang tatlong miembro ng kanyang nasasakupang distrito.
Ang petsa ay February 10, 1973, sa Kabale, Uganda. May tatlong libong mamamayan na nakasaksi sa pangyayari. Takot ang bumabalot sa damdamin ng mga tao. Ibinaba sa sasakyan ang tatlong miembro ng simbahan, sila ay hinatulan ng kamatayan. Nakiusap ang obispo na kung maari niyang makausap ang tatlong Kristiano na itinuring na salarin.
Sa harapan ng mga biktima, hindi halos malaman ng obispo ang sasabihin. Awang-awa siya sa kanyang mga miembro. Ngunit ng alisin ang takip nila sa ulo, naladtad ang mga ngiti ng tatlong lalaking haharap sa kamatayan. At nagsalita ang isa sa kanila,
"Obispo, salamat po sa pagdating ninyo, ibinigay ko na po sa Panginoon ang aking buhay. Pkisabi sa aking pamilya na makikita ko na si Jesus. Pakisabi sa kanila na tanggapin din nila si Jesus sa kanilang buhay."
Ang gayun din ang patoo ng dalawa pa.
Pinatay pagkatapos ang tatlo sa pamamagitan ng pagbaril.
Susunod na Linggo sa pananambahan, isinalaysay ng pari ang patotoo ng tatlong pinaslang. Umagos ang luha sa mga mata ng mga nagsisimba. Lahat ay nagbukas ng puso para sa Panginoon. Nakaramdam ng tagumpay ang Obispo. Hindi takot, hindi pagluluksa---tagumpay dahil kasama nila ang Diyos sa oras na iyon. Purihin ang Diyos! Amen!
Biyernes, Mayo 15, 2015
Knowing the Holy Spirit
Lesson I: Knowing the Holy Spirit
Mahalaga na makilala natin kung sino ang Banal na Espiritu.
Ang ating Diyos ay iisa. Ngunit nagpakilala siya sa Tatlong Paraan, bilang Ama, ang Lumikha at nagpapanatili sa buhay ng kanyang mga nilikha. Bilang Anak, siya ang ating Tagapagligtas mula sa kasalanan. Bilang Banal na Espiritu, siya ang nagbibigay kapangyarihan sa ating buhay bilang mananampalataya. Siya ang persona ng Diyos na pumapatnubay sa atin.
Ang makilala ang Diyos sa pamamagitan ng Holy Trinity, ay pagkilala sa kabuoan ng Diyos. Sa doktrinang ito, mauunawaan natin kung paano ipinagkakaloob ng Diyos ang kanyang sarili bilang Mapagmahal na Ama, Anak na Tagapagligtas sa kasalanan at Espiritu na nagpapasakdal sa atin (sanctifier). Kaya hindi sapat na kilala lamang natin ang Diyos, bilang Ama, at Anak. Sinabi mismo ng Panginoong Jesus, sa Juan 14:16
"Dadalangin ako sa Ama na kayo ay bibigyan niya ng isa pang Patnubay na magiging kasama ninyo magpakailanman."
Ang Banal na Espiritu ay ipinangako din ng Diyos sa Lumang Tipan (Gawa 2:33), bilang hudyat ng kaganapan ng pagkilos ng Diyos. Ayon sa Ezekiel 36:27,
"And I will put my Spirit in you and move you to follow my decrees and be careful to keep my laws."
Sa Joel 3:28, "And afterwards, I will pour out my Spirit on all people. Your sons and daughters will prophesy, your old men will dream dreams, your young men will see visions."
Bakit kailangan nating makilala ang Banal na Espiritu?
1. Dahil siya ang Espiritu ng Diyos
Ang Banal na Espiritu ay ang kapangyarihan ng Diyos. Siya ang Kapangyarihan sa likod ng paglikha, at gayun din sa muling pagkabuhay ni Cristo.
Siya ang Espiritu ni Cristo (Luke 4:4) na gumagawa ng mga himala at tumutugon sa pangangailangan ng mga tao.
