Huwebes, Enero 10, 2019

Spiritual Disciplines Tagalog (9 Basic Discipleship Lessons)

Spiritual Discipline 1: Silent Meditation 

Tahimik na Pagbubulay
 Batayan sa Biblia: Awit 63:6; Genesis 24:63

Ano ang Tahimik na Pagbubulay?

Ang pagbubulay ay karaniwan sa Biblia. Ito ay kinabibilangan ng pagbabasa sa Biblia (Awit 1:2), pakikiniig sa Diyos sa gitna ng katahimikan tulad g ginawa ni Elias (1Hari 19:9-18), o kaya’y pagmamasid sa mga nilikha ng Diyos (Awit 8) at pakikinig sa nais sabihin ng Diyos (Matt. 14:13).  At kahandaan na sumunod sa mga nais ng Diyos.

Bakit Ito Mahalaga sa Mga Kristiano?

Sa ating panahon, ang kaaway  natin  na si Satanas ay may tatlong ginagawa upang hindi tayo maka-tuon sa Panginoon (lack on focus to God): ingay, pagmamadali, at sobrang dami ng tao na ating nakikita at nakakausap.  Dahil dito, nawawalan tayo ng oras para makitagpo sa Diyos.  Ang Panginoong Jesus ay may oras ng pagbubulay araw-araw, pumupunta siya sa tahimik at malungkot na lugar upang masolo siya ng Diyos. Ang pinaka mahabang Chapter sa Biblia ay ang Awit 119. 

Ito ay naglalaman ng mga personal na pagbubulay sa mga Kautusan ng Diyos.

Ang pagbubulay ay mahalagang gawaing Kristiano dahil kailangan natin ang Diyos.  At kung nagkukulang tayo sa pakikinig, at pakikitagpo sa Diyos, madali nating makaligtaan ang Kanyang mga utos.  Ito ang nais ng Kaaway.  Ang malayo tayo sa Diyos na hindi natin namamalayan. 

Ang Halimbawa ni Moses

Si Moses ay taong abala, subalit nakuha niya makitagpo palagi sa Diyos.  Ito ang naging susi sa kanyang tagumpay sa kanyang buhay espiritual.  Marunong siyang makinig sa Diyos at alam niya ang nais ipagawa ng Panginoon.  Kinakausap niya ang Diyos na parang isang kaibigan (Exodo 33:11).  Ang mga Israelita ay hindi handa sa ganitong pakikipag-usap sa Diyos - sila ay takot sa Panginoon.  Kaya pakiusap nila kay Moses, siya na lang ang makipag-usap sa Diyos (basahin ang Exodo 20:19).

Ang Halimbawa ng Panginoong Jesus

Lagi ring abala ang Panginoong Jesus dahil sa lawak ng misyon at halos hindi na siya makakain o makatulog man, ngunit lagi siyang may panahon upang makitagpo sa Amang Diyos (Mat. 14:13).  Sabi ng Panginoon, “I can do nothing on my own authority, as I hear, I judge.” (John 5:30). 

Upang Magabayan Tayo ng Diyos

Tayong mga Kristiano ay dapat nakikinig kay Jesus, sabi ng Panginoong Jesus, “Kilala ng aking mga tupa ang aking boses (John 10:4).” 

Ang paggabay ng Diyos sa ating mga Kristiano ay mahalaga, kung kaya ang pagbubulay ay tungkulin ng lahat ng Kristiano.   Kailangan tayong making sa Diyos.  Sa ating pagbubulay, nabubuksan an gating pandinig na spiritual, at dumadaloy ang mga Salita ng Diyos sa ating kalooban. Kailangan nating malaman ang nilalaman ng puso ng Diyos.  Ito ay natatamo sa pakikipag-tagpo sa Diyos (fellowship with God) at pakikinig sa Diyos.      Ayon kay Thomas A’Kempis, isang manunulat na lagging binabsa ni John Wesley, ang pagbubulay ay “pakikitagpo sa Panginoong Jesus bilang isang kaibigan”.

Pabanalin Natin ang Ating Isipan

Ang pagpapakabanal ay nag-sisimula sa pagbabago ng isipan  ayon sa Roma 12:2.

“Huwag kayong umayon sa takbo ng mundong  ito, mag-iba kayo at magbago ng isip, upang mabatid ninyo ang kalooban ng Diyos - kung ano  ang mabuti, nakalulugod sa kanya at talagang ganap.”

Dahil sa sobrang panonood ng TV at pagbabad sa internet,  may mga Kristiano na naaakay sa masama dahil hindi nila iniingatan ang pumapasok sa kanilang isipan. Sa halip na tungkol sa Diyos at kabutihan, ang ating mundo ngayon ay nag-aalok sa atin na manood at makinig ng mga marurumi at masasamang bagay na maaring maglayo sa atin sa Panginoon.

Mga Paraan ng Pagbubulay

1. Manalangin - Magbasa ng Biblia - Manalangin tuwing  umaga.  Sa pagbabasa mo, tanungin ang sarili “Ano ang nais ipagawa sa akin ng Diyos ayon sa aking nabasa.” Isulat angmga ito sa notebook o diary at sundin ang mga utos ng Diyos.

2. Isa pang paraan, pumunta sa isang tahimik na lugar  upang katagpuin ang Panginoon. Pakiramdaman mo ang presensya ng Diyos, sa loob mo at sa paligid. I-sentro ang isipan sa krus.

Kausapin mo ang Panginoon.  Tanungin mo siya kung mayroon siyang nais sabihin sa iyo. Hilingin mo ang kapayapaan na pangako niya sa John 14:27. Magbasa ng Biblia at manalangin.

3. Sa tahimik na lugar na may magandang tanawin, tahimik na magmasid sa mga nilikha ng Diyos,  mga bulaklak, parang, bundok, ulap, etc. Basahin ang Awit 91.1 o ang kwento ng paglikha. Pabayaang mangusap  ang Diyos sa iyo.

4. Gamit ang Biblia, pagbabasa ng Upper Room Discipline,  tahimik na  magbasa at manalangin. 

Mga Tanong:

1.       Paano nakakatulong sa iyo ang pagninilay sa presensya ng Diyos?
2.       Bakit mahalaga ang piliin nating mabuti ang pumapasok sa ating isipan?



Spiritual Discipline #2 - Paglilingkod Kristiano

 Paglilingkod Kristiano
(Christian Service)
Juan 13:14-15

Ang ating bagong buhay bilang tunay na Kristiano ay katibayan ng ating pag-alis sa tanikala ng kasalanan, tungo sa isang malayang paglilingkod sa Diyos.  Ang bawat Kristiano ay may kapangyarihang pumili sa tama at hindi na tayo alipin ng masasamang ugali, pananalita at maling gawi.  Tayo ay malayang maglilingkod sa Diyos na nagbuwis ng buhay para tayo maligtas.

Ano ang Paglilingkod?

Sa maraming pagkakataon, ang mga alagad ay may problema sa usapin “kung sino ang pinakadakila” sa kanila (Lucas 9:46).  Dahil dito, sa harap ng Panginoon, suliranin sa kanila kung sino ang maglilinis ng paa ng lahat, dahil gusto nila, sila ang paglingkuran at ayaw nilang maglingkod.

Ang paglilingkod ay ang madalas iwasan ng maraming tao, kahit mga Kristiano.  Para nga yatang mas madali pa ang “kalimutan ang mga mahal sa buhay alang-alang sa Panginoon” pero ang talikuran ang sarili ay hindi madali. Gusto nating tao ang maging mataas, mayaman, igalang at paglingkuran (Mateo 20:25-26). Pero ito ay isang napakahalagang turo ng Panginoon.  Kung talagang tinanggap natin si Jesus bilang Panginoon, kailangan tayong maglingkod. Ang paglilingkod ay radical self-denial.  Pagtalikod ito sa sarili alang-alang sa Diyos at kapwa.

Ang Tunay na Paglilingkod ay Hindi Self-Righteousness

Ang paglilingkod ay ginagawa.  Ang self-righteousness ay pagkilala sa sarili na “mas banal ako kaysa iba”.  Mahalagang paghambingin natin ang dalawa:


  Makasariling Paglilingkod               Maka-diyos na Paglilingkod

  bunga ng human effort                    bunga ng ating relasyon sa Diyos

  naghahanap ng papuri ng tao        hindi naghahanap gantimpala 

  pinipili nito ang paglilingkuran       hindi namimili

  umaasa sa resulta                               pinagkakatiwala sa Diyos                                                                             
                                                               ang resulta ng paglilingkod

  pansalamantala at                              nananatili
  nagsasamantala

  Nakabase sa “mood”                        tapat na naglilingkod
                                                                    kahit may mga hadlang


Paano Maglingkod?

1. Patayin ang mga “hilig ng laman” (lust of the flesh) o pagnanasa para mapapurihan upang lalong magkaroon ng “pride”.  (Basahin po ang 1 John 2:16).

2. Be Humble - ang pagpapakumbaba ay isang kalayaang mula sa Diyos.  Ang pagmamataas ay pagkakulong sa sarili, at hadlang sa pag-abot sa nasa mababang kalagayan.

3. Hanapin ang tunay na Kagalakan sa Paglilingkod - ang mga self-righteous ay walang kasiyahan at walang “contentment”.  Sabi nga ni St. Francis,

“Above all the graces and gifts of the Holy Spirit which Christ gives to His friends is that of               conquering  oneself and willingly enduring sufferings, humiliations, and hardships for the love of Christ.”

Ang hamon sa atin ng Panginoon ay kusang paglilingkod na siyang susi ng kagalakan kasama ang Diyos.

Pamumuhay Bilang Alipin ng Diyos

Ang pagtanggap kay Jesus bilang Panginoon ay pagpapasakop bilang alipin ng Diyos.  Maraming tao ang takot maglingkod dahil sa:

                -  takot na maliitin ng iba
                -  takot na tapakan ng iba

Hindi po itinuturo ng Biblia na magpa-abuso tayo.  Ang sinasabi ng Biblia ay maglingkod tayo ng buong makakaya, suklian ng kabutihan ang gumagawa sa atin ng mali at patuloy na isuko ang sarili sa Diyos. Kung wala ang paglilingkod na may pagpapakumbaba, hindi tayo makagagawa para sa Diyos.  Ang  maka-diyos na paglilingkod ay nagagawa pati sa kaaway, dahil hindi ito naghahanap ng kapalit o   pabuya.
                       
Maglingkod Tayo

1. Maglingkod maging sa maliit o simpleng   paraan.  Tulad ni  Dorcas na namimigay ng damit sa mahihirap ayon  sa Gawa 9:39.
2.  Maglingkod sa pamamagitan ng “pag-iingat sa  reputasyon ng iba”. Speak of no evil of anyone (Titus 3:2). Ang paglilingkod na ito ay napaka-halaga sa buhay ng iglesia bilang pamilya ng Diyos.
3.  Maglingkod sa pamamagitan ng pagtanggap sa paglilingkod ng iba.  Ayaw magpalinis sa paa ni Pedro, ngunit binalaan siya ni Jesus. ‘na wala silang magiging kaugnayan sa kanya kung hindi niya  tatanggapin ang kanyang paglilingkod’.
4.  Maglingkod sa pamamagitan ng pagiging maunawain (Titus 3:2b).
5.  Maging bukas sa pagtanggap  (hospitable, 1Peter4:9).
6.  Matutong makinig sa kapwa. Sa ating pakikinig, tayo ay nakapaglilingkod sa isang nagsasalita o nagpapahayag. 
7. Tumulong sa pasanin ng iba (Galatia 6:2)                  
8. Ibahagi ang Salita ng Diyos. Sa ganitong paraan, natutulungan natin ang iba tungo sa kanilang kaligtasan.


 Spiritual Disicpline 3: Prayer

Mabisang Pananalangin

“Kung nananatili kayo sa akin, at ang salita ko ay nananatili sa inyo, hingin ninyo ang inyong maibigan at ipagkakaloob sa inyo.” -Juan 15:7

Nais ng lahat ng Kristiano na maging mabisa ang kanilang pananalangin.  Wala na yatang sasaya pa sa isang taong tinugon ng Diyos pagkatapos niyang manalangin.  Maraming tao ang nanalangin, at marami rin ang nabibigo sa kanilang kahilingan sa Diyos.  Ang dahilan ay wala ng iba kundi: ang hindi natin pagtupad sa mga tuntunin na nais ipagawa ng Panginoon sa atin, upang maging mabisa ang ating panalangin.

Tuntunin ng Mabisang Pananalangin

1. Kung nananatili kayo sa Akin.

Nais ng Panginoon na maging palagian at personal ang ating pakikitagpo sa Kanya.  Hindi mabuti na tinatawag lamang natin siya tuwing tayo ay may maigpit na pangangailangan.  Hindi tama na ang Diyos ay ikinukumpara sa isang medicine cabinet, na hinahanap lamang kung may nagkakasakit.  Sa maraming tao, ang Diyos ay ina-alala kung may problema, nalilimutan naman ang Diyos kapag masaya.

Paano tayo mananatili sa Panginoon?

a. Manalangin upang ipagkaloob ang Banal na Espiritu
Ang Espiritu Santo ang presensya ng Diyos sa ating buhay.  Sabi sa 1Cor. 3:16, “Hindi ba ninyo alam na ang inyong katawan ay templo ng Diyos at naninirahan sa inyo ang kanyang Espiritu?”

b. Mamuhay ng may kabanalan
Kung tayo ay namumuhay kasama ang Diyos sa lahat ng oras, tayo ay nakiki-isa sa Panginoon at ito ay makikita  sa ating bagong pagkatao.  Sabi nga ng 2Cor. 5:17, “Sinumang naki-isa na kay Cristo ay isa ng bagong nilalang.” 

c. Mamuhay na sumusunod sa kalooban ng Diyos 
Ang pagsunod sa utos ng Diyos ay mahalaga, kung nais nating hilingin ang kanyang pagtugon.  Tumutugon lamang ang Diyos ng ayon sa kanyang kalooban. Hindi maaring tugunin ng Diyos ang salungat sa kanyang kalooban.  At lalong hindi maaring maki-isa sa Panginoon ang mga pasaway sa Kanya.

d. Pakamahalin ang Diyos
Ang pinakamahalagang utos ng Diyos sa atin ay ang ibigin siya.  Ibig sabihin, ang pinaka-malaking kasalanan na maari nating gawin bilang tao ay ang kawalan ng  pagmamahal sa Diyos. Abiding in God simply means, we let God to be with us through His Spirit, then we live in obedience to His will, and we love God  with all our hearts, our soul, mind and whole strength.

Sabi ng Panginoon, “If you abide in me, and I abide in you, your prayers will be answered.”

2. Kung ang Salita Ko ay nanatili sa inyo

Ang pangalawang tuntunin ng mabisang panalangin ay ganito: “If my Words abide in you, whatever you ask in prayer shall be given to you”.  The first condition is to abide in Christ, the next condition for a successful prayer is abiding in His word.
Ang panalangin ay “dialogue” at hindi “monologue”.  Nagsasalita tayo sa Diyos, ngunit ang Diyos ay nangungusap din sa Kanyang Salita sa atin.

Paano tayo mananatili sa Salita ng Diyos?

a. Aralin araw at gabi ang Salita ng Diyos
“Nagagalak siyang magsaliksik ng banal na aral, laging binubulay sa gabi at araw.” Ito ay mula sa Awit 1:2. Gaano man tayo ka-busy sa ating mga gawain, ang pagbabasa ng Biblia ay dapat nating binibigyan ng panahon.

b. Sundin ang Salita na ating inaaral.
Sabi sa Santiago 1:23, “Mamuhay kayo ayon sa Salita ng Diyos.  Kung ito’y pinakikinggan lamang ninyo ngunit hindi isinasagawa, dinadaya ninyo ang inyong sarili.”

c. Hanapin lagi ang kalooban ng Diyos sa Kanyang Salita. Tanging sa Biblia lamang mababasa ang mga kalooban ng Diyos, maging ang kanyang mga plano para sa ating personal na buhay, sa ating pamilya, para sa iglesia at para sa mundo.

Ang Panalanging Tinutugon ng Diyos

Hindi lahat ng panalangin ay tinutugon ng Diyos.  Tanging ang mga naaayon sa kanyang kalooban ang kanyang tinutugon.  Hindi siya maaring pilitin ng labag sa kanyang kalooban. Sa tunay na panalangin, hindi ang Diyos ang susunod sa ating kalooban, tayo ang susunod sa kanya kalooban. Bago manalangin, tanungin muna natin ang ating sarili;

a.  Ayon ba sa kalooban ng Diyos ang aking hihilingin?
b. Nananatili ba ako sa Panginoon?
c. Nasa akin ba ang Espiritu ng Diyos?
d. Sumusunod ba ako sa Panginoon?

Mga Pagtalakay

1. Maraming tao ang nag-uutos sa Diyos sa panalangin. Sa paanong paraan natin nasasabi na mali ang ganitong pananalangin?

2.  Bakit importante ang pananatili sa Diyos bago niya tutugunin ang ating mga panalangin?

3. Bakit hindi tinutugon ng Diyos ang mga panalanging hindi ayon sa kanyang kalooban? Paano natin malalaman ang mga kalooban ng Diyos?

