Sermon - Tenth Commandment: Maging Kuntento sa Buhay

Maging Kuntento sa Buhay
Exodo 20:17

Kapansin-pansin na dumadagsa ang mga tao kapag panahon ng mga “Mall Sales”  at inaabot ng ilang oras ang pila bago makapagbayad.  Ang ganitong karanasan ay tanda minsan ng ating maling paghahangad na makamit ang isang bagay na “bago” at “uso.”  Hindi natin maikakaila na ang mga patalastas sa TV ay nagtuturo sa atin na maging mabilis upang mamili, maging sa mga bagay na hindi naman natin kailangan, o mga pagkain na hindi naman totoong masustansya.

Ang salitang “covetousness” sa English ay tumutukoy sa walang control na paghahangad para makuha ang gusto. Hindi tuwirang masama ang maghangad.  Nais ng Diyos na gumanda ang ating buhay, at makakain tayo ng masarap dahil mahal niya tayo.  Ngunit ang maghangad ng sobra ng walang pagpipigil sa sarili, ay madalas magresulta ng kapahamakan sa halip na pakinabang.  Anumang wala sa control ay mapanganib.

May ilang masasamang binubunga ang maling paghahangad;

1. Kapaguran. Sa panahong ito, marami ang nagmamadali upang yumaman.  Kaya ang marami ay pagod at nawawalan ng oras ng pahinga. Kahit ang Biblia ay may paalala sa Kawikaan 23:4-5, “Huwag mong pagurin ang sarili sa pagpapayaman; pag-aralan mong umiwas doon. Sapagkat madaling mawala ang kayamanan, ito'y simbilis ng agila sa paglipad sa kalawakan.”

Maraming tao ang naghahanap-buhay at sinasakripisyo ang kalusugan, nasisira ang sariling katawan, at pagkatapos ay nauubos din ang kinita sa pagamutan.

2. Pagkabaon sa Utang. Sabi ng Mangangaral 5:11, “Kung kailan dumarami ang iyong pera, gayun din dumarami ang pagnanais na gumasta.”

Sa pagnanais na magmukhang mayaman, maraming tao ang nababaon sa utang, kahit hindi kailangan.  Tandaan  kahit gaano karami ang hawak na pera, kung ito ay inutang, ito ay pananagutan na iyong babayaran at hindi mo ito kayamanan.  Ang paghawak ng pera na hindi naman sa iyo ay nagbibigay ng “hindi makatotohanang damdamin” na “feeling mo rich ka.”

3. Nagbubunga ito ng pag-aaway.  Maraming mag-asawa, magkapatid at magkaibigan na ang mga nag-away dahil sa sobrang paghahangad.  Kaya sa ng Biblia, sa Santiago 4:1,

“Saan nanggagaling ang inyong mga alitan at pag-aaway? Hindi ba't nagmumula iyan sa masasamang nasa na naglalaban-laban sa inyong kalooban?”

4.  Pagkabalisa. Magulong isip at buhay ang dala ng hindi pagiging kuntento sa buhay.  Ang taong naghahangad ng labis ay kadalasang ma “unrealistic perception in life”.  Niyayakap niya ang hindi niya kayang yakapin. Dahil dito nawawala ang kapayapaan ng isip at nagkukulang siya ng pahinga ng katawan.

5.  Hindi makuntento. Ang kawalan ng satisfaction, ay nagdudulot ng sakit ng kalooban.  Hindi ka makukuntento kung ang nais mo ay labis na kayamanan.  Kahit yumaman pa ang isang tao, makikita niya na may kulang lagi sa kanyang buhay. Maalas ito ay nagreresulta rin ng kalungkutan.

Paano natin pipigilan ang maling paghahangad?

1. Maging kuntento, huwag ikukumpara ang sarili sa iba.  Hindi mo kailangang magselos dahil higit na tinatangkilik ang iba kaysa sa iyo. Ituon mo ang isip sa mga pagpapalang pangwalang hanggan na kaloob ng Diyos.  Higit silang mahalaga kaysa material na bagay tulad ng salapi.

2. Maging mapagpasalamat, at matuwa kung ano mayroon ka.  Ang paghahangad na maangkin ang hindi atin, na ugaling sakim, ay magreresulta lamang ng kapahamakan.

3. Gamitin ang sariling pera sa matalinong paraan at matutong mag-ipon at magbudget.  Ang pagyaman ay bunga ng sipag, tiyaga at pag-iipon ng kinikita. Kung mas malaki ang ating gastos kaysa ating kinikita, ito ay magbubunga ng hindi balanseng buhay.  Kahit malaki ang iyong kinikita, kung hindi ka naman nag-iipon, ay hindi ka rin yayaman.

Sundin ang payo ni John Wesley, “Work all you can, save all you can, give all you can.”

4. Tumulong din sa kapwa at magkaloob  sa Diyos ng pasasalamat.  Ang pagpapala pa rin ng Diyos ang ating sandigan sa buhay.

Ang tunay na sukatan ng buhay ay wala sa yaman kundi sa kalidad ng buhay.  Ang tunay na kapayapaan at kaligayahan ay hindi nabibili ng salapi. Ang pera ay isa lamang sa maraming aspeto ng buhay.