2. Dahil ang kanyang presensya sa ating buhay ay katibayan na tayo ay mga anak ng Diyos. (The Holy Spirit is the Evidence of our being children of God.)
Sabi sa Romans 8:14 - "because those who are led by the Spirit of God are sons of God."
3. Dahil ang Holy Spirit ay ang tatak (seal) ng ating kaligtasan.
Ephesians 4:30, "And do not grieve the Holy Spirit of God, with whom you were sealed for the day of redemption."
4. Siya ang nagkakaloob ng kapangyarihan sa ating pagpapatotoo.
Acts 1:8, "But you will receive power when the Holy Spirit comes on you; and you will be my witnesses in Jerusalem, and in all Judea and Samaria, and to the ends of the earth."
Ganito kahalaga ang makilala natin ang Diyos bilang Espiritu Santo. Kung wala sa atin ang Espiritu, wala tayong kapangyarihan upang gampanan ang ating gawain. Tandaan na ang ating gawain ay sa Diyos. Siya rin ang kapangyarihan na pumatnubay sa mga alagad para sa mabungang pagpapahayag ng ebanghelyo at mga himala (signs and wonders).
May kwento tungkol sa isang simbahan na may bagong destinadong pastor. Pagdating ng pastor, may kotse pala sa simbahang iyon. Kaya lang ay luma na. Ang kotse ay di-tulak dahil madalas ayaw mag-start. Kaya kapag walang magtutulak, laging naghahanap ng parking ang pastor, yung daan na pababa. Sa ganitong paraan, ini-start ng pastor yung kotse. Tatlong taon na laging ganito yung kotse-kailangan pang itulak!
Nagkaroon ng bagong pastor ang kapilya paglipas ng tatlong taon. Itong bagong pastor ay may kaalaman pala sa pagmemekaniko. Pagdating niya, agad niyang binuksan ang hood ng kotse, kinalikot at- pinaandar at ayun! Umandar ng maayos yung sasakyan!
Nagtaka ngayon yung dating pastor. Paliwanag ng bagong pastor, "Sira po ang isang cable nito, at walang dumadaloy na power (kuryente) sa starter." Umaandar naman pala ang kotse, nawawalan lang ng POWER!
Ang Espiritu Santo ay ang POWER NG iglesia at mga Kristiano. Kung wala siya, wala tayong magagawa.
B. Pamumuhay sa Espiritu
Ang tamang pagkilala sa Banal na Espiritu ay nagbubunga ng bagong pagkatao na kalarawan ni Cristo. Sabi sa Aklat ng mga Gawa! Dating mga matatakutin ang mga alagad, ngunit naging masigasig sila at matapang mula ng tanggapin nila ang Espiritu Santo.
Sabi sa Gawa 2:2-4, "Narinig nila ang malakas na hangin at apoy...Silang lahat ay napuspos ng Espiritu Santo..." Ang pagdating ng Espiritu sa mga alagad ay may dalawang simbulo;
a. Hangin - ito ang hininga ng buhay. Tulad ng pagbibigay ng buhay kay Adan, hiningahan ng Diyos ang unang tao. Sa karanasan ng mga alagad, sila naman ay nakaranas ng "malakas" na hangin. Ito ay nagpapahayag ng kapangyarihan ng Diyos.
b. Apoy - ito ay nagpapadalisay tulad sa pagluluto. Ang kaloob ng Diyos ay buhay na may kabanalan. Sa tulong ng Espiritu, ang bawat Kristiano ay nagiging malinis at banal.