Spiritual Discipline 4    (Secrecy)

Disiplina ng Pagsesekreto 

Sa mga sundalo, disiplina rin ang secrecy na nilalaman ng isang motto, “What you see, what you hear, when you leave, leave it here.”       Dahil hindi makakabuti ang pagsisiwalat ng mga kaalaman na dapat ay iniingatan.   Ang disiplina ng pagsesekreto ay gawaing Kristiano. At ito ang ating aaralin ngayon.

Ano ang secrecy ayon sa Biblia?

Mababasa sa   Mateo 6:1, 
"Pag-ingatan ninyong hindi pakitang-tao lamang ang paggawa ninyo ng mabuti.  Kapag ganyan ang ginawa ninyo, wala kayong matatamong gantimpala buhat sa inyong Ama na nasa langit.”
Mula naman sa Santiago 3:5, “Ganyan din ang dila ng tao; maliit na bahagi lamang ng katawan, ngunit napakalaki ng nagagawang kayabangan.’
Ang pagsisiwalat sa madla ng lahat n gating ginagawa ay maaring magpahamak sa atin. Isa dito ay ang pakitang-tao na maaring sumira sa ating dalisay na motibo para papurihan ang Diyos.  Dahil ang kapurihan ng tao ay maaring maghulog sa atin sa kasalanan sa pamamagitan ng pride at  pagyayabang.
Ang kasalanang ito ay binatikos ng Panginoong Jesus sa gawa ng mga Pariseo.  Pinagsisigawan nila ang kanilang mga gawang mabuti, inilalathala nila ito at lagi silang naghahangad ng papuri ng tao.
Isa pang talata sa Biblia ang nagtuturo ng pagsisikreto ay sa Awit 101: 5,

“ Siyang naninira ng kanyang kapwa'y aking wawasakin;   di ko papayagan ang mapagmalaking hambog kung tumingin.”

Ang tsismis at paninira ng kapwa ay gawaing kinamumuhian ng Diyos.   Ang pag-iingat sa sekreto ng buhay ng ibang tao tungkol sa kanilang nakalipas ay paninira ng buhay at reputasyon.  Sabi pa ng Santiago 4:11,   
     
‘Mga kapatid, huwag kayong magsiraan sa isa't isa. Ang namimintas o humahatol sa kanyang kapatid ay namimintas at humahatol sa Kautusan. At kung hinahatulan mo ang Kautusan, hindi ka na tagasunod ng Kautusan kundi isang hukom nito.’

Bakit mahalaga ang pagsisikreto sa Kristiano?

Una, upang hindi natin aakitin ang iba para papurihan tayo sa ating mabuting gawa.  Sa halip, ang kapurihan ng Diyos ang dapat nating hanapin.

Pangalawa, ang pag-iingat sa ating mga nalalaman tungkol sa iba na maaring makakasira sa kanilang reputasyon ay dapat itago na lamang sa ating sariling kaalaman.  Muli ayon kay Apostol Santiago, sa kabanatang 3:6,  

“Ang dila ay parang apoy, isang daigdig ng kasamaang nagpaparumi sa ating buong pagkatao. Ang apoy nito ay mula sa impiyerno at sinusunog ang lahat sa buhay ng tao.”

Ang Halimbawa ng Panginoong Jesus

1.       Nasasaad sa Biblia na ang Panginoong Jesus ay palagiang nanalangin sa mga sekretong lugar upang makitagpo sa Ama (Lucas 5:16). 

2.       Tuwing pupunta ang Panginoon sa isang lugar, sinisikap niyang hindi siya mapansin ng madla (Mark 7:24).  Hindi man niya maiwasan ang pagdagsa ng mga tao, pagkatapos niyang maglingkod sa madla, agad-agad umaalis ang Panginoon upang makaiwas sa maraming tao. 

3.       Tuwing nanggagamot ang Panginoon, lagi niyang sinasabihan ang ginamot na huwag itong ipagsabi kanino man  (Mark 1:44).

Ang tawag ng Panginoong Jesus sa sarili ay “Anak ng Tao”.  Ito ay tanda ng kanyang kapakumbabaan.  Si Pedro ang unang tumawag sa kanya na “Anak ng Diyos”.   Gayunman,  inutusan  ng Panginoon ang  mga alagad na huwag itong ipagsabi.

Paano  gagawin pagsesekreto?

1.       Huwag ipag-ingay ang ginagawang mabuti upang magkamit ng gantimpala mula sa Diyos sa langit Mateo 6:2-5).
2.       Asamin lamang ang kapurian ng Diyos at huwag itataas ang sarili upang hindi tayo mahulog sa kasalanan ng pagyayabang at pagmamataas.
3.       Huwag gagamitin ang nalalamang katotohanan sa mga sekreto ng iba upang siraan sila at wasakin ang kanilang reputasyon.  

Mga Tanong:

1.       Paano inaagaw ng isang tao ang kapurihan ng Diyos sa pamamagitan ng pagyayabang at pagtataaas sa sarili dahil sa mabuting gawa? Paano ito nakakasama sa ating pananampalataya?
2.        Bakit mahalaga ang pag-iingat ng mga sekreto sa buhay ng iglesia? Paano ito nakakatulong sa mga pinatawad na at binago na ng Diyos?
3.       Paano natin maiiwasan ng lubusan ang tsismis sa iglesia?


Spiritual Discipline 6: Giving


Batayan Mula sa Biblia: Malakias 3:10, Levitico 27:30-34

Ang Prinsipyo ng Pag-iikapu Mula sa Old Testament

Ang pag-iikapu ay turo mula sa Lumang Tipan, ito ay  pagkakaloob sa Diyos ng handog na 10% mula sa kinikita ng mga Israelita sa templo (Leviticus 27:30; Numbers 18:26; Deuteronomy 14:24; 2 Chronicles 31:5).  Utos ito ng Diyos para mapunan ang pangangailangan ng templo at tulong sa nangangailangan.

Pag-iikapu sa Bagong Tipan

Apat na beses lamang binabanggit ang pag-iikapu sa Bagong Tipan (Luke 18:12, Matt. 23:23; Heb. 7:1-10 at Luke 11:42).  Mababasa natin na binabatikos ng Panginoon ang gawain ng mga Pariseo, dahil mas binibigyan nila ang pagpapahalaga ang ikapu at naisasantabi nila ang hustisya, habag at katapatan. Sa Hebreo 7:1-10, binabanggit naman ang ginawang pag-iikapu ni Abraham.  Maliban dito, wala ng pagbanggit tungkol sa pag-iikapu sa Bagong Tipan.  

Ang prinsipyo ng pag-iikapu sa Lumang Tipan ay pagbibigay sa Diyos ng pasasalamat at hindi dahil ito ay requirement lamang.  Ang prinsipyong ito ay may lugar pa rin sa Bagong Tipan, bagama’t hindi tuwirang iniuutos ito ng mga apostol.

Pagkakaloob sa Ating Panahon.

Una tandaan na ang pag-ibig sa Diyos ay dapat maging  pangunahin sa ating buhay.  Sabi ng Panginoon sa Mateo 6:21, "Where your treasure is, there your heart will be also.” Isa pa, ang salapi ay mapanganib kapag pinapanginoon (Lucas 16:13).  Ang salapi ay dapat magamit sa paglilingkod sa Diyos (Lucas 18:22). Ang prinsipyo ng pagkakaloob ay hindi batas kundi kapahayagan ng ating pag-ibig sa Diyos na nagpapala sa atin. 

Pangalawa, tulad ng pananaw sa Lumang Tipan, may pangangailangan din sa simbahan sa ating panahon.  Tulad ng tungkulin ng iglesia sa mga manggagawa (Lucas 10:7; 1Corinto 9:7).  Ang gastusin sa ministeryo ng pagtulong sa mahihirap (2Cor. 9:11) at ang pag-sasaayos ng simbahan (Ageo 1:14). 

Ang usapin ng pagkakaloob ay dapat suriin ng bawat Kristiano kung paano natin mapapalago ang ating mga gawain at misyon para sa Diyos, upang hindi mapabayaan ang mga simbahan ng Diyos, at mapanatili ang kaayusan at kagandahan ng mga ito.  Isang malaking hamon sa iglesia ang tumulong sa mga nahihirapan at nagugutom.  Tandaan na ang pagpapakain sa mga nagugutom, pulubi, mga balo at mga ulila ay ministeryo ng iglesia na nangangailangan ng regular na pagkakaloob ng mga mananampalataya.

Generous Giving

Sa Lucas 12:33, inuutusan tayo ng Diyos na mag-impok sa langit.  Ang isang halimbawang pinuri ng Panginoon sa saganang pagkakaloob ay ang pagbibigay ng balo sa Lucas 21:4.    Gayun din ang pagpuri  ni Pablo sa mga taga-Macedonia sa pagkakaloob nila ng tulong sa Jerusalem ng “higit pa sa kanilang kaya” (2 Cor. 8:3).  Ang pagkakaloob ng sagana ay katibayan ng ating pagmamahal sa Diyos. Maipapahayag natin ang pag-ibig na ito sa ating pagkakaloob ng ikapu. 


Paano Mag-ikapu?

Ang ating iglesia ay nagmumungkahi na gamitin natin ang sistema ng tithing, hindi bilang batas kundi bilang kapahayagan ng ating pag-ibig sa Diyos at suporta sa mga gawain ng iglesia. May mga mungkahing paraan para gawin ito sa pamamagitan ng mga sumusunod:

1. Kung hindi mo pa tinanggap si Jesus bilang iyong Tagapagligtas, unahin mo ang muna ang mga bagay na nais ipagkaloob sa iyo ng Panginoon.  Nais ng Panginoon na  patawarin ka sa lahat ng iyong mga kasalanan, nais ka niyang maligtas at gawing anak niya.  Maari mong tanggapin ang kaloob na ito sa pamamagitan ng panalanging may pananalig kay Cristo Jesus na tumubos sa iyong mga kasalanan.

2.  Bilang tunay na mananampalataya, maging tapat ka nawa sa pagkakaloob ng iyong ikapu sa ating iglesia. Hindi man ito requirement sa Bagong Tipan, requirement pa rin ito ng Lumang Tipan at kailangan pa rin ng iglesia ang kaloob ng mga tao para sa Panginoon.

3. Kung hindi mo pa nasusubukan ang hamon ng Diyos tungkol sa ikapu ayon sa Malakias 3:10, bakit hindi mo subukan ang Diyos sa loob ng 90days? Magkaloob ka ng ikapu sa loob ng tatlong buwan.  Ibigay mo ang 10% ng iyong kinikita sa ating iglesia at pagmasdan kung tunay ngang pagpapalain ka ng Diyos.  Kung hindi, huwag kang magpatuloy.

4. Kung kayo ay mag-asawa, pag-usapan ninyo kung paano kayo magkakaloob ng inyong ikapu sa iglesia. Gumawa ng record para sa inyong finances.  Ayusin ang inyong budget at gamitin ang payong ito sa paggastos.  Sweldo (100%) - tithes (10%) - savings (10%+) = 80% Budget sa Paggastos.

5. Kung hindi ka pa sigurado kung 10% net income o gross income ang iyong ipagkakaloob,  idalangin mo sa Panginoon ang iyong desisyon.  Maaring subukan mo muna ang iyong tithing base sa iyong net income, at pagmasdan kung paano ka pagpapalin ng Diyos ayon sa kanyang Salita. 

6. Turuan ang mga bata na magkaloob sa Panginoon.  Maari itong manggaling sa kanilang mga allowances, regalong tinatanggap, o extrang pera mula sa magulang.

7. Aralin ang takbo ng finances sa loob ng tahanan.  Pagmasdan kung paano dumadaloy ang mga pagpapala ayon sa mga pangako ng Diyos.  Hilingin na pagpalain ng Panginoon ang iyong sambahayan upang lalo tayong makatulong sa mga gawain ng iglesia.

Nakadepende ang pananalapi ng iglesia sa biyaya ng Diyos, sa pamamagitan ng mga kaloob ng mga taong nagmamahal sa Panginoon.  Hindi man sapilitan ang ikapu, maganda pa rin itong batayan ng pagkakaloob sa simbahan upang magkaroon ng sapat na gastusin para sa pangangailangan ng iglesia, sa paglago, at ng sa gayun, lalawig ang gawain ng Panginoon.



Spiritual Discipline  7: Fasting 


Mark 9:14-29

Ang pag-aayuno ay isang mabisang paraan upang hilingin sa Diyos ang kanyang pagkilos sa pamamagitan ng panalangin. Gayunman, ang pag-aayuno ay madalas makalimutan ng maraming Kristiano.  Si John Wesley at ang mga Metodista noong una ay nag-aayuno tuwing Wednesday at Friday.  Ang mga pastor na sumalungat kay John Wesley tungkol sa pagpapatupad nito ay hindi binigyan ng lisensya sa pangangaral.

Nagbago ang takbo ng mundo dahil sa Methodist Revival noong ika-labing walong siglo (18th Century).  Ang sekreto ng kanilang tagumpay ay panalangin at pag-aayuno.  Ganito rin ang naranasan ng maraming Reformers at Evangelist katulad nina  Charles Finney, Martin Luther, Andrew Murray, John Calvin at iba pa.

Bakit kailangan ang Pag-aayuno?

1. Ito ay pagpapakita ng tunay na kapakumbabaan sa harapan ng Diyos (Awit                        35:13; Ezra 8:21).

2. Naipapakita sa gabay ng Banal na Espiritu, ang tunay na kalagayang espiritual ng isang tao, Nagbubunga ang pag-aayuno ng tunay na pagsisisi at  pagbabagong buhay.

3. Mahalaga itong hakbang tungo sa Personal   Revival o pagpuspos ng Espiritu                   Santo sa personal na  buhay ng isang tao para sa makapangyarihang pagkilos                     ng Diyos.

4. Nakatutulong ito upang malinaw nating maunawaan na ang Salita ng Diyos, at      maipamuhay ito sa praktikal na paraan.

5. Binabago ng pag-aayuno ang ating panalangin tungo sa maas malalim at             makahulugang pakikipag-usap sa Diyos.

6. Nagreresulta ang pag-aayuno ng mas malalim na relasyon sa Diyos at malakas na determinasyong  espiritual upang magpatuloy tayo sa ating matatag na kaugnayan sa Diyos.

7. Ibinabalik nito ang nawalang init at sigla ng ating pag-ibig sa Diyos.

Ano ang Pag-aayuno?

Ang pag-aayuno ay pag-papakumbaba sa harap ng Diyos sa pamamagitan ng pag-ayaw sa pagkain (Awit 35:13). Sa Isaias 58:5-7, sinasabi na ang pag-aayuno ay pagtalikod sa sarili para itaas ang Diyos at magpakita ng malasakit sa kapwa. Sa ibang bahagi ng Biblia, ang pag-aayuno ay paraan ng pagpapakita ng Israel ng pag-sisisi at pagbabalik loob sa Diyos.

Ang pag-aayuno ay pagpapakumbaba sa harapan ng Diyos, at pinatutunayan natin na kaya nating talikuran  ang sarili, pagkain at anumang material na bagay alang-alang sa Diyos.

Ang mga Kristiano sa Biblia ay nag-aayuno para sa kapangyarihang espiritual na kaloob ng Espiritu Santo (Gawa 1:8).  Sa kanilang pagpapasakop sa Diyos sa ganitong paraan, pinupuno sila ng Diyos ng kanyang Espiritu at nagkakaroon sila ng kapangyarihang mangaral at magpagaling ng maysakit.

Paano Mag-ayuno?

1. Linawin ang iyong layunin kung bakit mo ito gagawin.  Ang pinaka-mahalagang dahilan ay upang     matupad mo ang mga utos ng Diyos lalo na ang Great Commission sa Mateo 28:19.

2. Gumawa ng pundasyong espiritual katulad ng totohanang pagsisisi sa mga kasalanan
     (1John 1:9) at pagtalikod sa mga ito.

3. Gumawa ng Physical Preparations.  Ang pag- aayuno ay hindi para sa mga buntis, o may sakit   na umiinom  ng gamot. Ang mabuti sa mga nasa ganitong kalagayan ay ang magkaroon ng regular na pananalangin.

4. Magkaroon ng planadong pananalangin.

5. Magtiwala na tutugon ang Diyos sa
    makapangyarihang paraan.

Fasting sa  Ating Iglesia

Kailangan natin ang tulong ng Diyos upang magkaroon tayo ng lakas at kapangyarihang magpahayag ng salita ng Diyos at para matulungan  ang maraming tao na  maligtas mula sa bagsik ng kasalanan. 

“Maging matalino kayo at mapagbantay.  Ang diyablo na inyong kaaway ay tulad ng leong gumagala at umuungal, na umahanap ng kanyang masisila.” -  1 Pedro 5:8

Marami na sa ating mga kapatid ang nagsimulang mag-ayuno ng isang “meal” at ibinibigay sa Outreach Ministry ang halaga ng hindi nila kinaing “meal”.  Sa ibang pagkakataon baka, kailangan na rin tayong magbawas sa mga bagay na hindi lubhang mahalaga tulad ng sobrang cellphone texting, sobrang panonood ng TV, o pamimili ng hindi kailangan.  Sa halip, bakit hindi natin luwalhatiin ang Diyos sa tamang paggamit ng ating oras, lakas at pera.

Sinasabayan nila ito ng pananalangin para sa iglesia,  para sa pagpapagaling ng Diyos sa mga maysakit at para ipanalangin ang mga pastor at leaders ng iglesia.