Sa simula ng Sampung Utos, nababasa na ang sinabi ni Yahweh sa mga Israelita ay tungkol sa kaugnayan ng ng bayan sa Diyos.  Wika ng Panginoon, “Ako ang Diyos na naglabas sa inyo mula sa pagka-alipin.”  Makakamit natin kung gayon ang katuparan ng mga utos na ito, kung wasto ang ating kaugnayan sa Diyos.  Ang mga panuntunang ito ay malinaw na ipinagkaloob ng Diyos upang mapabuti ang ating kalagayan sa buhay.  Hindi sila utos na mabigat tupdin, kundi mga paraan ng Diyos upang ingatan tayo at gabayan tungo sa buhay na sagana at kasiya-siya.

Sermon on Christian Commitment

On Our Christian Commitments
Luke 14:25-33

Sa ating panahon ang nais ng maraming tao ay buhay na walang commitments. Ayaw na sa pangako ng marami sa ngayon.

Kaya may kwento tungkol sa isang ikakasal na ayaw gumawa ng "vows". Sa oras ng counselling kinausap ng lalaki ang pastor ng sekreto. "Rev, pwede bang sa aming kasal, alisin ninyo yung bahagi na, "Ikaw lalaki, nangangako ka ba na hindi ka na titingin sa ibang babae? Nangangako ka ba na sa hirap o ginhawa, mananatili kang tapat sa iyong asawa?"

"Pastor, ayaw kong mangako. Eto ang 5 thousand pesos, ikasal ninyo kami, pero wala aking "promises" na gagawin." Tahimik na tinanggap ng pastor ang pera.

Sa kasal, nagsimula ang ritual. Sabi ng pastor, "Ikaw lalaki, nangangako ka ba na hindi ka na titingin sa ibang babae? Nangangako ka ba na ang babaeng ito ang tanging iyong pakamamahalin, sa hirap man o ginhawa, sa tuwa man o kalungkutan, sa sakit o karamdaman, hanggang paghiwalayin kayo ng kamatayan?" Napalunok ang lalaki, at kahit masama ang loob, nagsabi siya ng mapait na "OPO!"

Pagkatapos ng kasal, kinausap ng lalaki ang pastor. "Pastor, bakit hindi ka yata tumupad sa usapan?"

Ibinalik ng pastor ang pera at sabi ng pastor, "MAS MALAKI ANG HALAGANG IBINIGAY NG MISIS MO!" Ha! Ha! Ha!

Marami ang ayaw sa mga pangako, commitments at sa mga vows. Marami na ngayon ang gusto sa relasyon na walang kasamang pangako. Kapag gusto pa, nagsasama. Kapag ayaw na, eh di hiwalay! Kahit sa church ganyan din ngayon, ang nais ng marami, membership without commitment!

Mahilig na kasi sa disposable ang mga tao ngayon. Disposable plate, disposable spoon and fork, disposable wife & husband, at DISPOSABLE CHURCH! Kapag gusto sa isang church, a-attend. Kapag ayaw na sa isang church, papalitan! Marami nga namang churches kahit saan. Kahit ang Panginoon ngayon, ginagawa na ring disposable! Kapag gustong manalangin, nananalangin, kapag ayaw, e di ayaw! Kapag gustong magsimba, nagsisimba - kapag ayaw...e di ayaw na. Naglilingkod - depende sa "mood".

Ang hinahanap ng mga tao ngayon at kung saan masaya. Kaya ayaw na sa mga pangako, at ayaw na nilang magtalaga ng sarili sa mga habangbuhay na relasyon. Nawawala na ang mga habangbuhay na relasyon pati sa pamilya, sa simbahan, at nakakalungkot - pati sa Diyos.

Habang-buhay na Pagkatalaga

Ang relasyon sa Diyos ay may kaakibat na pangako. Ang imbitasyon ng Panginoon ay panghabangbuhay na kaugnayan. Hindi po tayo maaring maging Kristiano kung hindi tayo papasok sa panghabangbuhay na relasyon sa Diyos. Ito ay panghabangbuhay na paglilingkod bilang tagasunod ng Panginoong Jesu-Cristo.

Ang Ating mga Pagtatalaga sa Diyos

1. Commitment to Put God First
Ayon sa talatang 26 "Whoever comes to me and does not hate father and mother, wife and children, brothers and sisters, yes, and even life itself, cannot be my disciple.”

Tinatawagan po tayo ng Panginoon na unahin Siya, bago ang anupamang bagay. Maging ang ating pamilya o ang sarili. Above any relationship, unahin po natin ang Diyos. Kung hindi natin ito ipapangako at kung hindi natin ito gagawin, hindi po tayo magiging alagad ni Cristo.

Ayaw ng Panginoon na magkaroon siya ng karibal sa ating buhay.
Ayaw ng Panginoon na nahuhuli siya sa ating buhay.

Italaga natin ang ating sarili sa Diyos. Mangako tayo na pakamamahalin natin ang Panginoon. Sa ganitong paraan lamang tayo magiging totoong Kristiano mga kapatid. Ang hinihingi ng Panginoon ay ang ating buong pagmamahal, buong puso, buong isp, buong lakas at buong kaluluwa.

2. A Commitment to the Cross
14:27 Whoever does not carry the cross and follow me cannot be my disciple.

May mga nagnanais sumunod sa Panginoon, ngunit ayaw nilang magpasan ng krus. Kaya maraming simbahan ang nagiging mahina. Kapag may responsibilidad na sa simbahan, marami ang nagsisi-alisan.

Marami ang gumagamit sa krus ngayon bilang palamuti. Krus na kwintas sa leeg. Krus na borloloy, dekorasyon lamang ito ngayon. Ngunit, magiging totoo lamang tayong Kristiano - magiging alagad lamang tayo ni Cristo kung papasanin po natin ang ating mga krus. Ang ating krus ay ang ating ministeryo. Mayroon na ba kayo nito? Ano ang ministeryo ninyo para sa Panginoon?