C. Pagkilala sa Espiritu Santo
1. Una, maging bukas sa pagkilos ng Espiritu sa tungo sa tunay na pagtugon sa tawag ng Diyos para sa kaligtasan, pananampalataya at ganap na pagsisi (Conviction or desire to be saved, faith and repentance)
Ang pagkilala sa pagdating ng Espiritu Santo ay makikita sa Gawa 2, noong tumanggap ang tatlong libo, sa pangangaral ni Pedro.
a. Desire to be saved / Conviction - ayon sa Gawa 2:37, sila ay nabagabag sa kanilang narinig. Dahil dito, nagtanong sila kung paano sila maliligtas. Ito ang tanda ng kanilang "conviction" - katibayan na tumalab sa kanila ang Salita ng Diyos. Wala silang hangad kundi ang maligtas.
b. Faith - sa Gawa 2:38 naman, sinabihan sila ng bagay na dapat nilang gawin. Kailangan silang sumampalataya kay Jesus bilang Panginoon at Cristo (v.36). Ito ay nangangahulugan ng pagpapasakop sa kapangyarihan ni Cristo at pagtanggap sa kanya bilang Tagapagligtas.
c. Repentance. Kailangan ang tunay na pagsisisi at pagtalikod sa kanilang mga kasalanan. Ang totoong pagsisisi ay panghahangad ng kapatawaran at pag-alis sa mga nagagawang kasalanan na nagbubunga ng pagbabagong buhay. Ang pagsisisi na walang pagtalikod sa kasalanan ay huwad na pananampalataya at walang ibubungang kaligtasan.
2. Pangalawang paraan upang makilala ang Banal na Espiritu ay sa pamamagitan ng pagsunod sa kalooban ng Diyos. Ayon sa Gawa 5:22,
"Saksi kami sa mga bagay na ito- kami at ang Espiritu Santo na ipinagkaloob ng Diyos sa mga tumatalima sa kanya."
Kailangan tayong sumunod sa mga utos ng Diyos kung nais nating makilala ang Espiritu Santo.
3. Pangatlong paraan ng pagkilala sa Espiritu Santo ay ang tunay na pagsamba sa espiritu at katotohanan. Mababasa sa Juan 4:24, "Ang Diyos ay Espiritu ay dapat siyang sambahin sa Espiritu at katotohanan." Ang pagsamba ay oras ng pagkilos ng Diyos upang buksan ang ating kaisipan sa mga katotohanan ng Salita ng Diyos. Sabi pa ng Panginong Jesus sa Juan 6:63, "Ang Espiritu ang nagbibigay buhay, hindi ito magagawa ng laman. Ang Salitang sinasabi ko sa inyo ay Espiritu at buhay."
4. Pang-apat ay ang paghahangad ng malinis na puso at paghiling na pagkalooban ng Espiritu ng Diyos. Basahin ang Awit 51:10-11;
"Isang pusong tapat sa aki'y likhain, bigyan mo O Diyos ng bagong damdamin. Sa iyong harapan huwag mo akong alisin. Ang Espiritu mo ang papaghariin."
5. Ikalima, ang kailangan upang makilala ang Espiritu ay sa pamamagitan ng pamumuhay sa Espiritu sa halip na sa laman (Roma 8:5).
Mahalaga na makilala natin kung sino ang Banal na Espiritu.
Ang ating Diyos ay iisa. Ngunit nagpakilala siya sa Tatlong Paraan, bilang Ama, ang Lumikha at nagpapanatili sa buhay ng kanyang mga nilikha. Bilang Anak, siya ang ating Tagapagligtas mula sa kasalanan. Bilang Banal na Espiritu, siya ang nagbibigay kapangyarihan sa ating buhay bilang mananampalataya. Siya ang persona ng Diyos na pumapatnubay sa atin.
Ang makilala ang Diyos sa pamamagitan ng Holy Trinity, ay pagkilala sa kabuoan ng Diyos. Sa doktrinang ito, mauunawaan natin kung paano ipinagkakaloob ng Diyos ang kanyang sarili bilang Mapagmahal na Ama, Anak na Tagapagligtas sa kasalanan at Espiritu na nagpapasakdal sa atin (sanctifier). Kaya hindi sapat na kilala lamang natin ang Diyos, bilang Ama, at Anak. Sinabi mismo ng Panginoong Jesus, sa Juan 14:16
"Dadalangin ako sa Ama na kayo ay bibigyan niya ng isa pang Patnubay na magiging kasama ninyo magpakailanman."