Kailangan nating maranasan ang pagdaloy ng kapangyarihan ng Diyos sa ating iglesia, upang maipangaral natin ang Salita ng Diyos.

Mga Tanong:

1.       Bakit maraming Kristiano ang hirap sa pagtupad ng disiplinang ito? Paano natin napapatunayan ang ating pag-ibig sa Diyos higit sa pagmamahal natin sa pagkain sa pamamagitan ng pagaayuno?
2.       Paano natutupad ang pag-ibig sa Diyos ng buong puso sa pamamagitan ng pag-aayuno?

3.       Tuwing kailan mo ito ginagawa at ano na pakinabang na espiritual ang nakita mo sa pag-aayuno? 


Spiritual Discipline 8: (Studying God’s Word)


Pag-aaral ng Salita ng Diyos  

Awit 119: 105    
“Salita mo'y isang tanglaw na sa akin ay patnubay,
sa landas kong daraanan, liwanag na tumatanglaw.”

Ang mga disiplinang  espiritual ay subok na paraan upang manatili tayong nakikipag-ugnayan sa Diyos.  Dapat itong gawin sa itinakdang oras araw-araw.  Ito ang ibig sabihin ng disiplina.  Ito ay dapat ginagawa na may pagpapahalaga, sinasadya at pagsusumikap.  Paggising sa umaga, hanggang bago matulog, ang bawat Kristiano ay dapat manalangin, magbulay, at magbasa ng Salita ng Diyos.

Ano ang Pag-aaral ng Biblia?

1.       Ang pag-aaral ng Biblia ay paghahanap sa katotohanang magpapalaya at magbibigay sa atin ng kaligtasan.

2.       Ang pag-aaral ng Biblia ay paraan upang lalo nating makilala ang Diyos.  Bilang tao, limitado ang ating kaalaman lalo sa ating pagkilala sa Diyos.  Habang tumatagal sa ating pag-aaral ng Salita ng Diyos, mapapansin natin na umuunlad ang ating kaalaman at pagkilala sa Panginoon.

3.       Ang pag-aaral ng Biblia ay paghahanap sa kalooban ng Diyos. 

4.       Ang pag-aaral ng BIblia ay pagpapatatag ng ating relasyon sa Diyos.

Bakit Kailangang Aralin ang Biblia?

Minsang sinabi ni John Wesley ang ganito,

“I want to know one thing, the way to heaven—how to land safe on that happy shore. God himself has condescended to teach the way: for this very end he came from heaven. He hath written it down in a book. O give me that book! …Let me be homo unius libri [a man of one book]. Here then I am, far from the busy ways of men. I sit down alone: only God is here. In his presence I open, I read his Book; for this end, to find the way to heaven. “

Ang kanyang tinutukoy na aklat ay walang iba kundi ang Biblia. Ang Biblia ay ang ating gabay tungo sa kaligtasan.  Ito ang ating tuntunin sa ating paghahanap ng katotohanan.

Ang paghahanap sa katotohanan ay mahalaga sa ating pagbabahagi ng Ebanghelyo.  Tagubilin ni Pablo sa 2 Timoteo 2:15,

“Sikapin mong maging kalugud-lugod sa paningin ng Diyos, isang manggagawang walang dapat ikahiya at tapat na nagtuturo ng katotohanan.”

Ang Halimbawa ng Panginoong Jesus

Ang bawat batang Judio ay dumadaan sa masusing pag-aaral ng Biblia.  Ito ay bahagi ng mga utos ng Diyos sa bawat Israelita, lalo sa panahon ng Luma at Bagong Tipan. 

Sa Lucas 2, sinasabi ng Biblia na ang batang Jesus ay nakipagtalastasan sa mga tagapagturo sa temple. At sa talatang  52, sinasabi na,

“Patuloy na lumaki si Jesus; lumawak ang kanyang karunungan at
lalong naging kalugud-lugod sa Diyos at sa mga tao.”

Sa kwento naman ng pagaayuno ng Panginoong Jesus sa ilang, siya ay bumigkas ng mga talata sa Biblia, na halatang kabisado niya, laban sa mga sinasambit ng diablo habang siya ay tinutukso.   Sa mga pangangaral ng Panginoon, lagi niyang sinasabi ang ganitong kataga, “Nasusulat…nabasa ba ninyo sa kasulatan?”   Nagpapatunay ito na nagbabasa ng Kasulatan ang Panginoon at inaaral niya ito upang ituro sa mga tao.

Paano Aaralin ang Biblia?  

Palagiang magtakda ng mga pangaraw-araw na aralin sa Biblia.  Gamit ang UMC-DOC Bible Study Guide, maaring aralin ang Biblia araw-araw.  

1.       Basahin at aralin ang Biblia na may bukas na isipan.  Ang Biblia ay naglalaman ng literal na turo at mayroon din itong mga turo na dapat maipaliwanang ayon sa kanilang kalagayan kung kailan sila sinabi, at bakit sila sinabi.  Ito ay tinatawag na konteksto ng isang kwento o bersikulo sa Biblia. Ang mga nilalaman nitong mga parabola, halimbawa, ay mga kwentong may ibang kahulugan.
2.       Basahin ang Biblia sa gabay ng Espiritu Santo.   Ang Biblia ay Salita ng Diyos, at hindi ng tao.  Dapat itong unawain at gamitin ayon sa mga nais ng Diyos na mangyari. Hindi ito nararapat gamitin para sa kalooban ng tao.
3.       Palagiang basahin ito na may pusong handang sumunod sa kalooban ng Diyos. 

Mga Tanong:

1.       Bakit hindi maaring umunlad ang ating kaugnayan sa Diyos kung kulang ang ating kaalaman sa Kanyang Salita?
2.       Paano tayo napapalapit sa Diyos sa pamamagitan ng ating pag-aaral sa Biblia?
3.       Ngayong nagbabasa ka ng Biblia araw-araw gamit ang SLAP at daily devotions, ano ang paglagong spiritual ang iyong nararanasan kumpara noong hindi ka regular na nagbabasa ng Biblia? 




Spiritual Discipline 9: Simple Living


Payak na Pamumuhay Bilang Kristiano
(Christian Simplicity)

1 Juan 2:15-17       
“Huwag ninyong ibigin ang sanlibutan o ang mga bagay na nasa sanlibutan. Ang umiibig sa sanlibutan ay hindi umiibig sa Ama. 16 Ang lahat ng nasa sanlibutan, ang masasamang nasa ng laman, ang nasa ng mga mata, at ang pagmamalaki sa mundong ito ay hindi nagmumula sa Ama kundi sa sanlibutan.
17 Mawawala ang sanlibutan at ang lahat ng kinahuhumalingan nito, ngunit ang mga sumusunod sa kalooban ng Diyos ay mabubuhay magpakailanman.”

Ano ang Simpleng  Pamumuhay Kristiano?

Ang simplicity ay panloob na katotohanan na nakikita sa paraan ng pamumuhay ng isang Kristiano.  Ito ay bunga ng pag-ibig sa Diyos ng buong puso, bago ang anumang bagay na ipinagkakaloob ng sanlibutan.  At dahil ang Diyos ay siyang pangunain at pinakamahalaga sa lahat, ang ibang bagay ay nagiging karagdagan na lamang.

Ang pagiging simple kung gayun ay tagumpay ng pananampalataya sa ating buhay, dahil sa pangingibabaw ng Diyos bago ang lahat ng makamundong bagay.   Ito nagpapalaya sa tao upang hindi tayo masilaw sa kinang ng mga bagay material.  At hindi na tayo aasa pa sa bigay nitong kagandahang panlabas. Ang pamumuhay ng simple bilang Kristiano ay;
                        
1.       Pagpapahalaga sa mga kagandahang panloob  (inner beauty)


              Tulad  ng sinasabi ni Apostol Pedro Tungkol sa kaganyakang panlabas.  Sinasabi sa 1 Pedro 3:4,
“Sa halip, pagyamanin ninyo ang kagandahang nakatago sa puso, ang kagandahang walang kupas na likha ng maamo at mapayapang diwa, na lubhang mahalaga sa mata ng Diyos.”

2.       Pagpapahalaga sa mga bagay na espiritual.

Ayon sa Roma 8: 5, “Ang mga namumuhay ayon sa hilig ng laman ay walang pinapahalagahan kundi ang mga bagay na ukol sa laman; ngunit ang mga namumuhay ayon sa Espiritu ay nagpapahalaga sa mga bagay na espirituwal.”

3.       Pagpapahalaga sa mga kayamanang panlangit.

               Ayon sa Mateo  5: 20,     

“Sa halip, mag-impok kayo ng kayamanan sa langit; doo'y walang naninirang insekto at kalawang, at walang nakakapasok na magnanakaw.”

Bakit Mahalaga Ito?

Ang pagpapahalaga sa mga  makamundong bagay ng higit sa Diyos ay idolotria.  Ang isang makamundong tao na nagmamahal ng higit sa sarili at sa kayamanan ay hindi makapaglilingkod ng tapat sa Diyos (Mateo 6:24).    Ang simpleng pamumuhay ay katibayan na ang Diyos ay ang siyang pinakamahalaga sa buhay ng isang mananampalataya.   Tanging ang Diyos lamang ang nagbibigay ng kahulugan sa kanyang buhay.   Dahil dito, maari na niyang busugin ang sarili sa Diyos at ang paghahanap ng mga bagay material ay hindi na gaanong mahalaga sa kanya.

Simpleng Pamumuhay sa Mga Halimbawa at Turo ni John Wesley

Si John Wesley ay nagturo at namuhay sa simpleng pamamaraan bilang isang Kristiano.  Higit niyang pinahalagahan  ang kapakanan ng mga mahihirap bago ang sarili.  Ang lahat ng kasabikan sa mga material na bagay ay kanyang pinaalis sa mga Metodista. 

1.       Ipinagbawal niya sa General Rules ang pagsusuot ng mga mamahaling alahas at ang pangongolekta ng mga mamahaling paintings. 
2.       Tinuruan niya ang mga Metodist na maging masipag, maging matipid upang makapagbigay sila ng higit sa mga nangangailangan.  Turo niya, “Work all you can, save all you can, give all you can.”
3.       Siya mismo ay madalang kumain ng karne, upang makapagtipid sa gastusin sa pagkain.
4.       Iilang damit at sapatos lamang ang kanyang ginagamit, at wala siyang maraming kagamitan para sa pansariling kaganyakan.
5.       Iilang pirasong barya lamang ang nakita sa loob ng kanyang bulsa noong siya ay pumanaw.
6.       Maging sa kanyang libing, hiniling niya ang paggamit ng pinaka-murang kabaong  bilang kanyang himlayan.

Ang Halimbawa ng Panginoong Jesus at ng mga Alagad

 Ang kayamanan ng Panginoong Jesus ay ang kanyang kaugnayan sa Diyos Ama.  Ang kanyang kahabalaan ay ang kanyang misyon.  Ang karangyaan at labis na kayamanan ay walang puwang sa kanyang buong buhay.

1.       Pinanganak siya sa sabsaban.
2.       Lumaki sa pamilya ng isang karpintero.
3.       Nagmisyon siya na walang dalang kayamanan o kagamitan kahit unan lamang na pahingaan ng kanyang ulo (Mateo 8:20).

Pakinabang ng Simpleng Pamumuhay Kristiano

1.       Ang pamumuhay ng simple ay tulay tungo sa tunay na kapayapaan at kagalakan na masusumpungan lamang sa Diyos.  Inilalayo nito ang mga Kristiano sa mga kabalisahang walang saysay, dahil sa sobrang paghahangad ng mga bagay na material.
2.       Ito ay paraan upang malaya tayong makapaglingkod na may wagas na pag-ibig sa Diyos at hindi tayo nasisilaw sa kinang ng kayamanang makasanlibutan.
3.       Magiging una sa ating buhay ang maglingkod sa kapwa bago ang paghahanap ng pansariling kapakanan.

4.       Ang simpleng pamumuhay ay kapahayagan ng wagas na pagmamahal sa Diyos.


Mga Tanong:

1.       Ano ang iyong nauunawaan sa salitang “tumipon kayo ng kayamanan sa langit”?   Paano mo ito ginagawa sa iyong buhay?
2.       Sa paanong paraan nagagamit ang simpleng pamumuhay upang ituon natin ang ating pagmamahal sa Diyos sa halip na mahalin ng higit ang kayamanan?
Paano mo ginagamit ang iyong ari-ariang material at ibang kayamanan para sa mga gawaing espiritual?  Paano nakatutulong ang pamumuhay ng simple para maging magaan ang pagbibigay ng ikapu at ibang tulong financial sa gawain ng iglesia? 












Miyerkules, Enero 9, 2019

Sermons on Prayer Tagalog (9 Sermons)

Sermon 1


Pagbubulay Tungkol sa Panalangin
Mateo 7:7-8

7"Humingi kayo at kayo'y bibigyan; humanap kayo at kayo'y makakatagpo; kumatok kayo at kayo'y pagbubuksan. 8 Sapagkat ang bawat humihingi ay tatanggap; ang bawat humahanap ay makakatagpo; at ang bawat kumakatok ay pagbubuksan.

Ang panalangin ay mahalaga dahil ito ay isang mahalagang dugtungan ng ating kaugnayan sa Diyos. Ang lahat ng sangkap nito tulad ng pasasalamat, pagpupuri, pagtatanong sa kalooban ng Diyos at iba pa, ay kapahayagan na tayo ay nakadepende sa Diyos. Kinikilala natin sa pananalangin na wala nga tayong magagawa kung hindi tayo tutulungan ng Diyos.

Ang panalangin ay may mga antas.

ANTAS NG PANALANGING HUMIHINGI

Ang unang antas ay ang paghingi (ask). Ito ang pinakamadaling antas ng panalangin. Sa paghingi, hinihiling natin na gawaran nawa tayo ng Diyos ng mga bagay na malaya niyang ipinagkakaloob. Ang mga hinihingi ay mga biyayang kaloob ng Diyos ng libre para sa lahat.

Sino nga ba ang mga humihingi sa Diyos ng biyaya? Ang mga matuwid at mga makasalanan ay parehong dumadalangin ng ganitong uri ng panalangin. Kung ang mga ibon nga ay pinakakain ng Diyos araw-araw, maging para sa mga makasalanan ay pinasisikat ng Diyos ang araw. Malayang makakalapit ang mga humingi sa Diyos, at hindi sila mabibigo sa kanilang paghingi ng biyaya sa Diyos.

ANTAS NG PANALANGING NAGHAHANAP

Ang panalanging ito ay panalanging may paghahanap dahil ang idinadalangin ay hindi mahanap. Kailangan dito ang dagdag na paggawa. Ito ay mga pananalangin na may kasamang pagkilos.

Halimbawa, idinadalangin mo ba sa Diyos na mapuno sana ang mga upuan ng inyong iglesia dahil wala ang mga miembro? Maganda iyan! Ngunit katulong ka ba ng inyong pastor upang hanapin sila?

May mga panalangin talaga na pagkatapos mong dumulog sa Diyos, hindi niya agad-agad ipapakita ang sagot. Dahil ikaw ang maghahanap sa tugon. Ang kasagutan ay ipinagkaloob na. Ngunit katulad ito ng isang regalo, na nakabalot nang ibigay sa iyo. Kailangan mong kumilos upang makita mo ang sagot ng Diyos.

Marami pang bagay ang nangangailangan ng panalanging naghahanap. Tulad ng pagkakaisa at pag-unlad ng iglesia, panalangin para sa kaligtasang espiritual ng iyong pamilya at mga kapitbahay.

May kwento tungkol sa isang Kristianong babae na laging nananalangin para sa kaligtasang espiritual ng kanyang asawa. Lagi siyang umiiyak sa paglapit sa altar upang makakilala sa Panginoon ang asawa niya. Sa loob ng ilang buwan ng pananalangin, hindi niya nakita ang sagot, kaya nagtanong siya sa Diyos. "Panginoon, bakit hangga ngayon hindi pa rin ma-SAVE ang asawa ko? Bakit naglalasing parin? Bakit hindi mo ako pakinggan Lord?"
Tumugon daw si Lord, "Anak, matagal na akong sumagot sa panalangin mo. Ang hinihintay ko naman ay ikaw, kung kailan mo ibabahagi ang ebanghelyo sa asawa mo!!?? Kailan mo ba siya isasama sa church???"

Ito ay katulad ng minsang sinabi ni Martin Luther, "Pray as if everything depends on God, then work as if everything depends on you."

ANTAS NG PANALANGING KUMAKATOK

Ang kinakatok na pinto ay sarado na. Ang tawag ng iba sa uri ng panalanging ito ay "persevering prayer". Ito ay uri ng panalangin para sa mga sitwasyong nangangailangan ng sakrispisyo. Minsan, matinding sakrispisyo. Hindi ito dahil matigas ang puso ng Diyos. Kundi dahil sa tindi ng pangangailangan dapat tugunan ng Diyos sa pamamagitan ng ating pagkilos. Tandaan na tayo ang kamay at paa ng Diyos sa mundo.
May kwento ang Panginoong Jesus, tungkol sa isang lalaki na may dumating na bisita ng hatinggabi. Dahil wala itong maipakain sa bisita, lumapit siya sa kanyang kaibigan upang humingi ng tinapay. Ngunit sarado na ang pinto at tulog na ang pamilya ng kanyang kaibigan.