Ano po ba ang pangako ninyo sa Diyos? Nakatalaga po ba tayo sa Diyos upang gawin ang isang ministeryo sa iglesia. Naaalala ko ang Commitment Service na ating ginawa noong nakaraang ilang buwan. Nangako ang ating mga Choir, na aawit sila para sa Panginoon habang sila ay nabubuhay. Nangako ang mga Band members, at tayong lahat.

At pinapatibay ng ating mga pangako ang ating relasyon sa Panginoon. Ngunit anumang pagsira sa pangakong ito, ay susugat sa puso ng ating Diyos.

3. A Commitment to Finish What We Have Started

14:28 For which of you, intending to build a tower, does not first sit down and estimate the cost, to see whether he has enough to complete it? Otherwise, when he has laid a foundation and is not able to finish, all who see it will begin to ridicule him, saying, 'This fellow began to build and was not able to finish.'

Napansin ko sa ating iglesia, marami ang nagpapabautismo, pero, hindi naman nagpapatuloy sa pananampalataya.
Bato-bato sa langit, ang tamaan - buti nga!

Pero huwag po tayong magagalit, dahil ang sabi ng Panginoon, ang sinimulan natin, kailangan - tatapusin natin. Tayong mga Metodista, mahilig tayong nagsisimula ng bagay na hindi natin natatapos.

Kapag nakakakita tayo ng simbahang maganda, maayos, nakapintura at agad natatapos ang pagpapatayo - aminin natin - ito ay marahil, INC o kaya ay simbahan ng mga Mormons. May pagkilanlan sa mga ito.

Ngunit, biro ng isang kapatid natin, "Pastor agad ko ring nakikilala ang isang simbahang Metodista, na walang karatula!"

"Paano mo nalalamang ito ay simbahang Metodista?" tanong ko po. Sabi niya, "Kapag sinimulang itayo at nakatiwangwang ---hindi tapos - Methodist church po iyon!" Ngiii!!!

Upang maging tunay na alagad ni Cristo, kailangan po nating italaga ang ating sarili sa pagtapos sa anumang ating sinimulan.

Kayong mga nagsimula ng magsimba, sana mangako kayo na panghabangbuhay na po iyan.

Kayong mga nagsimula na sa family devotion sa inyong pamilya, mangako kayo, alang-alang sa kaligtasan ng inyong sambahayan, magpatuloy po kayo ay huwag titigil.

Kayong mga nagsimula na sa Small Group Ministries - magpatuloy po tayo at huwag titigil. Huwag kayong tutulad sa isang eroplano na mabilis pumaitaas sa himpapawid.    Nang nasa ere na - bigla itong tumigil. Bagsak. Patay ang mga nakasakay. Sayang!

Kayong mga magulang nagpapabautismo ng mga sanggol - huwag naman ninyong ibabalik sa simbahan ang inyong anak kapag ikakasal na. Nangako kayo sa Panginoon na tuturuan ninyo silang magsimba - Linggo-linggo.      

Nangako kayo na tuturuan ninyo silang manalangin at magbasa ng Biblia. Nagsimula na po ba kayo? - pero, ipangako ninyo - TAPUSIN NINYO ANG INYONG SINIMULAN.


4. A Commitment to Fully Surrender to God

14:31 Or what king, going out to wage war against another king, will not sit down first and consider whether he is able with ten thousand to oppose the one who comes against him with twenty thousand? If he cannot, then, while the other is still far away, he sends a delegation and asks for the terms of peace.

14:33 So therefore, none of you can become my disciple if you do not give up all your possessions.

Alam na ng haring ito na matatalo siya. Siya ay isang taong nag-iisip. Inaaral niya ang kanyang magiging kalagayan kung patuloy siyang lalaban sa kaaway, hindi siya magwawagi. Kaya susuko na lamang siya at nakikipagbati sa kalabang hari.

Magiging alagad lamang tayo ng Panginoong Jesus - KUNG ISUSUKO NATIN SA DIYOS ANG ATING BUHAY. Dahil kung patuloy tayong susuway sa Panginoon, hindi tayo magtatagumpay.

Naranasan na nating lahat ang magkasala. Naranasan na po natin ang sumuway sa Diyos. Dati - dahil sa ating kasalanan, tayo po ay naging kaaway ng Diyos. At ano nga ba ang ating naging pakinabang sa ating pagsuway sa Diyos? Wala, di po ba?

Bakit hindi mo lamang italaga ang iyong sarili at isuko ito sa Diyos?

Ang buhay na hindi isinuko sa Panginoon ay isang sayang na buhay.
Ang buhay na wala sa kamay ng Diyos ay isang ligaw na wasak na buhay. Tulad hari sa kwento, dapat tayong mag-isip. Ano ang mangyayari sa iyo kung magpapatuloy ka sa kasalanan? Ang kasalanan ay maaring magbibigay sa atin ng pansamantalang kaligayahan, ngunit hahantong ito sa walang hanggang kaparusahan.

Kung isusuko mo ang iyong buhay sa Diyos, ikaw ay magkakaroon ng kapayapaan at buhay at buhay na walang hanggan. Kung gagawin mo ang pangakong ito, at sasabihin mo, "Isinusuko ko ang lahat sa iyo Panginoon. Ang aking mga kasalanan, ang aking mga kahinaan, ipaglilingkod ko sa iyo ang aking kalakasan, at ako ay nangangako na maglilingkod ako sa Iyo habang buhay."