Ang Banal na Espiritu ay ipinangako din ng Diyos sa Lumang Tipan (Gawa 2:33), bilang hudyat ng kaganapan ng pagkilos ng Diyos. Ayon sa Ezekiel 36:27,
"And I will put my Spirit in you and move you to follow my decrees and be careful to keep my laws."
Sa Joel 3:28, "And afterwards, I will pour out my Spirit on all people. Your sons and daughters will prophesy, your old men will dream dreams, your young men will see visions."
Bakit kailangan nating makilala ang Banal na Espiritu?
1. Dahil siya ang Espiritu ng Diyos
Ang Banal na Espiritu ay ang kapangyarihan ng Diyos. Siya ang Kapangyarihan sa likod ng paglikha, at gayun din sa muling pagkabuhay ni Cristo.
Siya ang Espiritu ni Cristo (Luke 4:4) na gumagawa ng mga himala at tumutugon sa pangangailangan ng mga tao.
2. Dahil ang kanyang presensya sa ating buhay ay katibayan na tayo ay mga anak ng Diyos. (The Holy Spirit is the Evidence of our being children of God.)
Sabi sa Romans 8:14 - "because those who are led by the Spirit of God are sons of God."
3. Dahil ang Holy Spirit ay ang tatak (seal) ng ating kaligtasan.
Ephesians 4:30, "And do not grieve the Holy Spirit of God, with whom you were sealed for the day of redemption."
4. Siya ang nagkakaloob ng kapangyarihan sa ating pagpapatotoo.
Acts 1:8, "But you will receive power when the Holy Spirit comes on you; and you will be my witnesses in Jerusalem, and in all Judea and Samaria, and to the ends of the earth."
Ganito kahalaga ang makilala natin ang Diyos bilang Espiritu Santo. Kung wala sa atin ang Espiritu, wala tayong kapangyarihan upang gampanan ang ating gawain. Tandaan na ang ating gawain ay sa Diyos. Siya rin ang kapangyarihan na pumatnubay sa mga alagad para sa mabungang pagpapahayag ng ebanghelyo at mga himala (signs and wonders).
May kwento tungkol sa isang simbahan na may bagong destinadong pastor. Pagdating ng pastor, may kotse pala sa simbahang iyon. Kaya lang ay luma na. Ang kotse ay di-tulak dahil madalas ayaw mag-start. Kaya kapag walang magtutulak, laging naghahanap ng parking ang pastor, yung daan na pababa. Sa ganitong paraan, ini-start ng pastor yung kotse. Tatlong taon na laging ganito yung kotse-kailangan pang itulak!
Nagkaroon ng bagong pastor ang kapilya paglipas ng tatlong taon. Itong bagong pastor ay may kaalaman pala sa pagmemekaniko. Pagdating niya, agad niyang binuksan ang hood ng kotse, kinalikot at- pinaandar at ayun! Umandar ng maayos yung sasakyan!
Nagtaka ngayon yung dating pastor. Paliwanag ng bagong pastor, "Sira po ang isang cable nito, at walang dumadaloy na power (kuryente) sa starter." Umaandar naman pala ang kotse, nawawalan lang ng POWER!
Ang Espiritu Santo ay ang POWER NG iglesia at mga Kristiano. Kung wala siya, wala tayong magagawa.
B. Pamumuhay sa Espiritu
Ang tamang pagkilala sa Banal na Espiritu ay nagbubunga ng bagong pagkatao na kalarawan ni Cristo. Sabi sa Aklat ng mga Gawa! Dating mga matatakutin ang mga alagad, ngunit naging masigasig sila at matapang mula ng tanggapin nila ang Espiritu Santo.