Ang isa pang kwento ng Panginoon ay tungkol sa isang abogado na hindi tinantanan ng isang ginang. Hindi rin tumigil ang babae sa pagkatok hanggang nakuha niya ang katugunan sa kanyang kahilingan.

May kwento tungkol sa isang babae mula sa South Korea na dumadalangin para maipagawa ang kanilang simbahan. Ngunit wala ng pondong salapi ang simbahan, kung kaya hindi naipagpatuloy ang pagawain. Ang ginawa ng babae, ibinenta niya ang kanyang mga mata sa isang hospital! Dahil ang halaga ng kanyang mga mata ay sapat upang matapos ang pagpapagawa ng simbahan. Nang tanungin siya ng doctor kung bakit ibinebenta niya ang kanyang mga mata, sinasabi niya sa doctor na ito ay para sa kanilang simbahan. Naantig ang damdamin ng doctor sa ginawa ng babae at hindi na natuloy ang operasyon upang kunin ang mga mata ng babae. Ang doctor na ang sumagot sa pangangailangan ng simbahan upang matapos ang pagawain. Miembro din pala ang doctor sa simbahang iyon.

May pagkakataon na ang ating kahandaan upang magsakripisyo, upang matupad ang kalooban ng Diyos, ang siyang katuparan ng ating sariling panalangin. May panalanging nangangailangan ng matinding pag-aayuno (Marcos 9:29). Maraming bayani ang humiling ng kalayaan ng kanilang bansa, at kinailangan silang magbuwis ng buhay para sa katuparan nito. Ang pagkatok ay maaaring ulit-ulit na sakrispisyo ng mga Kristiano upang mangyari ang kalooban ng Diyos dito sa lupa na para ng sa langit.

Anong antas na ang iyong pananalangin?

Nananatili ka ba sa antas ng paghingi? Magtiwala na ipagkakaloob ng Diyos ang iyong mga kailangan.

Marunong ka na bang maghanap? Kumikilos ka na ba para makita mo ang nakatagong bunga ng iyong mga panalangin?

Kaya  mo na bang kumatok? Handa ka bang kalimutan ang sarili, makita mo lamang ang kasagutan ng iyong panalangin?

Humingi, maghanap, kumatok. Tandaan mo kapatid, laging nakahandang tumugon ang Diyos sa panalangin.

Sermon 2


 "KKK NG PANALANGIN"
Luke 11:1-13

Ang ating mga bayaning si Andres Bonifacio ay may KKK sa kanyang bandila ng Katipunan. Kung aaralin din ang Panalanging itinuro ng Panginoon, ito ay maaring hatiin sa tatlong "K".

1. Kaugnayan sa Diyos bilang Ama,
2. Katungkulan upang sumunod sa Kanyang kalooban, at
3. Kahilingan para sa ating mga pangangailangan.

Pagpalain nawa tayo ng Panginoon sa ating pakikinig ng Kanyang Salita.

1. KAUGNAYAN

"Ama namin, sumasalangit Ka." - Ang ating Kaugnayan sa Diyos

Ang panalangin ay pangangalaga sa ating kaugnayan sa Diyos. Sa turo ng Panginoong Jesus, nararapat tayong tumawag sa Diyos bilang "Ama natin".

a. Ito ay nagbibigay sa atin ng tamang pagkilala sa sarili.

Ang Diyos ay nakikipag-ugnayan sa atin bilang mga anak. Ito ay isang magandang paalala sa atin kung sino tayo - tayo ay mga anak ng Diyos. At ito bunga ng ating pagsampalataya sa ating Panginoong Jesus. Sabi ng Juan 1:12-13,

"Subalit ang lahat ng tumanggap at sumampalataya sa kanya ay binigyan niya ng karapatang maging mga anak ng Diyos. 13 Sila nga ay naging mga anak ng Diyos, hindi dahil sa isinilang sila ayon sa kalikasan o sa kagustuhan o sa kagagawan ng tao kundi ang pagiging anak nila ay dahil sa kalooban ng Diyos."

b. ito ay nagpapahayag kung paano tayo kinikilala ng Diyos.

Sa 1 Juan 3:1, ang Diyos ang mismong kumikilala sa atin bilang mga anak niya.

" Tingnan ninyo kung gaano kalaki ang pag-ibig sa atin ng Ama! Tinatawag niya tayong mga anak ng Diyos, at iyan nga ang totoo."

Kahit sa Roma 8: 16, sinasabi na ang Espiritu Santo pa mismo ang nagpapatotoo na tayo ay mga anak ng Diyos. "Ang Espiritu ang nagpapatotoo, kasama ng ating espiritu, na tayo'y mga anak ng Diyos."


2. KATUNGKULAN

"Dumating nawa ang kaharian Mo, sundin ang loob mo..."

Ang pananalangin ay upang ipahayag natin ang ating pagpapailalim sa kapangyarihan ng Diyos, upang alamin at sundin ang kanyang kalooban.

a. Ang panalangin ay kahandaan alamin ang kalooban ng Diyos.

Sa panalangin, hinahanap natin ang kalooban ng Diyos. Hindi po ang kalooban natin ang susundin ng Diyos. Tignan halimbawa ang sabi ng 1Juan 3:9,

"Ang tinanggap ng Diyos bilang anak niya ay hindi nagpapatuloy sa pagkakasala, sapagkat nananatili sa kanya ang buhay na galing sa Diyos. At dahil ang Diyos ang ama niya, hindi siya maaaring magpatuloy sa pagkakasala."

b. Ang panalangin ay kahandaan upang sumunod sa kalooban ng Diyos - "sundin ang loob Mo". Ang kawalan ng pagsunod sa Diyos ay paglaban sa Diyos. At ito ay gawain ng Diablo! Kay ahindi maaring tawaging anak ng Diyos ang sinumang nananatili sa kasalanan.

3. KAHILINGAN

"Bigyan mo kami ng pagkain sa araw-araw, patawarin mo kami sa aming mga sala, ilayo mo po kami sa masama."

a. Ang Diyos ang nagpapanatili ng buhay (Sustainer of Life). Sa pamamagitan ng pagkain, nagpapatuloy ang buhay at ang ating hininga. Siya ang nagbibigay ng ating kailangan sa araw-araw.

b. ang Diyos ang tagapagpatawad ng ating mga kasalanan. Hindi natin maililigtas ang ating sarili mula sa ating sariling kasalanan. Tanging ang Diyos ang may karapatang magpatawad. Ang lahat ng pagkakasala ay paglabag sa kanyang kalooban. Siya ang ating sinusuway kapag tayo ang nakagagawa ng pagkakasala. At siya lamang ang nakapagpapatawad sa atin.

c. Ilayo mo po kami sa Masama - ang Masamang tinutukoy dito ay ang diablo. Ang panalangin ay hindi lamang pakikipag-usap sa Diyos - ito ay pananatili sa piling ng Diyos. At ito rin ay paglayo sa Masama.

Humihiling tayo bilang pagtitiwala sa Diyos. Nakadepende po tayo sa Diyos. Wala tayong magagawa kung hiwalay tayo sa Kanya.


Sermon 3: 


Nakatalaga sa Pananalangin
(Renewing Our Prayer Commitment)

Matthew 21:21-22
 “If you believe, you will receive, whatever you ask for in prayer."

Ang panalangin ang pinaka-kilalang disiplinang espiritual sa ating pakikipag-ugnayan sa Diyos. 

Ano ang Panalangin?

Ang panalangin sa karaniwang pakahulugan ay  “mga kahilingang ipinararating natin sa Diyos”. 

Ngunit higit pa rito, ang panalangin ay “lifting one’s soul to God” (Awit 25:1).  Ito ay pagtataas ng ating kaluluwa sa harap ng Diyos.   Ang panalangin ay hindi pamimilit sa Diyos para gawin niya ang gusto natin.  Ito ay pagpapasakop sa mga nais ng Diyos para sa atin.

1. Ang panalangin ay paghahanap sa Diyos  ayon sa Job 23:3

2. Ang panalangin ay mabuting paraan sa pagkilala sa kung sino  ang Diyos.  Mas makikilala natin ang Panginoon kung palagi ang ating pakikitagpo sa Kanya. Ayon sa Juan 17:3, “Ito ang buhay na walang hanggan: ang makilala ka nila, ang iisa at tunay na Diyos, at ang makilala si Jesu-Cristo na iyong isinugo.”

3.  Ang panalangin ay pagiging bukas sa kayang gawin ng Diyos para sa atin.  Sabi ng Panginoon, “Anuman ang hilingin ninyo ay           ibibigay sa inyo.”

                1. Basahin at aralin ang Juan 14:13-14
                2. Basahin at aralin ang Juan 15:7-8

Dahil magagawa ng Diyos ang anumang bagay na kanyang nanaisin, walang imposible sa ating Diyos!

Tamang Pananalangin

1. Manalangin na may pananampalataya.   Ang pananampalataya ay ganap na pagtitiwala sa  kapangyarihan ng Diyos.

2. Manalangin ng may pagtitiyaga.  Madalas tayo ay nagmamadali sa ating panalangin.  Ngunit tandaan na ang Diyos ay may sariling  panahon para tugunin tayo. Madalas maigsi  pa tayong manalangin at hindi tayo nakakatagal sa  pakikipag-usap sa Diyos. (Lucas 18:1; Heb.11:6)

3. Manalangin na may pagpapasakop sa kalooban  ng Diyos.  Ang Diyos ang sinusunod natin,  hindi tayo ang sinusunod ng Diyos.

4. Manalangin na may takot sa Diyos - Awit 25:14

Ang Panalangin ay Sekreto  ng Matagumpay na Iglesia

Ang pagbibigay ng panahon sa panalangin ay pagbibigay ng panahon sa Diyos. Kaya kapag ang iglesia ay mapanalangin, ang kapangyarihan ng Diyos ay dumadaloy sa buhay ng iglesia. 

Ang Halimbawa ng Panginoong Jesus

Ang Panginoong Jesus ay laging pagod at walang panahon minsan para kumain o matulog (Mark 3:20; 6:31) pero hindi niya nakakaligtaan ang pananalangin ayon sa Mateo 19:23. 

Mahalaga ang panalangin upang tayo ay magtagumpay sa gawain ng Diyos. Walang dapat humadlang dito. Ayon sa 1Pedro 3:7b, “Sa gayon walang maging sagabal sa inyog pananalangin.” 

Minsan ang maraming gawain at pagod ay sagabal sa panalangin.  Ang kasalanan at kawalan ng pagkakaisa sa iglesia ay sagabal din.  Ngunit hindi ito dapat mangyari sa ating mga Kristiano, upang magtatagumpay tayo sa ating gawain.

Sa Daniel 10:12-13, sinasabi na hinadlangan ni Satanas (Hari ng Persia) ang panalangin ni propeta Daniel. Subalit sa matiyaga niyang pananalangin, pinadala ng Diyos ang angel upang palakasin siya.

Paano Manalangin?

1. Magtakda ng regular na oras para manalangin.

2. Magplano ng araw ng pag-aayuno  isang beses o higit pa  sang-Linggo.

3. Ilista ang mga ipapanalanging tao at mga gawain ng  iglesia.  Ang planadong  panalangin ay mabisa. 

4. Ipanalangin ang mga pastor ng iglesia para  magtagumpay tayo at marami ang  maliligtas. 
    Ayon sa Biblia nagtagumpay si  apostol Pedro dahil  idinadalangin siya ng  iglesia (Gawa 7:5).


Sermon 4


Mabisang Pananalangin

“Kung nananatili kayo sa akin, at ang salita ko ay nananatili sa inyo, hingin ninyo ang inyong maibigan at ipagkakaloob sa inyo.” -Juan 15:7

Nais ng lahat ng Kristiano na maging mabisa ang kanilang pananalangin.  Wala na yatang sasaya pa sa isang taong tinugon ng Diyos pagkatapos niyang manalangin.  Maraming tao ang nanalangin, at marami rin ang nabibigo sa kanilang kahilingan sa Diyos.  Ang dahilan ay wala ng iba kundi: ang hindi natin pagtupad sa mga tuntunin na nais ipagawa ng Panginoon sa atin, upang maging mabisa ang ating panalangin.

Tuntunin ng Mabisang Pananalangin

1. Kung nananatili kayo sa Akin.

Nais ng Panginoon na maging palagian at personal ang ating pakikitagpo sa Kanya.  Hindi mabuti na tinatawag lamang natin siya tuwing tayo ay may maigpit na pangangailangan.  Hindi tama na ang Diyos ay ikinukumpara sa isang medicine cabinet, na hinahanap lamang kung may nagkakasakit.  Sa maraming tao, ang Diyos ay ina-alala kung may problema, nalilimutan naman ang Diyos kapag masaya.

Paano tayo mananatili sa Panginoon?

a. Manalangin upang ipagkaloob ang Banal na Espiritu
Ang Espiritu Santo ang presensya ng Diyos sa ating buhay.  Sabi sa 1Cor. 3:16, “Hindi ba ninyo alam na ang inyong katawan ay templo ng Diyos at naninirahan sa inyo ang kanyang Espiritu?”

b. Mamuhay ng may kabanalan
Kung tayo ay namumuhay kasama ang Diyos sa lahat ng oras, tayo ay nakiki-isa sa Panginoon at ito ay makikita  sa ating bagong pagkatao.  Sabi nga ng 2Cor. 5:17, “Sinumang naki-isa na kay Cristo ay isa ng bagong nilalang.” 

c. Mamuhay na sumusunod sa kalooban ng Diyos 
Ang pagsunod sa utos ng Diyos ay mahalaga, kung nais nating hilingin ang kanyang pagtugon.  Tumutugon lamang ang Diyos ng ayon sa kanyang kalooban. Hindi maaring tugunin ng Diyos ang salungat sa kanyang kalooban.  At lalong hindi maaring maki-isa sa Panginoon ang mga pasaway sa Kanya.

d. Pakamahalin ang Diyos
Ang pinakamahalagang utos ng Diyos sa atin ay ang ibigin siya.  Ibig sabihin, ang pinaka-malaking kasalanan na maari nating gawin bilang tao ay ang kawalan ng  pagmamahal sa Diyos. Abiding in God simply means, we let God to be with us through His Spirit, then we live in obedience to His will, and we love God  with all our hearts, our soul, mind and whole strength.

Sabi ng Panginoon, “If you abide in me, and I abide in you, your prayers will be answered.”

2. Kung ang Salita Ko ay nanatili sa inyo

Ang pangalawang tuntunin ng mabisang panalangin ay ganito: “If my Words abide in you, whatever you ask in prayer shall be given to you”.  The first condition is to abide in Christ, the next condition for a successful prayer is abiding in His word.
Ang panalangin ay “dialogue” at hindi “monologue”.  Nagsasalita tayo sa Diyos, ngunit ang Diyos ay nangungusap din sa Kanyang Salita sa atin.

Paano tayo mananatili sa Salita ng Diyos?

a. Aralin araw at gabi ang Salita ng Diyos
“Nagagalak siyang magsaliksik ng banal na aral, laging binubulay sa gabi at araw.” Ito ay mula sa Awit 1:2. Gaano man tayo ka-busy sa ating mga gawain, ang pagbabasa ng Biblia ay dapat nating binibigyan ng panahon.

b. Sundin ang Salita na ating inaaral.
Sabi sa Santiago 1:23, “Mamuhay kayo ayon sa Salita ng Diyos.  Kung ito’y pinakikinggan lamang ninyo ngunit hindi isinasagawa, dinadaya ninyo ang inyong sarili.”

c. Hanapin lagi ang kalooban ng Diyos sa Kanyang Salita. Tanging sa Biblia lamang mababasa ang mga kalooban ng Diyos, maging ang kanyang mga plano para sa ating personal na buhay, sa ating pamilya, para sa iglesia at para sa mundo.

Ang Panalanging Tinutugon ng Diyos

Hindi lahat ng panalangin ay tinutugon ng Diyos.  Tanging ang mga naaayon sa kanyang kalooban ang kanyang tinutugon.  Hindi siya maaring pilitin ng labag sa kanyang kalooban. Sa tunay na panalangin, hindi ang Diyos ang susunod sa ating kalooban, tayo ang susunod sa kanya kalooban. Bago manalangin, tanungin muna natin ang ating sarili;

a.  Ayon ba sa kalooban ng Diyos ang aking hihilingin?
b. Nananatili ba ako sa Panginoon?
c. Nasa akin ba ang Espiritu ng Diyos?
d. Sumusunod ba ako sa Panginoon?

Sermon 5

Ang Ating Ministeryo ng Pananalangin
1 Timoteo 2:1-7

Ang panalangin ay mahalagang gawain ng bawat Kristiano.  Ito ay ang ating pakikiniig sa presensya ng Diyos, tulad ng pagyakap ng isang sanggol sa kanyang ina.  Ang panalangin ay paghinga ng kaluluwa, tulad sa kung paanong ang ating katawan ay nangangailangan ng hangin.

Ang panalangin ay tungkulin ng buong iglesia.  Ang ating palagiang pagdulog sa Diyos ay nagpapatunay ng ating pagtitiwala na gagawin ng Diyos ang kanyang mga pangako, at tutuparin niya ang kanyang layunin para sa iglesia at sa sanlibutan.