Ikaw ay magiging tunay na alagad ni Cristo.
Mangako ka, uunahin mo ang Diyos bago ang sinuman.
Mangako ka, papasanin mo ang iyong krus at susunod ka sa Panginoon.
Mangako ka, tatapusin mo ang iyong sinimulan para sa Panginoon.

At mangako ka, na isusuko mo ang iyong buhay sa Diyos - at bilang isang alagad ni Cristo - ikaw ay magwawagi. AMEN.

Birthday Sermon

 Happy Birthday!
Psalm 137:13

May kwento tungkol isang bata, ang pangalan niya ay Gian, siya ay grade 6 at may kaibigan siyang pastor.

Minsan pumunta si Gian sa kapilya upang imbitahan ang pastor sa kanyang laro na marathon. Bago ang paligsahan, wika ng bata sa pastor, “Pastor, nakikita po ba ninyo yung relo na naka-display doon sa salamin?  Yun po yung premyo sa mananalo sa palarong ito.  Mananalo po ako at magiging akin yun!”  “Sige manonood ako.  Give your best shot Gian.” sabi ng pastor.

Nagsimula ang palaro at ang resulta...third place lamang si Gian.  Umuwi sila na walang himik, hanggang dumating ang araw ng Linggo.

Sa oras ng pagsamba malungkot pa rin si Gian.  bagamat ang araw na iyon ay birthday niya.  Pagkatapos ng pagsamba, nagmano si Gian sa kaibigan niyang pastor, at masaya namang ibinigay ng pastor ang kanyang kamay sa bata.

Pagkatapos magmano, dinukot ng pastor ang kanyang nakahandang regalo sa birthday ng kanyang kaibigan.  Kinuha ng bata ang regalo at masiglang binuksan niya ito.  At nanlaki ang kanyang mga mata sa kanyang nakita!  Isang relo na katulad ng premyo sa palaro!  halos maiyak ang bata sa kanyang regalong tinanggap.

Kaya sinabi ng pastor, “Anak, ang relong iyan ay regalo ko sa iyong kaarawan, hindi mo iyan, pinagpaguran, hindi ka kailangang tumakbo upang makuha iyan.”

Tulad ng relong iyon, ang pinakamahalagang bagay sa ating buhay, sa totoo lang ay hindi natin binili o pinagpaguran.  Sila ay pawang regalo gn Diyos sa atin.

Pagmasdan ninyo ang mga regalong ito.

1. Ang regalo ng buhay.
Ang ating buhay ay regalong mula sa Diyos.  Ito ang pinaka-mahalagang regalo na tinanggap natin mula sa Diyos.   Hindi ito binili o pinagpaguran, kusa itong pinagkaloob ng Diyos sa atin.  Sa araw ng ating unang kapanganakan, pinagkalooban tayo ng Diyos ng buhay.

Ang ating buhay ay regalo ng Diyos sa atin at ibang tao.  Regalo tayo para sa ating pamilya.  Para sa ating mga kapatid.
2. Ang regalo ng mga taon (patuloy na buhay).
Ang bawat birthday celebration ay regalo ng Diyos.  Ang totoo, bawat umaga na gigising tayo na may buhay ito ay regalo ng Diyos! Hindi ko maaring kalimutan ang karanasan namin sa pamilya.  Noong maliit ako at pitong tao pa lamang, magkatabi kaming natulog ng aking ama.  pagka-umaga - nagising ako at ang aking ama ay hindi na nagising.  Iyon na ang oras ng kanyang pagpanaw, kinuha na siya ng Diyos.

Kaya mula noon, ang bawat paggising para sa akin ay tanda ng patuloy na biyaya ng buhay na kaloob ng Diyos araw-araw.  Ang bawat segundo, minuto at oras ng ating buhay ay regalo ng Diyos! Lalo ang mga tao na lumalakad, mga mahabang taon ng buhay na tanging ang Diyos ang makapagkakaloob. Salamat po Panginoon sa aming buhay.

3.  Ang regalo ng isa pang pagkakataon.
Tuwing nakikita nating binibigyan tayo ng Diyos ng dagdag na taon sa ating buhay, pinagkakalooban din tayo ng Diyos ng mga sumusunod;
a. isa pang pagkakataon upang maituwid natin ang ating pagkakamali.  May mga tao na kailangan nilang ituwid ang kanilang buhay, ang kanilang mga pagkakamali sa nakalipas.  

b.  isa pang pagkakataon upang matapos natin ang mga bagay na dapat nating tapusin sa ating buhay habang nandito pa tayo sa mundo.  Baka may pangako ka na hindi mo pa natutupad sa iyong pamilya o sa Diyos?  Ang bawat birthday ay isa pang pagkakataon upang magawa mo ito.

c. (isa pang) pagkakataon upang magkaroon tayo ng pagkakataong maligtas (kung hindi pa).  Isipin nating muli yung bata sa ating kwento.  Pinilit niyang makuha ang relo sa pamamagitan ng kanyang lakas, ensayo at bilis.  Ngunit bigo siya. Gayun man, ang relo ay ibinigay sa kanya bilang regalo.  Gayun din ang kaligtasan, ang pinaka mahalagang regalo ng Diyos para sa iyo kapatid na nag-cecelebrate.    Sabi ng Biblia, maliligtas tayo sa biyaya ng Diyos sa pamamagitan ng pananalig kay Cristo, at hindi sa pamamagitan ng ating mga gawa.