Sabi sa Gawa 2:2-4, "Narinig nila ang malakas na hangin at apoy...Silang lahat ay napuspos ng Espiritu Santo..." Ang pagdating ng Espiritu sa mga alagad ay may dalawang simbulo;
a. Hangin - ito ang hininga ng buhay. Tulad ng pagbibigay ng buhay kay Adan, hiningahan ng Diyos ang unang tao. Sa karanasan ng mga alagad, sila naman ay nakaranas ng "malakas" na hangin. Ito ay nagpapahayag ng kapangyarihan ng Diyos.
b. Apoy - ito ay nagpapadalisay tulad sa pagluluto. Ang kaloob ng Diyos ay buhay na may kabanalan. Sa tulong ng Espiritu, ang bawat Kristiano ay nagiging malinis at banal.
C. Pagkilala sa Espiritu Santo
1. Una, maging bukas sa pagkilos ng Espiritu sa tungo sa tunay na pagtugon sa tawag ng Diyos para sa kaligtasan, pananampalataya at ganap na pagsisi (Conviction or desire to be saved, faith and repentance)
Ang pagkilala sa pagdating ng Espiritu Santo ay makikita sa Gawa 2, noong tumanggap ang tatlong libo, sa pangangaral ni Pedro.
a. Desire to be saved / Conviction - ayon sa Gawa 2:37, sila ay nabagabag sa kanilang narinig. Dahil dito, nagtanong sila kung paano sila maliligtas. Ito ang tanda ng kanilang "conviction" - katibayan na tumalab sa kanila ang Salita ng Diyos. Wala silang hangad kundi ang maligtas.
b. Faith - sa Gawa 2:38 naman, sinabihan sila ng bagay na dapat nilang gawin. Kailangan silang sumampalataya kay Jesus bilang Panginoon at Cristo (v.36). Ito ay nangangahulugan ng pagpapasakop sa kapangyarihan ni Cristo at pagtanggap sa kanya bilang Tagapagligtas.
c. Repentance. Kailangan ang tunay na pagsisisi at pagtalikod sa kanilang mga kasalanan. Ang totoong pagsisisi ay panghahangad ng kapatawaran at pag-alis sa mga nagagawang kasalanan na nagbubunga ng pagbabagong buhay. Ang pagsisisi na walang pagtalikod sa kasalanan ay huwad na pananampalataya at walang ibubungang kaligtasan.
2. Pangalawang paraan upang makilala ang Banal na Espiritu ay sa pamamagitan ng pagsunod sa kalooban ng Diyos. Ayon sa Gawa 5:22,
"Saksi kami sa mga bagay na ito- kami at ang Espiritu Santo na ipinagkaloob ng Diyos sa mga tumatalima sa kanya."
Kailangan tayong sumunod sa mga utos ng Diyos kung nais nating makilala ang Espiritu Santo.
3. Pangatlong paraan ng pagkilala sa Espiritu Santo ay ang tunay na pagsamba sa espiritu at katotohanan. Mababasa sa Juan 4:24, "Ang Diyos ay Espiritu ay dapat siyang sambahin sa Espiritu at katotohanan." Ang pagsamba ay oras ng pagkilos ng Diyos upang buksan ang ating kaisipan sa mga katotohanan ng Salita ng Diyos. Sabi pa ng Panginong Jesus sa Juan 6:63, "Ang Espiritu ang nagbibigay buhay, hindi ito magagawa ng laman. Ang Salitang sinasabi ko sa inyo ay Espiritu at buhay."
4. Pang-apat ay ang paghahangad ng malinis na puso at paghiling na pagkalooban ng Espiritu ng Diyos. Basahin ang Awit 51:10-11;
"Isang pusong tapat sa aki'y likhain, bigyan mo O Diyos ng bagong damdamin. Sa iyong harapan huwag mo akong alisin. Ang Espiritu mo ang papaghariin."
5. Ikalima, ang kailangan upang makilala ang Espiritu ay sa pamamagitan ng pamumuhay sa Espiritu sa halip na sa laman (Roma 8:5).
Mag-subscribe sa:
Mga Post (Atom)