Ang Ating Pagsakop sa Mga Bayan at Lunsod

Ang panalangin ay ministeryo ng buong iglesia.  Ibig sabihin, ito ay tungkuling dapat gampanan ng bawat Kristiano, para sa ikasusulong  ng ebanghelisasyon ng mundo.  Sa isang bayan o siyudad, kailangang gumawa tayo  ng malawakang pananalangin sa iglesia para ihandad ang pagsakop ng Diyos sa puso ng mga mamamayan at sa mga nangangasiwa sa pamahalaan.  Ito ay isang opensiba ng pagsakop.

Sa isang bayan,  nahirapan ang mga Kristiano doon na makapagtatag ng simbahan.  At kung mayroon mang simbahan, hindi ito umuunlad.   Napag-alaman na sa lugar na iyon ay may maraming  mangkukulam at sumasamba sa mga espiritu.  Ito pala ang dahilan kung bakit nahirapan ang mga Kristiano upang makapagmisyon sa lugar na iyon, kung kaya, gumawa ng malawakang pananalangin ang mga Kristiano upang buwagin sa pamamagitan ng pananalangin ang depensa ng mga espiritual na pwersa sa lugar.  Pagkatapos ng mga pag-aayuno at panalangin, nasakop ng  mga Kristiano ang nasabing lugar, at umunlad ang mga simbahan doon.

1. Panalangin para sa lahat ng tao.

Maraming Kristiano ang nananalangin lamang para sa kapakanan ng iilan. Ang mga Judio, ay kadalasang nananalangin para sa Israel lamang.  Marami din ang nananalangin para sa sarili lamang. Kung ang “intercession  prayer”  at “fasting” ay gagawin upang idulog ang isang bayan o ang isang bansa, ang tagumpay sa pananakop ng Diyos ay walang dudang masasaksihan nating mga Kristiano.

2.  Panalangin para sa mga maykapangyarihan

Sa panalanging itinuro ng Panginoong Jesus, mababasa ang ganito sa Mateo 6:10,  “Nawa'y maghari ka sa amin. Sundin nawa ang iyong kalooban dito sa lupa tulad ng sa langit.”  Dapat ding masakop ng Diyos ang mga maykapangyarihan dito sa lupa.

Itinuturo din ni Pablo na tungkulin ng mga Kristiano ang idalangin ang mga nasa  ay mapapailalim sa kapangyarihan ng Diyos, mas malawak ang kapangyarihang politikal.   Dahil kung ang mga nasa gobyerno maaabot  ng Panginoon at mawawala   ang pagnanakaw sa gobyerno.

Ang Mga Pakinabang ng Ating Pagdulog sa Diyos

1. Una, upang ang mga Kristiano ay makapamuhay ng     tahimik, payapa, maka-diyos at marangal sa bayang     kanilang tinitirhan.
2. Pangalawa, upang ang lahat ng tao ay maligtas.
3. Pangatlong layunin ang: upang ang lahat ng tao ay     makaalam ng katotohanan.

Ang pagpapabaya ng iglesia sa pananalangin ay malaking kawalan.  Marami ang mga Kristianong nag-aakala na ang panalangin ay ginagawa lamang kapag may personal silang kailangan mula sa Diyos.  Marami ang nananalangin kapag sila ay maysakit o kapag may problema.  Mahalaga ang pananalangin para sa malawakang pagsakop ng Diyos sa isang buong bayan o lunsod.

Kung talagang minimithi nating palawakin ang Ebanghelisasyon sa ating lokal na pamayanan, simulang gawin ang mga regular na pagtitipon para manalangin.

1. Magtalaga ang bawat iglesia lokal ng “prayer coordinator”.  Pumili ng isang taong mapanalanginin upang mamuno sa mga pang-araw-araw na pananalangin para sa mga manggagawa, at iglesia.

2. Magbuo ng prayer “warrior group”  o intercessors na mananalangin para sa barangay, o bayan kung saan nakatayo ang iglesia.

3. Magtatag ng prayer meeting ang buong iglesia kasabay ng pagtatatag ng mga Care Group Ministries. Magtalaga rin ng araw ng pag-aayuno (maaring Wednesday at Friday Lunch) bilang personal prayer time ng mga miembro ng iglesia.

4. Sanayin ang mga kaanib ng iglesia sa personala na pagbabahagi ng Salita ng Diyos (Personal Evangelism). 


____________________________

Sermon 6 Outline

Ang Kapangyarihan ng Panalangin

1. Alam ni Jesus na ang mga tao ay magiging tamad sa pananalangin. Nag-iisip siya kung makakakita ba siya ng tunay na sumasampalataya (o nananalangin) sa kanya sa kanyang muling pagdating (Lucas 18:8). v

Mahirap maligtas - “Dumating na ang panahon ng paghuhukom, at ito’y magsisimula sa mga bayan ng Diyos. At kung sa atin ito magsisimula, ano kaya ang magiging wakas ng mga hindi sumusunod sa Magandang Balita ng Diyos? v18Tulad ng sinasabi ng kasulatan, “Kung ang taong matuwid ay napakahirap maligtas, ang di kumikilala sa Diyos, paano pa maliligtas?”

2. Paalala ni Pablo na dapat tayong manalangin..

a. “Ang lahat ng ito’y gawin ninyo na may panalangin at pagsamo. Manalangin kayo sa lahat ng pagkakataon, sa patnubay ng Espiritu. Lagi kayong maging handa, at patuloy na ipanalangin ang lahat ng hinirang ng Diyos. ...” - Ep 6:18

b. “Maging mapagbantay kayo sa panalangin” - Co 4:2
c. “Manalanging walang tigil” - 1 Th 5:17

The Power of Prayer

1. Panalangin ang susi sa Kapatawaran sa kasalanan - Gawa 8:22

2. Kapayapaan mula sa Diyos - Efeso 4:6, “Huwag kayong mabalisa tungkol sa anumang bagay. Sa halip, hingin ninyo sa Diyos ang lahat ng inyong kailangan sa pamamagitan ng panalanging may pasasalamat.”

3. Panalangin Upang Magkaroon ng Lakas mula sa Panginoon - Efeso 3:16, “ v16Idinadalangin kong palakasin niya ang inyong buhay espirituwal ayon sa kanyang kayamanan at kadakilaan sa pamamagitan ng kanyang Espiritu.”

4.  Pagkakataon Upang Maibahagi ang Salita ng Diyos - Colosas 4:3, “Idalangin ninyo sa Diyos na bigyan kami ng pagkakataon na maipangaral ang kanyang salita...”

5. May kagalingan sa panalangin -James 5:15, “Pagagalingin ng Diyos ang maysakit dahil sa panalanging may pananampalataya; palalakasin siyang muli ng Panginoon at patatawarin ang kanyang mga kasalanan.”

6. Karunungan mula sa Panalangin - James 1:5



______________

Sermon 7 Outline

MENSAHE :  Layunin ng Pananalangin (Purpose of Prayer)

Noong  August 2005, Ang Newsweek at Beliefnet ay nagtanong sa 1,004 Americans, “What do you think is the most important purpose of prayer?”

Ganito ang sagot nila... a. To seek God’s guidance (27%),  b. To thank God (23%)
c. To be close to God or the divine (19%), d. To help others (13%), e. To improve a person’s life (9%), f. Other (4%), g. Don’t know (5%). 

Mga Layunin ng Panalangin (A.C.T.S.)

1.  ADORATION (Pagpupuri)
     a. Ang Diyos ay dapat papurihan dahil siya ay mabuti at banal. 
     b. Maaring papurihan ang Diyos sa mga awit, maari din sa panalangin.

 HALIMBAWA NG PAGPUPURI SA PANALANGIN  
     a. Ang pagpupuri ni Pablo sa  Efeso 3:14-21
     b. Ang pagpupuri ni David sa - 1 Chr 29:10-13

 2. CONFESSION (Pagsisisi)
    a. Ang biyaya ng Diyos ay nararanasan kug may pagsisisi  Kawikaan  28:13
     b. Ang kagalakan ng kapatawaran ay nararanasan kapag luminis na tayo           mula sa kasalanan - 1 Jn 1:7-10
 HALIMBAWA NG ISANG PINATAWAD ...
   a. Ang kwento ng Pariseo at Publikano - Lk 18:10-14
3. THANKSGIVING (Pasasalamat)
 1. Maging mapagpasalamat sa Panlangin  - Ef 5:20; Co 4:2; 1 Th5:17-18
2. Para makaiwas sa pagka-balisa - Ph 4:6

HALIMBAWA NG PANALANGIN NG PASASALAMAT
1. Halimbawa ng Panginoong Jesus - Mt 11:25; 26:27; Jn 6:11; 11:41
2. Halimbawa ni Daniel, 3 beses na pasasalamat araw-araw - Dan 6:10
4. SUPPLICATION (Paghingi sa Diyos)
 1. Sabihin ang pangangailangan sa Diyos - Filipos 4:6
2. Ilapit sa Diyos ang pangangailangan ng iba - 1 Ti 2:1-2

HALIMBAWA NG SUPPLICATION...
 a. Panalangin ni Solomon sa pagtatalaga ng templo - 1 Hari 8:28-29
3. Panalangin ng Panginoong Jesus habag nakapako sa krus- Lucas23:34



_______________________ 

Sermon 8 Outline

MENSAHE :  SAGABAL sa PANALANGIN 

Hindi lahat ng panalangin ay tinutugon ng Diyos.  

A. Panalangin ng mga pagano: 
      1. sinusugatan /sinasaktan ang sarili sa panalangin  - 1 Kings 18:28
      2. mahabang salita na walang kabuluhan - Mateo 6:7

B. Hadlang sa Panalangin ng mga Kristiano

       1. Hindi  pakikinig sa Diyos - Kawikaan 28:9
v”Ang panalangin ng taong hindi sumusunod sa kautusan ay kasuklam-suklam.”

       2. Pagkawalay sa sa Diyos dahil sa kasalanan - Isaiah 59:2
“Ang masasama ninyong gawa ang dahilan ng pagkawalay ninyo sa Diyos.
Nagkasala kayo kaya hindi ninyo siya makita, at hindi niya kayo marinig.”

      3. Maling pag-trato sa kapwa

a. Hindi pagtulong sa nangangailangan - Awit 41:1-3
b. Maling pagtrato sa kabiyak - Mal 2:13-14; 1 Pe 3:7v”

13Kahit pa diligin ninyo ng luha ang altar niya, kahit pa manangis kayo’t  dumaing, hindi na niya kaluluguran ang mga handog ninyo sa kanya. 14Itinatanong ninyo kung bakit. Saksi si Yahweh na kayo’y sumira sa pangako ninyo sa inyong asawang pinakasalan ninyo nang kayo’y kabataan pa. Sumira kayo sa pangako ninyo sa kanya, bagama’t nangako kayong magiging tapat sa kanya.” 

c. ayaw magpakumbaba kung nagkasala sa iba - Mt 5:23-24
d. ayaw magpatawad sa nagkasala - Mt 18:21-35  (Forgive70x7)
     4. Kawalan ng pananampalataya - Hebreo 11:6, Santiago 1:5-8

”Kung hindi tayo sumasampalataya sa Diyos, hindi natin siya mabibigyang    kaluguran, sapagkat ang sinumang lumalapit sa Diyos ay dapat sumampalatayang may Diyos na nagbibigay ng gantimpala sa mga nananalig  sa kanya.”


_________________________________

Sermon 9  Outline

MENSAHE : Principles of Prayer

Natutunan natin sa nakaraan na ang mga matagumpay sa pananalangin ay yung;
 
1. mga anak ng Diyos - may tamang kaugnayan sa Diyos.
2. mga tunay na naghahanap ng katotohanan at naghahangad ng kabanalan.

Mga Prinsipyo ng Panalangin

        1. Panalanging may pananalig.

“Anumang hingin ninyo sa panalangin ay tatanggapin ninyo kung pananalig kayo.” - Mateo 21:22

”Huwag umasang tatanggap ng anuman mula sa Panginoon ang taong pabagu-bago ang isip at di alam kung ano talaga ang nais niya.” - Santiago 1:8-9

Pananampalataya sa Diyos.

“ Kung hindi tayo sumasampalataya sa Diyos, hindi natin siya mabibigyang kaluguran, sapagkat ang sinumang lumalapit sa Diyos ay dapat sumampalatayang may Diyos na nagbibigay ng gantimpala sa mga nananalig sa kanya.” - Hebreo 11:6.

2. Panalanging may Kapakumbabaan (Humility)

”Ang mga palalo’y kanyang kinasusuklaman, ngunit kinaluluguran niya ang may mababang kalooban.” - Kawikaan 3:34

3. Naayon sa Kalooban ng Diyos (In Harmony with the Will of God)

"Hindi tayo nag-aatubiling lumapit sa kanya dahil alam nating ibibigay niya ang anumang hingin natin kung ito’y naaayon sa kanyang kalooban.” - 1 Juan 5:14

4. Panalanging may Pasasalamat

"Magalak kayong lagi, palagi kayong manalangin, at magpasalamat kayo sa Diyos sa lahat ng pagkakataon; sapagkat ito ang kalooban ng  Diyos para sa inyo sa inyong pakikipag-isa kay Cristo Jesus." - 1 Thessalonica 5:16-18.

5. Panalangin sa Pangalan ni Jesus

”Sa araw na iyon, hindi na kayo kailangang magtanong sa akin. Pakatandaan ninyo: anumang hingin ninyo sa Ama sa aking pangalan ay ibibigay niya sa inyo.  Hanggang ngayo’y wala pa kayong hinihingi sa kanya sa aking pangalan. Humingi kayo, at kayo’y tatanggap upang malubos ang inyong kagalakan.” - Juan 16:23










                   



Communion Sermons Tagalog

Sermon 1:

Gamot sa mga Nakakalimot
Lucas 22:19-20 

19 Dumampot din siya ng tinapay, at matapos magpasalamat sa Diyos ay kanyang pinaghati-hati iyon at ibinigay sa kanila. Sabi niya, "Ito ang aking katawan na inihahandog para sa inyo. Gawin ninyo ito bilang pag-alaala sa akin." 

20 Gayundin naman, dinampot niya ang kopa pagkatapos maghapunan at sinabi, "Ang kopang ito ang bagong tipan ng Diyos na pinagtibay ng aking dugo. Ang aking dugo ay mabubuhos alang-alang sa inyo.

Madalas na akong makalimot ngayon. Nahalata ko na kapag may kukunin akos a pastor's office, pagdating ko doon, lagi kong tinatanong ang aking sarili, "Ano na kasi ang kukunin ko?" Madalas bumabalik ako sa parsonage, hindi ko dala ang aking nais kunin sa office. Tumatanda na si pastor. 

Pero hindi lamang tumatanda ang madaling makalimot. 
Lalo sa paglimot natin sa Diyos. 

Marami ang nakalilimot sa pananalangin at pagbabasa ng Biblia. Marami ang nakalilimot na magsimba. Marami ang nagsasabing, ang Diyos ay mahal nila, ngunit nakakalimutan Siya. 

Ang isipan natin ay ang isa sa pinakamagamiting instrumento sa ating pagkatao. At madalas tayong umaasa sa ating memorya. Ngunit maniwala man tayo o hindi, marami sa atin ang may sakit na amnesia - amnesiang espiritual, ang madalas makalimot sa Diyos. 

Spiritual Amnesia

Subukan mong tanungin ang iyong sarili, "Ilang beses sa isang araw ko nakakalimutan ang Diyos?" Alam nating lahat na sa sandaling mabaling kahit saglit lamang ang ating atensyon sa ibang bagay, nakakalimot na tayo sa Panginoon. Maraming bagay ang maaring umagaw sa ating pansin, upang makalimot tayo sa Diyos. 

Kung kaya, ang Panginoon ay gumawa ng paraan upang madalas natin siyang gunitain. Ang pag-alala sa Panginoon ay dapat sinasadya. ito ang dahilan kung bakit ang panalangin, pagbabasa ng Biblia, pagtanggap ng Komunyon at pagsamba ay mga "disiplinang espiritual" para kay John Wesley. Dahil sa oras na nagwalang bahala tayo sa mga bagay na ito, madali tayong makakalimot sa Diyos. Ito ay lubhang mahalaga. Subukan mong kalimutan ang Panginoon, at madali kang madadaig ng tukso. 

Gamot Sa Spiritual Amnesia

Payo ng mga matatanda, "Huwag kang lubusang magtitiwala sa memorya mo! Isulat mo sa papel!" Ang pagsulat sa papel o paggamit ng bagay na makatutulong na magpapa-alala sa ating pakay ay may malaking silbi. Naisip ko na ginamit ng Panginoon ang Banal na Komunyon, ang tinapay at Katas ng Ubas upang maging paalala sa atin ang mga ito sa Kanya. Sinasabi ni John Wesley na habang maari, noong nasa Oxford siya, tumatanggap siya ng Banal na Komunyon araw-araw. Ang simula ng kanyang araw ay pananalangin at pag-babasa ng Biblia. Nakatutuwa nga lang isipin na nakalimutan ni John Wesley ang kanyang asawa, ngunit hindi siya nakalimot sa Diyos. Totoo pong nangyari iyon kay John Wesley. 

Gamot sa Paglimot

1. Gamot upang hindi tayo makalimot sa pagpapasalamat. 
Ang salitang "eucharist" mula sa ginamit na salitang Griego ng Panginoong Jesus sa v. 19 ay "eucharisteesas" na ating ginagamit sa pagtukoy sa Komunyon ay nangangahulugang "siya'y nagpasalamat". Eucharist means "thanksgiving".