Ang pinakamahalagang regalo ay nasa harapan nating lahat ngayon. Sa iyo kapatid, at para sa lahat ng naririto.  Nawa’y tanggapin ninyo ang pinakamahalagang regalo  ng Panginoon, ang ating kaligtasan.  Buksan ninyo ang iyong mga puso at tanggapin Siya sa ating buhay.  

Surprise Sermon ni Jesus

Surprise Sermon ng Panginoong Jesus
4th Epiphany: Luke 4:21-30

Sa isang kapilya, laging nagrereklamo ang mga miembro sa haba ng sermon ng pastor. Ayaw nilang makinig sa sermon ng pastor sa mga paalala upang alisin na nila ang mga bisyong sugal at paglalasing. Isang Linggo, naghanda ng isang surpresang sermon ang pastor. Wika niya sa sermon, “Maigsi lamang po ang message natin ngayon.” Siya ay sumandaling yumuko para manalangin. Pagtaas ng kanyang ulo ay nagpatuloy siya, “Mga kapatid…” sabay sumigaw ng malakas sa mikropono, “MAGBAGONG BUHAY NA KAYO!!!” At saka siya umupo. Noon ding araw na iyon, pinatanggal ng mga miembro ang nasabing pastor.

Noong makaranas ng Spiritual Revival si John Wesley, ayaw tanggapin ng ibang paring Anglicano ang kanyang pangangaral. Ang mga bagong himno na likha ng kanyang kapatid na si Charles ay itinuring na ‘wordly’ o makamundo. Ang pangangaral nila sa open fields, sa mga palengke at bilangguan ay hindi naging katanggap-tanggap na pagbabago para sa mga taga-simbahan. Naging malaking surpresa ang Methodist Revival para sa tradisyonal na Anglican Church!

Alam po ba ninyo na ang dakilang pastor na si Jonathan Edwards ay nakaranas din ng rejection sa kanyang church assignment?  Siya ay pina-alis ng mga miembro ng kanyang iglesia dahil sa paraan ng kanyang pangangaral at hindi siya palagiang nagbibisita sa mga kaanib.  Dahil dito, napilitan siyang umalis at nagmisyon sa United States.  Sa ganitong paraan, ginamit siya ng Panginoon upang magkaroon ng Revival sa United States at sa Europa.

Surpresa ni Jesus

Bagama’t naghihintay ang mga Judio sa pagsilang ng Mesiyas, dumating si Jesus sa paraang hindi nila inaasahan, ipinanganak si Jesus sa sabsaban at hindi sa simbahan. (Ito ang dahilan kung bakit hindi na-impress ang High Priest o ang mga Escriba kay Jesus.) Una siyang nakilala ng mga paganong pantas (o Wise Men) at mga mahihirap na pastol! Nagsimula ang kanyang ministeryo sa isang bahay sa Cana at hindi sa sinagoga (Juan 2:1-11). Ang pinakamalaking surpresa ng Diyos ay ang hindi niya pag-sangayon sa iniisip at tradisyon ng mga nasa templo! naging radical sa halip na tradisyunal ang dating ng Panginoong. Ito ang dahilan kung bakit offensive si Jesus sa mga religious people katulad ng mga Pariseo.

Sa ating lesson sa araw na ito, tandaan na tayo mismong mga taong simbahan ay may maaring mahulog sa ganitong pagkakamali. Idalangin natin na hindi po tayo maging biktima ng pagkabulag na espiritual, na nangyari sa mga Pariseo ng panahon ng Panginoong Jesus.

Ang maling pananaw sa religion ang dahilan ng spiritual blindness. Sa ganitong paraan nahulog ang mga Pariseo. Maaring mag-aakala ako na napakalapit ko sa Diyos, yun pala napakalayo ko sa Kanya! Maaring itinuturing kong banal ang aking sarili, yun pala ang tingin sa akin ng Panginoong Jesus, isa akong madungis sa kanyang harapan! At kung itutuwid ako ng Panginoon, maaring maging malaking surpresa ito sa akin.

Jesus’ Surprise Sermon

Ang surpresa sa mensahe ng Panginoon ay nasa pangalawang bahagi. Sa unang bahagi, nagustuhan nila ang sinabi ng Panginoon. Ngunit sa pangalawang bahagi, nag-alab ang kanilang damdamin laban sa Panginoon.

Sa sukatan ng mabuting sermon, marahil ito na ang isang ‘pinakapangit’ na sermon sa pulpito. Dahil matapos magsalita ng preacher, lahat ay nagalit! Lahat gustong patayin ang preacher. Parang si Jesus iyong pastor na hinabol ng mga miembro. Hindi para manatili sa destino! Nais nilang patayin ang Panginoon!

Bakit Ginawa Iyon ni Jesus?

1. Alam ng Panginoon ang nilalaman ng puso ng mga taong nagsisimba.

Totoo na pinuri siya ng mga tao sa unang bahagi ng mensahe(v. 22), subalit hindi ito tunay na papuri. Idinugtong agad nila ang tanong na, “Hindi ba’t ito ang anak ni Jose?” Marahil kilala nga nila si Jesus, at ang kanyang "family background".

Ang layunin ng pagsamba ay ang itaas si Jesus! Anumang maruming motibo at makasariling hangarin ay alam ni Jesus.

2. Alam ng Panginoong Jesus na hindi sila nararapat pagpalain.

Interesado sila sa maaring gawin ni Jesus, tulad ng pagpapagaling sa Capernaum, subali’t alam niya na wala silang pinagkaiba sa mga unang Israelita na hindi tumanggap ng kagalingan mula sa Diyos noong panahon ni Elijah. Ayon kay Jesus, mas karapat-dapat pang pagpalain ang balong pagano na taga-Serepta sa Sidon at si Naaman na taga-Syria!

Para bang sinasabi ni Jesus, mas karapat-dapat pang pagpalain ang mga nasa labas ng simbahan kaysa doon sa mga nasa loob nito.

Galit na galit ang mga tao sa sermong iyon ng Panginoon. Tama nga si Jesus, dumating sila roon para sa sarili nilang kapakanan at hindi upang makinig ng salita ng Diyos. Ikinagalit nila ng matindi ang pagwawasto ni Jesus sa kanilang pananaw sa relihiyon at sa Diyos.

Tandaan, the poor worship of a repentant sinner is far more acceptable than an excellent worship of a pretending saint.

Sa bawat pagsamba, nais tayong katagpuin ng Panginoon upang tayo ay pagpalain. Ang bawat pagsamba ay pagkakataon natin upang mapapurihan natin ang Diyos. Naway mapangiti natin ang Panginoon sa araw na ito.

Pagbubulay Tungkol sa Panalangin

 Pagbubulay Tungkol sa Panalangin
Mateo 7:7-8

7"Humingi kayo at kayo'y bibigyan; humanap kayo at kayo'y makakatagpo; kumatok kayo at kayo'y pagbubuksan. 8 Sapagkat ang bawat humihingi ay tatanggap; ang bawat humahanap ay makakatagpo; at ang bawat kumakatok ay pagbubuksan.

Ang panalangin ay mahalaga dahil ito ay isang mahalagang dugtungan ng ating kaugnayan sa Diyos. Ang lahat ng sangkap nito tulad ng pasasalamat, pagpupuri, pagtatanong sa kalooban ng Diyos at iba pa, ay kapahayagan na tayo ay nakadepende sa Diyos. Kinikilala natin sa pananalangin na wala nga tayong magagawa kung hindi tayo tutulungan ng Diyos.

Ang panalangin ay may mga antas.

ANTAS NG PANALANGING HUMIHINGI
Ang unang antas ay ang paghingi (ask). Ito ang pinakamadaling antas ng panalangin. Sa paghingi, hinihiling natin na gawaran nawa tayo ng Diyos ng mga bagay na malaya niyang ipinagkakaloob. Ang mga hinihingi ay mga biyayang kaloob ng Diyos ng libre para sa lahat.

Sino nga ba ang mga humihingi sa Diyos ng biyaya? Ang mga matuwid at mga makasalanan ay parehong dumadalangin ng ganitong uri ng panalangin. Kung ang mga ibon nga ay pinakakain ng Diyos araw-araw, maging para sa mga makasalanan ay pinasisikat ng Diyos ang araw. Malayang makakalapit ang mga humingi sa Diyos, at hindi sila mabibigo sa kanilang paghingi ng biyaya sa Diyos.

ANTAS NG PANALANGING NAGHAHANAP
Ang panalanging ito ay panalanging may paghahanap dahil ang idinadalangin ay hindi mahanap. Kailangan dito ang dagdag na paggawa. Ito ay mga pananalangin na may kasamang pagkilos.

Halimbawa, idinadalangin mo ba sa Diyos na mapuno sana ang mga upuan ng inyong iglesia dahil wala ang mga miembro? Maganda iyan! Ngunit katulong ka ba ng inyong pastor upang hanapin sila?

May mga panalangin talaga na pagkatapos mong dumulog sa Diyos, hindi niya agad-agad ipapakita ang sagot. Dahil ikaw ang maghahanap sa tugon. Ang kasagutan ay ipinagkaloob na. Ngunit katulad ito ng isang regalo, na nakabalot nang ibigay sa iyo. Kailangan mong kumilos upang makita mo ang sagot ng Diyos.

Marami pang bagay ang nangangailangan ng panalanging naghahanap. Tulad ng pagkakaisa at pag-unlad ng iglesia, panalangin para sa kaligtasang espiritual ng iyong pamilya at mga kapitbahay.

May kwento tungkol sa isang Kristianong babae na laging nananalangin para sa kaligtasang espiritual ng kanyang asawa. Lagi siyang umiiyak sa paglapit sa altar upang makakilala sa Panginoon ang asawa niya. Sa loob ng ilang buwan ng pananalangin, hindi niya nakita ang sagot, kaya nagtanong siya sa Diyos. "Panginoon, bakit hangga ngayon hindi pa rin ma-SAVE ang asawa ko? Bakit naglalasing parin? Bakit hindi mo ako pakinggan Lord?"
Tumugon daw si Lord, "Anak, matagal na akong sumagot sa panalangin mo. Ang hinihintay ko naman ay ikaw, kung kailan mo ibabahagi ang ebanghelyo sa asawa mo!!?? Kailan mo ba siya isasama sa church???"

Ito ay katulad ng minsang sinabi ni Martin Luther, "Pray as if everything depends on God, then work as if everything depends on you."

ANTAS NG PANALANGING KUMAKATOK
Ang kinakatok na pinto ay sarado na. Ang tawag ng iba sa uri ng panalanging ito ay "persevering prayer". Ito ay uri ng panalangin para sa mga sitwasyong nangangailangan ng sakrispisyo. Minsan, matinding sakrispisyo. Hindi ito dahil matigas ang puso ng Diyos. Kundi dahil sa tindi ng pangangailangan dapat tugunan ng Diyos sa pamamagitan ng ating pagkilos. Tandaan na tayo ang kamay at paa ng Diyos sa mundo.
May kwento ang Panginoong Jesus, tungkol sa isang lalaki na may dumating na bisita ng hatinggabi. Dahil wala itong maipakain sa bisita, lumapit siya sa kanyang kaibigan upang humingi ng tinapay. Ngunit sarado na ang pinto at tulog na ang pamilya ng kanyang kaibigan.