At madalas nga nating makalimutan ang magpasalamat sa Diyos di po ba? Ang Banal na Komunyon ay katibayan ng umaapaw na kabutihan ng Diyos. 

Lahat ng ating kailangan. 
Lahat ng ating kahilingan, 
Panalangin upang gumaling,
Panalangin upang patawarin, 
Panalangin upang maligtas---

Lahat ng ito ay tinutugon ng Diyos, at ang tanging maisusukli natin sa Kanya ay pasasalamat. Pero nakakalimot pa rin tayo na gawin ito, hindi lang magka minsan - kundi madalas.

2. Gamot ito upang hindi tayo makalimot kay Jesus. 
Ang salitang ginamit dito sa Griego ay "anamneesin" o "pag-alala sa akin." Ang salitang ito ay may mahalagang kahulugan. 

Ipinapaalala sa atin na ang salitang ito ay hindi tumutukoy sa pag-alala sa isang yumao. Hindi sinasabi ng Panginoon na, "Alalahanin ninyo ako kapag ako ay patay na." Ang banal na Komunyon ay hindi Memorial Service para sa isang patay. Manapa'y ang Banal na Komunyon ay CELEBRATION sa pag-alala sa ATING BUHAY NA PANGINOON! 

Ang salitang ito ay ginagamit sa pag-alala sa isang "buhay pa". Malinaw kung gayon na ang salitang ito ay "prophetic declaration" ni Jesus. Na bagamat siya ay mamatay sa krus, gayun man hindi siya aalalahanin bilang isang patay, kundi isang buhay magpakailanman. 

3. Gamot ito upang hindi tayo makalimot na si Jesus ay nasa piling natin. 
Hindi po tayo niniwala na ang tinapay at alak ay "literal" na katawan at dugo ni Cristo. Sila ay mga elemento, mga simbulo ng kanyang katawan at dugo. Ngunit sa paraang espiritual totoong tinatanggap natin ang pagkakatawang tao ng Diyos, na may katawan at dugo na nagkaloob ng kanyang buhay para sa ating katubusan.

Ang Banal na Komunyon ay paalala upang hindi tayo makalimot sa Diyos na hindi nakakalimot sa atin. 
Ang Diyos -- hindi lamang niya tayo inaalala, kundi lagi pa niya tayong sinasamahan. Lagi niya tayong ginagabayan, niyayakap, at pinagmamasdan. Lagi Siya sa ating tabi. 

Hindi nga lang natin napapansin. Dahil madali tayong makalimot.


Sermon 2


Tuntunin sa Pagtanggap ng Banal na Komunyon
1 Corinto 11:27-34

Ang sama-samang pagdulog sa hapag ng Panginoon ay kasanayan ng mga sinaunang Kristiano.  Ito ay tinatawag na “agape meal”.  Sa Komunyon, kinikilala ang banal na presensya ng Panginoong Jesus.   Pagkakataon din ito upang maramdaman ng bawat Kristiano ang pagkaka-isa.  Ang mga mayayaman ay nakikisalo sa mga mahihirap.  Ang lahat ay pantay-pantay sa Banal na Hapunan.

Ngunit sa iglesia ng Corinto, nakaranas ng kaunting problema si Apostol Pablo.  Tulad ng alinmang iglesia, nakakita siya ng ilang suliranin na dapat  iwasto.  Bilang mga anak ng Diyos, nakapahalaga na unawain natin ang Salita ng Panginoon at maging bukas tayo sa mga maaring pagwawasto na nais gawin ng Diyos sa ating buhay bilang isang katawan.

Isang naging suliranin na nakita ni Pablo ay ang mga pangkat-pangkat ng mga kaanib sa oras ng hapag ng Panginoon.  Ang mga mayayaman, mga magkakasamang grupo ay humihiwalay sa iba.  Isa pa ay ang pagiging makasarili ng iba.   Kumakain at umiinom sila ng labis at nawawalan ng paggalang sa Banal na Hapunan.

Paghahanda sa Pagtanggap sa Banal na Komunyon

Dalawa lamang ang ating kinikilalang Sakramento ng iglesia, ang Bautismo at Banal na Komunyon.  Ang Banal na Komunyon ay iniutos ng Panginoon upang siya ay ating alalahanin.  Upang magawa natin ito, kailangan natin ang isang nakahandang puso at bukas na kaisipan.  Dahil, ito ay paggalang mismo sa katawan at dugo ng ating Panginoon. Ang pagtanggap sa katawan at dugo ng Panginoon sa paraang hindi karapat-dapat ay isang pagkakasala.

Kabilang sa mga paraang karapat-dapat ay;

a. ang pagsusuri sa sarili bago tumanggap ng Banal na Komunyon.
Ang tamang pagsusuri sa sarili ay ginagawa ng mga nagnanais lumago sa pananampalataya at sa kaalaman.  Ito ay sa paraan ng kapakumbabaan at pagbubukas ng sarili sa liwanag ng Diyos.  Ang taong nagsusuri ng sarili ay handa sa mga pagtutuwid ng Diyos, kumikilala  siya sa mga sariling kahinaan at pagkukulang.

Sa mismong tinapay at katas ng ubas, ang Panginoon ay nangungusap sa bawat tatanggap ng Komunyon.  Ito ay simbulo ng pagpapatawad na pinagkakaloob ng Diyos.  At ang pagpapatawad ay pinagkakaloob lamang sa mga tunay na nagsisisi.  At ang mga tunay nagsisisi ay nagsasaliksik ng kanilang sarili, upang ilantad ang karumihan at mga kasalanan sa liwanag ng Diyos - at sa gayun nakakamit nila ang malinis, dalisay, ang banal na buhay na kaloob ng Panginoon para sa mga lumalapit sa kanya.  Darating sila sa iglesia na may bitbit na kasalanan, ngunit uuwi sila  na wala ng bahid ng kasalanan - dahil sila ay pinatawad na.
b. ang pangalawa ay ang banal na Komunyon ay pagkilala sa katawan at dugo ng Panginoon.
Kinikilala po natin ang tinapay at katas ng ubas bilang mga “simbulo” at hindi literal na katawan at dugo ng Panginoon.
Ngunit kailangan pa rin nating igalang ang mga ito bilang mga banal na bagay.   Higit pa rito, kailangan  nating kilalanin ang Banal na Komunyon bilang isang banal na gawain ng ating Diyos.

Inuutusan tayo ng Pangjnoon na sa tuwing ginagawa natin ito, inaalala natin siya.  Ang pag-alalang ito ay hindi lamang sa isip, kundi sa kanyang presenya.   Ito ay pagsariwa natin sa pakiki-isa ng Panginoon sa ating kalagayan bilang tao.  Siya ay kasama natin sa Banal na Hapunan. Ibig sabihin, ang paggalang natin sa mga elemento ng Komunyon ay tumutukoy sa ating paggalang sa mismong presensya ng Panginoon sa ating kalagitnaan sa oras ding ito! At ang kawalan ng paggalang sa mga ito ay nangangahulugan ng kawalan ng paggalang sa Diyos.

Ito ang dahilan  kung bakit sinasabi ni Pablo na  naging kaparusahan pa sa iba ang dulot ng Komunyon.  Sila ay nagkasakit at ang iba ay nangamatay.  Sa halip na maging biyaya - ang Komunyon ay naging kahatulan sa kawalan nila ng paggalang sa presensya ng Diyos.

c. Ang Komunyon ay Pagdiriwang sa  ating pagkakaisa bilang isang iglesia o iisang katawan ni Cristo.  Ang iglesia ay binayaran ng Panginoon sa kanyang sariling dugo at ito ay ginawa niyang kanayang katawan na maglilingkod sa mga tao sa sanlibutan.

Sa hapag ng Panginoong Jesus, tayo ay nagdiriwang sa isang banal na salu-salo kasama ang Panginoon.  Sa ganitong diwa, tayo ay pinaging -isang katawan bagamat tayo ay marami.

Ang banal na Komunyon ay katibayan ng pag-ibig ng Diyos para sa atin, kaya ibinigay niya ang kanyang bugtong na anak para sa ating katubusan.  Ang pag-ibig ding ito ay inaasahang madarama ng bawat kaanib ng iglesia.  At ang pag-iig na ito ay inasahan ding ibabahagi ng bawat isa sa kanyang kapatid sa loob ng simbahan.

Wika ng Panginoon, “Ibigin ninyo ang isa’t-isa.  Sa ganitong paraan makikilala ng iba na kayo nga ay alagad ko.”

Ang Komunyon kung gayon ay tanda ng pag-ibig ng Diyos para sa atin.  At ito ay katibayan din ng ating pag-ibig sa isa’t-isa.

Muli mga kapatid, bukas ang hapag ng Panginoong para sa lahat.  May kasalanan ka ba at humihingi ka ba ng pagpapatawad mula sa Panginoon?  Lumapit ka at patatawarin ka niya. Mahal ka ng Diyos at kailan man hindi ka niya itataboy kung lalapit ka lamang sa Kanya ng buong puso.

Halina at tikman ninyo ang handa ng Panginoon. Amen. 


Sermon 3: 


Paglalakbay Pauwi sa Emaus
Lucas 24:1-32

Ang katagang "There's no place like home." ay lalong pinatanyag ng kwentong Wizard of Oz. Ang character na si Dorothy, ay isang bata na dinala ng ipo-ipo sa lugar ng Oz. Doon siya ay nakakilala ng ibat-ibang pambihirang nilalang, mga kaibigan at mga kaaway. Ngunit malayo siya sa kanyang mga magulang at sa kanyang tahanan.

Sa adventures na iyon ni Dorothy, wala siyang naging hangad kundi ang makauwi. Dahil, there is no place like home.

Ang ating kwento mula Biblia ay salaysay ng dalawang alagad na pauwi sa kanilang tahanan. Pagkatapos nilang makita si Jesus na namatay at inilibing, ang tanging hangarin nila ngayon ay bumalik na lamang sa kanilang tahanan sa Emaus.

Noong sumunod sila sa panawagan ng Panginoon upang maging alagad, iniwan nila ang kanilang tahanan at pamilya. Ngayong wala na ang Panginoon, marahil nga, ang pinaka magandang magagawa nila ay ang umuwi.

Sa Daan Pauwi

Masarap umuwi lalo kapag may sasalubong sa iyo tulad ng halik ng asawa at yakap ng mga anak. Masaya rin sila kung may pasalubong na dala ang isang uuwi ng tahanan. Sa tahanan maririnig ang mga halakhak, tawanan at mga pagbabawal ng magulang sa kakulitan ng mga bata. Walang lugar na katulad ng tahanan.

Ngunit ang pag-uwi na iyon nina Cleopas at ng kasama nila ay isang malungkot na pag-uwi. Naaalala ko po ang mga kwento ng mga biktima ng mga illegal recruiter noong bata pa kami sa aming baryo.

Isang pamilya ang nagbenta ng kanilang nag-iisang kalabaw at maliit na lupang sinasaka upang makapunta sa Saudi Arabia ang ama ng tahanan. Sa pamamagitan ng pangingibang bansa, inasahan ng pamilya na sila ay uunlad na sa kabuhayan. Ngunit lingid sa kaalaman ng ama, siya ay biktima pala ng illegal recruitment. Inihatid pa naman siya sa airport ng buong pamilya. Pagdating sa airport ng Maynila, wala siyang passport, wala siyang ticket at wala rin ang recruiter. Umuwi ang buong pamilya na malungkot at bigo.

Malungkot at bigo, ito rin ang damdamin nina Cleopas. Umasa sila na si Jesus ay ang Messias. Umasa sila na magbabago na ang takbo ng buhay ng bawat Judio na lalahok sa kilusan ng Panginoong Jesus. Ngunit ngayong patay na si Jesus, patay na rin ang kanilang pag-asa.

Pauwi sila sa Emaus dala ang malungkot na balita, patay na ang inaasahang nilang Tagapagligtas. Ang dala nila ay kwento ng kabiguan. Marahil nahihiya nga silang uuwi sa kanilang bayan ng Emaus.

Sinamahan Sila Ni Jesus sa Pag-uwi

Sa kanilang paglalakbay pauwi, nakisabay si Jesus. Kasama nila ang Panginoong Jesus pero hindi nila alam. Buhay na muli ang Panginoong Jesus ngunit hindi ito namalayan.

May kwento ang dakilang mangangaral na si Charles Spurgeon tungkol sa isang katulong na naglingkod sa isang lalaking mayaman. Namatay ang mayaman at ang tanging iniwan niya sa katulong ay isang sulat. Dahil hindi marunong magbasa ang katulong, umuwi siya at itinabi ang nasabing sulat sa isang sulok ng kanyang barung-barong. Nasadlak sa lungkot ang katulong dahil napamahal siya sa kanyang amo na parang ama niya ito. Bumalik siya sa kanyang dating bahay, sa lalong mahirap na buhay dahil wala na siyang alam na kabuhayan kundi ang maging katulong.

Isang araw, binisita siya ng kanyang pastor. Pinabasa niya ang nilalaman ng sulat ng kanyang dating amo. At laking gulat ng pastor at siya ng basahin ng pastor ang sulat. Ito pala ay isang testamento na nagsasaad na ang lahat ng ari-arian ng kanyang pumanaw na amo ay pinamamana sa kanya!

Kasama niya ang sulat pero hindi niya alam...na siya pala ay tagapagmana.

Ang mga alagad, kasama na nila si Jesus pero hindi pa nila alam!

Alam ninyo mga kapatid, kahit ngayon baka mayroon kayong pag-papala sa buhay na hindi ninyo nalalaman. Life is full of unrecognized blessings. For so many times, God is just beside us, ready to bless us, ready to journey with us, but we may just not recognize Him.

Bakit kaya?

Bakit hindi nila nakilala si Jesus? Una, nakapako na sila sa maling kaisipan na patay na si Jesus.

Sa bahay namin dati, ay may manequin. Ito ay nasa sala at iniwan namin itong nakatayo sa loob ng bahay. Ilang buwan din itong walang nakalagay doon na walang t-shirt (may shorts naman). Minsan, una akong umuwi sa bahay at naisipan kong tumayo sa lugar ng manequin. Tinakpan ko siya ng kumot at doon ako tumayo sa lugar niya. Inalis ko ang t-shirt ko at nag-pose ako na parang ako yung manequin. Dumating si misis at ang aking anak, at hindi nila napansin na nandoon ako sa bahay. Padaan-daan sila sa aking harapan ko ng mahabang sandali at hindi nila alam na nandoon ako!

Kaya ng ako ay kumilos, nabigla po sila. Nandoon lang ako, pero hindi nila alam.

Their minds was conditioned to believe that it was the manequin and not me, who is standing there on that sala.

Nandoon lang si Jesus, pero hindi nila alam.

Hindi kaya ganyan din tayo mga kapatid? Nandiyan lang ang Panginoon pero hindi natin alam? Na ang turing natin sa Diyos ay isang estranghero?

Gayun pa man, matiyaga parin silang tinuruan ng Panginoon. Pina-alala ng Pagninoong sa kanlila ang mga hula sa Lumang Tipan. Sa kanilang mahabang lakaran, marami rin ang naibahagi ng Panginoon sa kanila, ngunit isa lang ang alam nilang kwento, nakapako pa rin sila sa maling kaisapang "Patay na si Jesus.".

Nang Makauwi na Sila

Pagdating sa Emaus, pinatuloy nila ang Panginoon sa kanilang tahanan. At ito ang pinaka magandang bahagi ng kwento. Hindi man nila naunawaan ang mga sinasabi ng Panginoon, hindi man nila nakilala si Jesus, pinatuloy nila ang "estranghero ito" sa kanilang tahanan.

May kwento tungkol sa isang pamilyang hindi mananampalataya. Isang araw nakipanuluyan ang isang pastor sa kanilang bahay at tinanggap naman nila ang pastor. Sa una nilang pagharap sa hapag kainan, hiniling ng pastor na manalangin sila, at ito ay nakabigla sa pamilya dahil hindi naman sila sanay manalangin. Ngunit sa unang pagtanggap nila sa pastor na iyon, sa unang panalangin nila, nakadama ang pamilya ng kakaibang diwa. Nakaramdam sila ng presensya ng Diyos. Karanasan na hind nila maunawaan, pero totoo. Mula noon, hinahanap-hanap nila ang panalangin ng pastor, hanggang sila ay naging mananampalataya.

Nang nasa hapag na sila, kumuha ng tinapay ang Panginoong Jesus at hinati tio, matapos magpasalamat, ibinigay niya ito sa mga alagad.

Bigla nabuksan ang kanilang mga mata! Kasama pala nila si Jesus!

Holy Communion, an Eye Opener

1. Binubuksan ng Banal na Komunyon ang mata natin upang malaman natin na kasama pala natin si Jesus sa ating paglalakbay sa buhay. At kahit sa gitna ng mga "frustrations", sa gitna ng mga kabiguan at lungkot, God is journeying with us. Hindi po tayo tinalikuran ng Diyos.

2. Pangalawa, binubuksan ng Pangiinoon ang ating mga mata sa pamamagitan ng Banal na Komunyon sa katotohanang handa siyang pumasok sa ating buhay, handa siyang makipanuluyan sa ating mga tahanan upang makasalo natin siya.