Ang isa pang kwento ng Panginoon ay tungkol sa isang abogado na hindi tinantanan ng isang ginang. Hindi rin tumigil ang babae sa pagkatok hanggang nakuha niya ang katugunan sa kanyang kahilingan.

May kwento tungkol sa isang babae mula sa South Korea na dumadalangin para maipagawa ang kanilang simbahan. Ngunit wala ng pondong salapi ang simbahan, kung kaya hindi naipagpatuloy ang pagawain. Ang ginawa ng babae, ibinenta niya ang kanyang mga mata sa isang hospital! Dahil ang halaga ng kanyang mga mata ay sapat upang matapos ang pagpapagawa ng simbahan. Nang tanungin siya ng doctor kung bakit ibinebenta niya ang kanyang mga mata, sinasabi niya sa doctor na ito ay para sa kanilang simbahan. Naantig ang damdamin ng doctor sa ginawa ng babae at hindi na natuloy ang operasyon upang kunin ang mga mata ng babae. Ang doctor na ang sumagot sa pangangailangan ng simbahan upang matapos ang pagawain. Miembro din pala ang doctor sa simbahang iyon.

May pagkakataon na ang ating kahandaan upang magsakripisyo, upang matupad ang kalooban ng Diyos, ang siyang katuparan ng ating sariling panalangin. May panalanging nangangailangan ng matinding pag-aayuno (Marcos 9:29). Maraming bayani ang humiling ng kalayaan ng kanilang bansa, at kinailangan silang magbuwis ng buhay para sa katuparan nito. Ang pagkatok ay maaaring ulit-ulit na sakrispisyo ng mga Kristiano upang mangyari ang kalooban ng Diyos dito sa lupa na para ng sa langit.

Anong antas na ang iyong pananalangin?

Nananatili ka ba sa antas ng paghingi? Magtiwala na ipagkakaloob ng Diyos ang iyong mga kailangan.  Marunong ka na bang maghanap? Kumikilos ka na ba para makita mo ang nakatagong bunga ng iyong mga panalangin?  Kaya  mo na bang kumatok? Handa ka bang kalimutan ang sarili, makita mo lamang ang kasagutan ng iyong panalangin?
Humingi, maghanap, kumatok. nakahandang tumugon ang Diyos sa panalangin.

Marunong Maghintay sa Diyos

Halaga ng Marunong Maghintay

Isaiah 40:31 but those who hope in the LORD will renew their strength. They will soar on wings like eagles; they will run and not grow weary, they will walk and not be faint.

Ang marunong maghintay ay isang mabuting katangian na dapat nating aralin sa sarili. Madali tayong mabagot. Ayaw natin ang naghihintay. Ngunit ang paghihintay ay katangian ng mga nagtitiwala sa Diyos.

Isang minero ang bumili ng lupa upang pagminaan ng langis. Humukay ng humukay ang minero ngunit wala itong nakulkol na langis sa kanyang lupain. Dumaan ang isang taon, wala itong nakitang langis.  Nakaukay ang kanyang mga tauhan ng malalim, hanggang sumuko na sila.

Ibinenta ng minero ang lupa sa ibang minero dahil hindi na siya makapaghintay. Hindi na siya nagtiyagang humukay pa.

Ang nakabili naman ay nagpatuloy sa paghukay. Pagkatapos ng isang araw lamang, bumulwak ang langis! Ilang dipa na lamang pala, naroon na ang kayamanan!

Ang mga marunong maghintay sa Diyos ay pagpapalain.

1. They will renew their strength.

Ang ating buhay sa araw-araw ay nakakahapo. Nakakapagod ang buhay sa mundo. Isa sa mga nakamamatay sa tao ngayon ay stress related deseases. Maraming tao ngayon ang hindi makatulog
ng mahimbing.  Ngunit kung marunong tayong maghintay sa Panginoon, hindi natin kailangang ma-stress.

Ang mga naghihintay sa Panginoon ay mga taong stress free, dahil ang Diyos mismo ang nagkakaloob sa kanila ng lakas. Pakinggan po ninyo ang sabi sa Awit 23:1 and verse 3,

 "the Lord is my shepherd, he restores my soul." Ibinabalik ng Diyos ang kalakasan ng mga nagtitiwala at naghihintay sa kanya. Ibig sabihin nito, totoo na napapagod tayo, ngunit ibinabalik ng Diyos ang ating nawawalang lakas.

Pagmasdan natin ang ating mga cell phone, nauubusan sila ng baterry charge. Ngunit kapag ikinabit natin sila sa electric outlet, muli silang narere-charge.  Ang ating pananalangin, ang ating pagsamba ay mga paraan ng Diyos to recharge our soul, to renew our spirit. Sa ganitong paraan - we are being
restored.

2. They will soar like eagles. Mataas ang nararating ng mga nagtitiwala sa "timing" ng Diyos. Hindi sariling lakas ang kanilang gamit kundi ang kapangyarihan ng Diyos.  Ang mga agila ay hindi kumakampay kapag sila ay pumapailanlang sa himpapawid. They simply glide on the air current. Sumasakay lamang sila sa agos ng hangin. At gayundin sa mga naghihintay sa Diyos. Sumasabay sila sa agos ng kapangyarihan ng Diyos at sila ay itinataas ng Panginoon!

Subukan mong magtiwala sa Diyos. Kung hindi pa dumarating ang iyong panahon upang maitaas ka, maghintay ka muna. Kahit ang mga alagad ay hindi nagmisyon at nangaral. Bakit? Dahil sabi ng Panginoon, "Maghintay muna kayo sa Banal na Espiritu, at kayo ay bibigyan ng kapangyarihan." Naghintay sila at nanalangin - at dumating ang Espiritu Santo, at napuspos sila ng kapangyarihan ng Diyos! Kaya nabago nila ang buong daigdig sa kapangyarihan ng Panginoon!

3. Hindi sila mapapagod. They will not get weary. They will walk, they will run, but they will not faint.

Hindi madali ang maging Kristiano. Marami ang gawain. Marami ang aaniin. Sa mga tunay na naglilingkod, wala pong "burnout" experience. Ang mga nakakaranas ng burnout ay gumagamit ng sariling lakas. Ngunit ang mga naglilingkod sa Diyos ay gumagamit ng lakas ng Diyos. Hindi sila nauubusan ng lakas.

Una, dahil marunong silang magpahinga sa piling ng Diyos. God gives them rests. Sabi ng Awit 23, "he gives me rests. He leads beside the still waters."

Learn to wait. Wait for God's time. Do not force things according to your will you will just get disappointed. Trust in God's timing.

Susi sa Mabisang Pananalangin

SUSI SA MABISANG PANALANGIN
(Sermon from "River Gathering" - June 14, 2015, @ Aldersgate UMC, Angeles City)

Whenever Jesus prays, he never receive a "no" or a "wait" answers like we do. Lahat ng panalangin ng Panginoong Jesus ay may sagot na "YES!" mula sa Diyos Ama. Kaya request ng mga alagad, "Panginoon, turuan mo kaming manalangin."

Tayo rin ay dapat mag-aral sa Panginoong Jesus kung paano ang tamang pananalangin.

Sabi niya, ganito kayo manalangin. "Ama namin..."
Ano ang mga susi sa mabisang panalangin?

1. Ama namin - Panalangin na dumadaloy sa tamang kaugnayan sa Diyos bilang ating Ama.

Kung wala kang wastong kaugnayan sa Diyos, wala kang karapatang humingi sa Diyos. Kailangan muna ang makiugnay sa Diyos, bilang Ama. At upang maging anak ng Diyos, kailangan muna nating tanggapin si Cristo na may pananalig, at kikilalanin tayo ng Ama bilang kanyang anak (Jn. 1:12). At bilang kanyang mga anak, hindi tayo bibiguin ng Diyos. Wika ng Panginoong Jesus, "Anuman ang hilingin ninyo sa panalangin sa aking pangalan, ito ay ipagkakaloob ng Ama sa inyo."

2. Sambahin ang Ngalan Mo - ang mabisang panalangin ay dumadaloy sa buhay nga isang tao na sumasamba sa Diyos. Ang Diyos ay hindi inuutusan sa panalangin, siya ay sinusunod. Ang Diyos ay hindi nakukuha sa bola at mabulaklak na salita. Ang sinumang nananalangin ay nagsisikap na maabot ang puso ng Diyos. At magagawa lamang natin ito kung mayroon tayong puso na nagpapakumbaba at sumasamba sa banal niyang pangalan.

3. Sundin ang kalooban Mo - ang mabisang panalangin ay binibigkas ng isang nagpapasakop sa Diyos. Ang kahandaan sa pagsunod sa kalooban ng Diyos ay kailangan upang igawad ng Panginoon ang ating kahilingan. Hindi tutugon ang Diyos sa anumang kahilingan na labag sa kanyang kalooban.

4. Bigyan mo kami ng aming kakanin sa araw-araw.
Ang mabisang panalangin ay bunga ng ganap na pagtitiwala sa Diyos (dependence on God's provisions). Ito ay kabaligtaran ng pagtitiwala sa sarili.

Sa panalangin, tinuturuan tayo ng Diyos na lubusan tayong umasa sa kanya - sa araw-araw. Sa ganitong paraan, lagi nating nakakatagpo ang Diyos, upang ipagkatiwala sa kanya ang ating mga pangangailangan.

5. Patawarin mo kami, gaya ng pagpapatawad namin -
Ang mabisang panalangin ay nanggagaling sa malinis na puso. Kung nais mong magbukas ng puso ang Diyos para sa iyo, buksan mo rin ang iyong puso para sa kanya. Ang galit, hinanakit at paghihiganti ay nagpaparumi sa puso. Sinasaliksik ng Diyos ang puso ng isang nananalangin. At nais niya na magkaroon tayo ng pusong malinis at may kapayapaan.
Magpatawad at magsisi ka upang makamit mo ang katugunan sa iyong panalangin.

6. Ilayo mo kami sa tukso at iligtas mo kami sa masama.
Kung nais mo ang katugunan sa panalangin, kailangan mo ang matatag na desisyon, upang piliin Diyos at itakwil mo na ang Diablo.
Sino ba talaga ang kakampi mo - ang Diyos o ang Diablo? Maraming tao ang pinaghahalo pa rin nila ang mabuti at masama sa kanilang buhay. Mahal pa rin nila ang tukso at ang masama kasabay ng kanilang pagmamahal sa Diyos.

Kung nais mong tugunin ng Diyos ang iyong panalangin, gawin mo ang kalooban ng Diyos - kamuhian mo ang masama.

Wika ng Panginoon, "Ganito kayo manalangin..." Tinuturuan tayo ng Dakilang Guro. Manalangin po tayo.