3. Pangatlo, ang banal na Komunyon ay katibayan na ipinagkaloob na sa atin ang pinaka-mahalagang pagpapala ng buhay at kaligtasan. Ibinigay ng Ama ang kanyang bugtong na Anak, upang ang sinumang sasampalataya ay magkakaroon ng buhay na walang hanggan.

Ilang beses na po akong nakarinig ng mga kwento ng mga nagpapatiwakal na tao. At kadalasan, ang iniiwan nilang sulat ay magkakahawig. Sabi nila, "Walang nagmamahal sa akin.."

Sayang ano po.
Hindi nila alam mahal sila ng Diyos.
Kayo, alam na po ba ninyo na mahal kayo ng Diyos?
Na dahil sa pagmamahal niya sa atin Siya ay kusang namatay para sa ating kaligtasan?

Hinati niya ang tinapay at ibinigay sa kanila...at nabuksan ang kanilang mga mata.

Linggo, Enero 6, 2019

Funeral Sermons Tagalog (7 Sermons)

Sermon 1 :


Masayang Pagpapaalam 1
2 Timothy 4:6-8, 16-18

Kadalasan ang pamamaalam ay malungkot.  Ang paglisan ng isang tao ay nagdudulot ng dalamhati sa marami.  Ngunit tayong mga Kristiano ay may kakaibang pananaw sa kamatayan, kahit na ito ay itinuturing na permanenteng pamamaalam ng isang mahal sa buhay.  Ayon kay Apostol Pablo, “Para sa akin ang mabuhay ay kay Cristo at ang kamatayan ay pakinabang.” (FIlipos 1:21).

Ano ang Kamatayan Para kay Pablo?

Ang kamatayan para kay Pablo sa ating aralin ay may dalawang paglalarawan: pagpanaw at inihahandog na.

1. Sabi ni Apostol Pablo,  “Sapagkat dumating na ang panahon ng pagpanaw niya sa buhay na ito.”  Sa talatang ito, ang salitang pagpanaw ay figurative speech na katumbas ng departure sa English.  Ito ay naglalarawan ng ilang bagay;

  a.   pamamaalam ng isang maglalayag sa dagat
  b.  babagbagin na ang tolda, para maitayo na ang permanenteng tahanan
  c.  pagpapalaya ng isang bihag.
  d.  palayain ang isang nakataling baka

2. Ang kamatayan din ay katumbas ng inihahandog na,  naglalarawan sa alak na  ibinubuhos sa handog na susunuging hayop sa altar (Bilang 28:7).   Dito, ang buhay ni Pablo ay isang naihandog sa altar ng Diyos.  Kaya ang kamatayan para sa kanya ay hindi wakas ng buhay kundi isang pag-aalay sa Diyos.

Ang kamatayan ay tiyak, para sa lahat.  Walang hindi makakatikim ng karanasang ito.  Ngunit may kakaiba sa pahayag ni Pablo dahil sa kanyang kasiguruhan na, “Makakamtan ko na ang koronang nakalaan sa mga matuwid.” (v.6).  Mayroon siyang kasiguruhan ng kaligtasan.

Ang  mga ito ay ating aaralin.  Ang kasiguruhan ng kaligtasan ay katibayan na  ng ating pananampalataya ay nakasalig sa katotohanan at ito ay tunay na maghahatid sa atin sa buhay na walang hanggan.  Hindi ito isang “bakasakaling” paniniwala.  Ang sinumang sumasampalataya sa Panginoong Jesus ay may buhay na walang hanggan ayon sa pangako ng Salita ng Diyos.

May binanggit  na dahilan si Pablo sa kanyang kasiguruhan ng kaligtasan.

1. Una, sabi niya, “Pinagbuti ko ang aking pakikipaglaban. (v. 7)”.  Ang buhay Kristiano ay araw-araw na labanan ng buhay.    Tayo ay nasa panig ng Diyos laban sa kasamaan, kawalan ng katarungan at pang-aabuso.  Kalaban natin ang mga kasamaan na namamayani sa mundong ito (Efeso 6:12). Bilang Kristiano, kakampi natin ang mga mahihirap, mabubuti, balo at iba pang mahal sa Diyos.

2. Pangalawa, natapos ni Pablo ang kanyang takbuhin.
Gamit dito ni Pablo ang larawan ng isang mananakbo na tumatapos ng kanyang takbuhin (marathon).  Hindi usapin dito kung nauna siya o nahuli.  Ang mahalaga, natapos niya ang takbuhin, at ito ang dignidad ng kanyang buhay.  Hindi niya tinakasan ang kanyang tungkulin sa buhay dahil hanggang sa huling sandali ng kanyang buhay, patuloy siyang naglilingkod sa Diyos.

3. Pangatlo, nanatili siyang tapat sa pananampalataya.
Ang tinutukoy na “pananampalataya” dito ay hindi pangkalahatang kahulugan ng paniniwala sa Diyos.  Marami kasi ang maling akala, na basta raw naniniwala na sila sa Diyos, may pananampalataya na sila.  Ito ay mali, dahil kahit si Satanas ay naniniwala na may Diyos (Santiago 2:19).

Ang sinasabing pananampalataya ni Pablo ay tungkol sa paninindigan sa;

  a. tamang doktrina, dahil hindi naman pare-pareho lang ang mga relihiyon.   Hindi tamang relihiyon ang kahit anong sekta. Kailangang sigurado ang bawat  isa na tama ang mga doktrina ng kanyang kinaaanibang sekta.

  b. tamang ministeryo, ang bawat isa ay may gawaing pinapagawa ng Diyos bilang misyon natin sa buhay.  Wala tayong karapatan gamitin ang ating buhay sa anumang nais nating paggamit.

4. Panghuli, may kasiguruhan ng kaligtasan si Pablo dahil sa kanyang pananalig sa Diyos.
Sabi niya, “Ang Panginoon ang magliligtas sa akin sa lahat ng kasamaan at siya rin ang maghahatid sa akin nang ligtas sa kanyang kaharian sa langit. Purihin nawa siya magpakailanman! Amen.”

Ang kaligtasang sinasabi ni Pablo ay pananampalatayang may gawa.  Sinabi niya na ang Diyos ang magliligtas sa kanya bagamat ginawa ng apostol ang kanyang tungkulin.  Hindi siya nagtitiwala lamang sa kanyang sariling kabutihan.   At ito ang nagbigay sa kanya ang kasiguruhan ng kaligtasan sa kanyang pamamaalam.

Ang paninindigan ito ng apostol ay mababasa rin sa Gawa 20:24, “Subalit walang halaga sa akin ang aking buhay magawa ko lamang ang aking tungkulin at matapos ang gawaing ibinigay sa akin ng Panginoong Jesus, ang pagpapahayag ng Magandang Balita tungkol sa kagandahang-loob ng Diyos para sa tao.”

Walang ibang inisip si Pablo kundi ang mabuhay para  maglingkod sa Panginoong Jesus.  At kung mamamatay na siya , paghahandog pa rin ang kahulugan ng kanyang paglisan sa mundo.

Panalo Tayo!

Ang buhay Kristiano ay buhay na walang talo.  Kamatayan man o buhay, iisa lang ang ating patutunguhan - buhay na walang hanggan kasama ang Diyos.  Para sa atin, walang masamang epekto ang kamatayan - dahil kay Cristo maging ang kamatayan ay nagiging pakinabang.



Sermon 2:


Matagumpay na Pamamaalam (2)
 2 Timoteo 4:6-8

Ang kamatayan ay isang karaniwang karanasan ng tao.  Bagamat ito ay karaniwan, hindi pa rin ito maituturing na kanais-nais na usapan tungkol sa buhay.  Ang pag-usapan ang kamatayan ay isang taboo o isang pangit na usapin para sa iba.  Sa ibang kultura, bawal ang pag-usapan ang tungkol sa posibleng kamatayan ng isang buhay pa.   Bawal ang sabihing, “Kung sakaling mamatay ka na...”.  At kung sakali ngang namatay ang taong sinasabihan, ang nagsabi ng “Kung sakaling mamamatay ka na..” ay papatawan ng parusang kamatayan.

Hindi rin karaniwan ang makarinig tayo ng isang buhay pa na nagkukwento tungkol sa kanyang sariling kamatayan.  Ngunit sa ating pagbubulay ngayon, isang tao, si Apostol Pablo ay nagsasalita tungkol sa kanyang parating na kamatayan.

Sa kabilang banda, ang mag-isip tungkol sa sariling kamatayan ay isang mabuting bagay.  Ayon sa Ecc. 7:2,     “It is better to go to a house of mourning
than to go to a house of feasting,
for death is the destiny of every man;
the living should take this to heart.”

Kahit si Stephen Covey ay nagsasabi na upang maging matagumpay daw ang isang tao, kailangan tayong mag-isip tungkol sa konklusyon ng ating ginagawa o kung ano ang kahihinatnan ng ating buhay. Sabi niya, “Start with the end in mind.”

Sa aking palagay, alam ni Apostol Pablo ang konsepto na sinasabi ni Stephen Covey.  Dahil habang buhay pa si San Pablo, alam na niya na siya ay magkakamit ng  korona ng buhay sa langit.  Siya ay may katiyakan tungkol sa kanyang kaligtasan. Alam niya na matagumpay ang lundo ng kanyang buhay dito sa lupa.

Tunay na napakaganda, kung tayo po mismo ngayon ay magbubulay sa ating sariling kamatayan, habang nakikiramay tayo sa  mga namatayan at pag-isipan din ang ating sarili sa ating pagharap sa Diyos kapag tayo ay pumanaw na.
Paano mo ba nakikita ang sarili mong pagpanaw?

Matagumpay ang pananaw ni Pablo sa kanyang sariling pagpanaw dahil sa tatlong dahilan;

1. Una, dahil alam niyang pinagbuti niya ang kanyang pakikipaglaban sa buhay. Ang buhay ay puno ng pakikipaglaban.  Maraming hamon sa buhay na dapat nating harapin, at kung hindi, matatalo tayo sa labanan.

Subukan mong bilangin ang pinagdadaanang pagsubok ng mga magulang sa pagpapalaki ng kanilang mga anak.  Pagmasdan mo ang mga pinagdadaanang pagsubok ng mga kabataan sa ating panahon.   Mga ama at ina na naghahanapbuhay sa ibang bansa habang ang kanilang mga anak ay nandito sa Pilipinas at wala ang kanilang mga magulang sa kanilang tabi.  Pinagmasdan mo na ba ang mga bata sa lansangan na nagtitinda upang buhayin ang kanyang maysakit na ina at pakainin ang kanyang mga kapatid na maliliit?   Matapos silang iwan ng kanilang ama, siya ngayon ang tumatayong taty ng tahanan sa edad na sampu? Tingnan mo ang mga taong nagsisimba, at makikita mo ang sari-saring tao na humaharap sa mga matitinding sagupaan ng buhay.  At iniisip ng marami, “Magtatagumpay kaya ako sa laban na ito?”

St. Paul fought a good fight. Alam niya na hindi siya sumuko.  Nagtagumpay siya, hindi naman sa sarili niyang lakas.  Wika niya, “I can do all things through Christ who gives me strength.”(Filipos 4:13).

Maraming pagsubok sa buhay ang pinagdaanan ni Pablo.  Iniwan siya ng kanyang mga kaibigan. Nakulong  siya at pinarusahan ng walang kasalanan.   Sa kabila ng lahat ng ito, lumaban siya ng puspusan at nagtagumpay.

2. Pangalawa, sinasabi niya na tinapos niya ang labanan. May mga namamatay na masaya at may namamatay na malungkot.  May mga malungkot dahil alam nilang mamamatay na sila at marami pa ang hindi nila natatapos na tungkulin sa buhay.  Malapit na silang mawalan ng buhay pero hindi pa sila tapos sa kanilang mga dapat tapusin.

Paul never had such regrets in life.  May tatlong uri ng bagay na nagiging sanhi ng mga “regrets” sa buhay.  Promises na kept, unrepented sins, and callings from God not  heeded.  Mga pangako na hindi natupad, mga kasalanan na hindi napagsisihan habang may panahon pa, at mga tawag o nais ipagawa ng Diyos sa atin na hindi natin ginawa. Tinapos ni Pablo ang mga bagay na dapat niyang tapusin sa buhay kaya matagumpay siyang pumanaw.

3. Pangatlo, he kept the faith.  Hindi siya tumalikod sa kanyang pananampalataya sa Diyos.

Noong maging Kristiano si Pacquiao, tinanong siya ng isang TV host sa United States, “When you became a Christian, you gave up cock fighting, drinking and your other vices.  Then you lose a fight against to Bradley, on a fight everybody knows you won.  Then you lose your fight against Marquez. Are you not going to go back to your old  way of life?”  Malinaw na sinabi ni Manny, “No.  Never..”

Maraming sinasabing dahilan ang iba kung bakit iniwan nila ang kanilang pananampalataya sa Diyos.  Pero para kay Pablo, anuman ang mangyari, sa mabuhay o mamatay siya ay sa Panginoon.
Hindi na tayo magtataka kung bakit may katiyakan siya sa kanyang pagtanggap ng korona.  Lumaban siya ng puspusan, tinapos niya ang dapat tapusin at nanatili siya sa pananampalataya sa Panginoon.

Sermon 3: 


To Die is Gain
 Filipos 1:21

Bawat segundo ay may tatlong tao na pumapanaw sa mundo. Kaya gamit ang siyensya, pinipilit ng tao na pigilan ang kamatayan.  So far, we have prolonged life, but have never  erased death.  Nandiyan ang mga gamot at mga aparatong medikal na kahit papaano, ay nagpapahaba ng buhay.  Pero, tanggapin man natin o hindi. Hindi pa po tayo nagtagumpay sa pagpigil sa pagdating ng kamatayan.

Para sa marami ang kamatayan ay nakakatakot na katotohanan.   Sa iba, ito ay pagkalugi.  Ito ay nagreresulta sa pagkawala  ng mahal sa buhay, o ng kaibigan.  Ang kamatayan  o karaniwang tinatanggap ng marami bilang isang trahedya. Ito ay masakit na karanasan sa buhay, dahil sa pagkawala ng buhay ng isang tao.

Pero sa ating binasang talata mula sa Biblia, ang kamatayan ayon kay Apostol Pablo ay isang pakinabang at hindi isang pagkalugi. Marahil ito ay isang palaisipan sa atin, ngunit nais ko kayong anyayahang magbulay sa Salita ng Diyos.  At samahan nawa tayo ng Espiritung Banal upang mabusog ang ating mga kaluluwa.

Paano nagiging pakinabang ang kamatayan?

1. Una, pakinabang ang kamatayan para sa mga tunay na sumampalataya na sa ating Panginoong Jesus.  Nangako ang Panginoong Jesus ng ganito, “Sinumang sasampalataya sa akin, bagamat mamatay, siya ay muling mabubuhay at hindi na mamamatay kailanman.” Here is a promise that will never miss. Pangako ito na hindi mapapako.

Dahil dito, ang kamatayan, ay nagsisilbing tulay lamang sa ating pag-uwi sa ating tunay na tahanan sa langit.

2. Pangalawa, ang kamatayan ay pansamanatalang pagtulog sa balikat ng Diyos. Sa 1 Cor. 15:51, ang kamatayan ay sinasabing pagtulog lamang. Sa marami, ito ay nakakatakot na pagtulog.

Sa isang malayong lugar, may isang ama na nagyaya sa kanyang anak upang samahan siya sa pagpunta sa bayan.  Sa kanilang paglalakad, dadaan sila sa isang sira-sirang tulay na kahoy.  Takot ang bata sa paglipat sa tulay, kaya hinawakan ng ama ang kamay ng bata upang hindi ito matakot.  Kaya nakatawid nga sila sa tulay ng umagang iyon.

Sa daan pauwi, ginabi ang mag-ama.  Lalong natakot ang bata dahil alam niya na sila ay tatawid sa tulay sa gitna ng madilim na gabi. Alam ng ama ang nararamdaman ng bata.  Kay amalayo pa, kinarga na ng ama ang bata at pinatulog niya ito sa kanyang balikat.  Nakatulog ang bata habang inililipat siya ng ama sa tulay.  At ng siya ay magising - nasa bahay na sila ng kanyang ama.
Ang kamatayan ay pagtulog sa bisig ng Diyos, paggising isang pumanaw na anak ng Diyos, malalaman na lamang niya na siya ay nasa tahanan na ng Ama doon sa langit.

3. Pangatlo, ang kamatayan ay maituturing na pag-uwi sa ating permanenteng tahanan.  Sabi ng panginoon sa Juan 15:19, “Hindi kayo sa mundong ito.”  Hindi nga ito ang ating sadyang tirahan, tayo ay nilikha ng Diyos para sa langit.  At ang kamatayan ang tulay patungo roon.

Sabi ni Pablo, “For me, to live is Christ and to die is gain.”  Para sa kanya, ang kamatayan ay pagtanggap ng gantimpla mula sa Diyos.  Nabuhay si Pablo para sa Panginoon.  Walang nasayang na bahagi ang kanyang buhay mula ng makilala niya ang Panginoong Jesus.

May kwento ako, tungkol sa nakilala kong isang maysakit.  Malubha na ang kanyang karamdaman noong siya ay aking ipinanalangin bago siya pumanaw.  Halos hindi na siya makatayo sa panghihina.  Umiiyak ang kanyang mga anak sa sobrang lungkot.  Biglang  nagsalita itong maysakit ng ganito sa aming pagkabigla, “Umiiyak ba kayo dahil inggit kayo sa akin?”

Akala ng mga anak niya, siya ay naghihingalo.   At inulit niya ang kanyang sinabi, “Inggit ba kayo dahil  una kong makikita ang Panginoon kaysa inyo.  Huwag kayong mag-alala. Uuwi na ako sa aking Ama.”  Napangiti kaming lahat.  Uuwi na nga siya sa kanyang permanenteng tahanan.  Pagkatapos naming manalangin, pumikit siya ay nalagutan ng hininga. Umuwi na siya sa kanyang Ama sa langit.

Ang ating panananampalataya sa Diyos ay nag-aanyaya sa atin upang tignan natin sa kakaibang pananaw ang kamatayan.

Ang kamatayan ay hindi dapat katakutan dahil ito ay pansamantalang pagtulog upagn tayo ay magising sa isang buhay kasama ang Diyos sa langit.

Ito ay pamamahinga natin sa mga pasanin sa mundo, upang lumipat tayo doon sa isang lugar na wala ng sakit, wala ng pighati, at wala ng kasamaang mararanasan pa.

Isang kapatid sa iglesia ang ayaw makiramay sa mga namatayan.  Takot siyang lumapit sa patay.  Kaya minsan tinanong siya ng kanyang pastor kung bakit takot siya sa patay.  Sabi niya, “Takot po akong mamatay pastor.  Hindi ko po kasi alam kung saan tutungo ang aking kaluluwa kung sakaling ako ay papanaw.”

Ipinakilala ng pastor ang Tagapagligtas sa nasabing lalaki.  Mula noon, naalis ang kanyang takot sa kamatayan.


Sermon 4: 


Ang Halaga ng Buhay sa Mata ng Diyos

Awit 116:15
Tunay ngang itong si Yahweh, malasakit ay malaki,
kung ang isang taong tapat, kamatayan ay masabat.


Precious in the sight of the Lord, is the death of his saints. 

Mayroon na ngayong 7 billion population ang mundo at dumarami pa ang mga tao sa sanlibutan. 

Ngunit sinabi ng Panginoon, "Bilang ko ang inyong buhok." Kung interesado ang Diyos sa ating buhok mas interesado siya sa bilang ng mga nabubuhay sa lupa. Kaya nga sinabi rin niya, "Gawin ninyong alagad ko ang lahat ng tao sa daigdig." 

Dahil ang hininga nga bawat tao ay buhay sa hininga ng Diyos. Noong ginagawa pa ng Diyos ang tao mula sa putik, hiningahan niya ito upang magkaroon ng buhay. Dala-dala ng bawat tao ang hininga ng Diyos.  Mga, kapatid, napakahalaga mo sa Panginoon. Ikaw at ako ay bahagi ng kanyang buhay.

Mapalad tayo na nakakilala sa Panginoon. Dahil narinig natin ang kanyang Salita, sa pamamagitan ng pananampalataya, tayo ay naligtas.  Nabilang tayo sa mga pinawalang sala - at tayo ay pinababanal ng Panginoon. By God's mercy, from being sinners we were turned into saints.  

Pagbalik natin sa ating binasa sa Kasulatan, ito ang paalala sa atin ng Diyos mula sa kanyang Salita.

1. Even saints will experience death.  Lahat ay makakaranas ng kamatayan. At hindi exempted sa kamatayan ang mga mabubuting tao na pinabanal ng Diyos. 

And being a saints means, when a person is able to have the best in life.  Maaring hindi siya yumaman, o sumikat, pero nasa kanya ang pinakamabuti- nasa kanya ang Diyos at ang kaligtasan ng buhay. Alam po ninyo, higit sa anumang maibibigay ng mundo, ay kayang ibigay ng Diyos. Ang mundo, maari ka niyang bigyan ng gamit, o gadget, o kayamanan, pero hindi ka niya kayang bigyan ng buhay na walang hanggan. Ngunit ang mga pinabanal ng Diyos, they will receive the best in life, for they have in their hearts the Creator, God himself. 

So be a saint. Take Jesus as your Saviour.  Tandaan mo kapatid, mayroon kang kaluluwang dapat maligtas. Seek for your God and receive your salvation from Jesus who died for your sake. 

To be a saints, we must offer ourselves as living sacrifices for God. 

Para mapabilang sa mga santo, kailangan tayong mabuhay at kung kinakailangan ay mamatay para sa Diyos. 

2. Secondly, even though saints will experience death, the Saints will also be resurrected to eternal life.   Ito na ngayon yung pinagkaiba ng taong pinabanal at ang taong walang Diyos. Ang buhay ng taong makadiyos ay mahalaga sa Panginoon. At gayun din, sabi ng Biblia, ang kanyang kamatayan ng isang banal ay lubhang mahalaga sa Diyos. 

Precious in the sight of the Lord is the death of his saints. 

Kung kaya, huwag nating iisipin na hindi alam ng Diyos ang kamatayan ng isang tao. Bagamat napakarami na ng mga tao sa mundo, tinitignan ng Diyos ang bawat isa sa atin. 

Kasama ang ating yumaong kapatid. Mahal siya ng Diyos. 

Pasalamatan natin ang Diyos sa kanyang naging buhay. 




Sermon 5: 


Pakinabang sa Kamatayan
Filipos 1:21

Si Fanny Crosby, ang sumulat sa mga awiting Blessed Assurance Jesus is Mine ay bulag sa buong buhay niya. Bagamat bulag, pinagkalooban siya ng galing sa paglikha ng mga awiting espiritual. Ito ang kanyang naging kabuhayan at pangaraw-araw na gawain - ang purihin ang Diyos sa pamamagitan ng mga liriko na kanyang sinusulat.

Dahil bulag siya, minsan siyang tinanong kung; Hindi ba siya nagtampo sa Diyos dahil siya ay bulag?

Ang sagot ni Fanny, "Nagpapasalamat ako sa Diyos na ako ay bulag. Dahil pagdating ko sa langit ang pinaka- unang mukha na makikita ko ay ang mukha ng Diyos!"

Para sa isang tunay na Kristiano, ang kamatayan ay pakinabang.

1. Una, dahil ito ay pag-uwi sa ating permanenteng tahanan.

Tayo ay hindi mananatili sa mundo. Ito ay pansamantalang tahanan lamang. Ang ating permanenteng tahanan ay ang kalangitan.  Kung kaya, ang kamatayan para atin ay pakinabang.

2. Ang kamatayan para sa ating mga naligtas ay pakinabang dahil ito ay pagpasok natin sa buhay na walang hanggan. Mapalad na tayo kung ang ating edad sa mundo ay isang daang taon. Ngunit gaano man kahaba ang buhay ng isang tao, siya ay mamamatay din.  Sa langit, ang buhay ay walang hanggan kasama ang Diyos.

3. Ang kamatayan ay pakinabang dahil makakapiling na natin ang Diyos at makikita natin siya ng mukhaan. Nakakapiling natin ang Diyos dito sa lupa sa pamamagitan ng pananalig.  Hindi natin siya nakikita ngayon.  Ngunit makikita natin siya doon sa langit.

Tunay na wala ng gaganda pa sa mukha ng Diyos na ating mamamalas sa ating pagdating sa langit.

Isang matanda ang nagsisimba sa isang iglesia. Napapansin ng marami na kapag umaawit ng papuri sa Panginoon, si Mang Berting ay malakas umawit - at sintudo pa!

Kaya kinausap ng mga ibang kaanib ang pastor para pagbawalan si Mang Berting sa sobrang lakas nitong umawit. At gayun nga ang balak ng pastor, kaya bumisita siya kay Mang Berting.

"Mang Berting, napansin ko po na kapag umaawit ng mga himno, napakalakas ninyong umawit." - pasakalye ng pastor. Sagot ni Mang Berting,

"Alam po ninyo pastor, itong barong-barong kong ito, sabi po ng Biblia, ay papalitan ng Diyos ng mansyon sa langit. Itong suot kong ito na butas-butas, ito po ay papalitan ng Diyos ng telang ginto! At itong sumbrero kong luma na, ito ay papalitan ng koronang ginto ng Diyos doon sa langit....kaya pastor, sino naman ang hindi mapapasigaw sa tuwa!!!!????


Hindi nakasagot ang pastor.  Nagpatuloy sa malakas na pagpupuri si Mang Berting.

Sermon 6:


Paalala sa Bawat Tao
Genesis 2:7

Isang mabuting kwento na may aral ang tungkol kay Alexander the Great sa kamatayan.

Sinasabi na bago pumanaw ang dakilang conqueror, mayroon siyang habilin.

Una, kapag siya ay ililibing, siguraduing nakalawit ang kanyang mga kamay para makita ang kanyang mga palad.

Pangalawa, ang mga magdadala sa kanya sa libingan ay mga manggagamot.

Nang tanungin kung bakit, ganito ang kanyang paliwanag.

Una, nais niyang nakalawit ang kanyang mga palad upang ipaalala sa lahat na bagamat siya ay napakayaman, wala ng dadalhin na anuman sa kanyang kamatayan.
Pangalawa, mga doctor ang magdadala sa kanya sa hukay upang ipaalala sa lahat na walang sinumang matalinong doctor ang makakapigil sa kamatayan ng sinumang tao.


Madalas tayong makalimot. Kaya nga sinulat ang Biblia upang ipaalala sa atin ng Diyos ang kanyang presensya at ang kanyang pagmamahal sa atin. Ipinapaalala rin ng Biblia ang ating mga sangkap sa ating katawan at ang ating espiritu, upang lalo natin makita ang pagpapahalaga ng Diyos sa atin.

Ang Genesis 2:7 ay paalala sa ating pinanggalingan - na siyang ating kahihinatnan...ang lupa.

Una, galing sa alabok, tayo ay babalik sa alabok.
Pangalawa, ang ating hininga ay mula sa Diyos, at ito ay babalik sa Diyos.
Pangatlo, may simula ang buhay at ito ay may hangganan.

Aralin natin ito isa-isa.  Pagpalain nawa tayo ng Diyos sa pakikinig ng kanyang salita.

1. Una mga kapatid, kapag inalala natin ang kamatayan, ipinapaalala sa atin ang ating mababang kalagayan.  Alalahanin natin na tayo ay mula sa lupa kaya babalik tayo sa lupa. Ang ginamit ng Diyos sa paggawa ng katawan ng tao ay putik.  Kaya tandaan natin, sa ilalim ng hukay -lahat ay pantay-pantay.  Tulad ng sabi ng isang kasabihan;

Six feet under the ground, all are equal.

Hindi nararapat ang mang-agrabiyado ng kapwa tao dahil kapantay po natin ang isa't isa. Matalimo man o mayaman, hindi po tayo nakakahigit sa ating kapwa kung mahirap man sila o kulang sa pinag-aralan, dahil pagdating sa kamatayan - lahat tayo ay maaagnas.  Lahat tayo ay matutunaw. Lahat sa kamatayan ay babalik sa alabok.

2. Pangalawa, ipinapaalala ng  karanasan ng kamatayan  sa atin na ang ating hininga ay hininga ng Diyos. Ang buhay natin ay hiram sa Diyos.  Ito naman ang karangalan ng tao. Buhat sa Diyos ang ating buhay.

Kanina, nasabi natin na ang ating katawang mula sa lupa ay nagpapalala sa atin sa ating mababang pinagmulan, ito namang pangalawa ay nagsasabi na may sangkap tayo na banal, at mula sa Diyos.

Dala natin ang hininga ng Diyos.  Ayon sa Biblia, "Hiningahan ng Diyos ang tao, at ito ay nagkabuhay."

Dala natin ang hininga ng Diyos sa bawat sandali ng ating buhay.

Nasa bawat tao ang wangis ng Diyos.  Nasa bawat tao ang hininga ng Panginoon.

Huwag na tayong magtataka kung bakit napakahalaga ng bawat tao sa Diyos.  Tayo ay bahagi ng buhay ng Panginoon.

At dahil hininga ng Diyos ang isa sa atin, mabuti ngang ingatan natin at pakamahalin ang ating buhay.  Panatilihin natin itong malinis at banal.  Dahil ibabalik mo yan sa may-ari.

3. Panghuli, ang kamatayan ay nagpapa-alala sa atin na may hangganan ang buhay.  Dahil dito, ituring nating isang maigsing pagkakataon ang buhay dahil pansamantala lamang ito.

Ngayong wala na akong magulang, lalo kong naunawaan ang halaga ng mga maikling sandali na nakakasama natin ang ating mahal sa buhay.  Kay ahabang kasama mo sila, samantalahin mo yung opportunity na  mapaglilingkuran natin sila.  Isang araw, makikit amo na lamang na wala na pala sila.

Mahalin natin ang ating mga kapatid.
Paglingkuran natin ang ating mga magulang habang nandiyan pa sila.
Maigsi lang ang buhay.  Huwag natin itong sasayangin.

Pinapakilala ng kamatayan ng tao na hindi natin hawak ang ating buhay. Gamitin natin ito para sa kaluwalhatian ng Diyos.


Sermon 7


 Ang Ating Dalawang Tahanan
2 Corinthians 5:6-17

Ang bahaging ito ng mga sulat ni San Pablo ay naglalaman ng mga kaisipan ng apostol tungkol sa kamatayan at buhay ng isang mananampalataya. Ito ay ang kanyang mga pagbubulay sa pag-asang dala ng pananalig kay Cristo, at ang ibubunga nito sa buhay dito sa lupa, habang naghihintay tayo sa buhay na walang hanggan sa kaharian ng Diyos.

Isang Buhay na May Dalawang Tahanan

Ang tunay na Kristiano ay may dalawang tahanan; panlupa (ang ating katawan) at may hinihintay tayong ipagkakaloob pang isa pang tahanan na panlangit. Sa kasalukuyan, tayo ngayon ay nasa (tahanan o) katawang panlupa. at kung paghahambingin ang dalawa;

1. ang pananatiling buhay sa katawang panlupa ay katulad ng sabi ng apostol sa Cor. 13:12, “Sa kasalukuyan, tila malabong larawan ang nakikita natin sa salamin...” Bahagya lamang ang nalalaman ko ngayon.”

Sa ngayon, dumadaan pa tayo sa mga pagsubok, kapighatian, sakit at mga kahirapan. Hindi pa natin nakikita ng literal ang ating inaasam na buhay sa langit, kailangan tayong “mamuhay sa pananalig at hindi sa mga bagay na nakikita (v.7).

2. Ang inaasahan naman nating buhay o tahanan sa kalangitan ay sa piling ng Panginoon (v.8) paglisan natin sa buhay dito sa lupa.

Sa paglalarawan ng apostol sa Cor. 13:12, “... ngunit darating ang araw na harapan nating makikilala ang Diyos. ... darating ang araw na malulubos ang kaalamang ito, tulad ng lubos na pagkakilala niya sa akin.”

Sa ating pangalawang tahanan, doon magiging maliwanag ang lahat, kapag kapiling na natin ang Diyos.

Hindi dalawa ang buhay natin, sa halip dapat nating unawain na tayo ay may isang buhay na may dalawang yugto. Ang buhay natin sa lupa ay unang yugto, samantalang ang buhay natin sa langit ay ang pangalawa.

Ang buhay natin ay material at espiritual na kalagayan na nakaugnay kay Cristo. Hindi lamang sa mga material na bagay na nakikita sa lupa o maging sa ganda ng buhay dito sa mundo nakadepende ang ating buhay, mayroon pa doon sa langit. Ito ang dahilan kung bakit napakahalaga ng ating kaugnayan kay Cristo.

Ang kahulugan ng ating buhay Kristiano ay nakadepende sa kalidad nito ayon sa kaugnayan natin sa Diyos. Sabi nga ni San Pablo, “Kaya naman, ang pinakananais natin ay maging kalugud-lugod sa kanya, maging nasa katawang-lupa tayo o maging nasa piling na niya (v.9).”


Ang Kalidad ng Ating Buhay Kay Cristo

Ang buhay Kristiano ay may sukatan, dahil ito ay dadaan sa paghuhukom ng Diyos (v.10). Upang pumasa, kailangan nito ang sumusunod na kalidad.

1. dapat itong maging kalugod-lugod sa Panginoon (v.9)
2. buhay ito na may takot sa Diyos (v.11)
3. buhay ito na gumagawa para sa ikaliligtas ng iba (v.11)

Kristianong Pananaw sa Kamatayan

Dahil sa pag-asa na mayroon pang isa pang katawang panlangit na naghihintay sa atin, ang kamatayan ngayon ay “isang pakinabang” (Filipos 1:21). Sa halip na maging literal na katapusan ng buhay, ang kamatayan ng isang tunay na Kristiano ay nagiging lagusan, tungo sa buhay kapiling ng Panginoon doon sa kalangitan.

Hindi ito nangangahulugan na mas mababang uri ang buhay dito sa lupa. Para sa apostol, dito ngayon sa tahanan natin lupa, tayo ay kay Cristo na, dahil,

“Namatay siya (ang Panginoong Jesus) para sa lahat upang ang mga nabubuhay ngayon ay huwag nang mabuhay para sa sarili, kundi para kay Cristo na namatay at muling nabuhay para sa kanila.” -2 Cor. 5:15.

Kalidad ng Buhay Maka-diyos
Ang kalidad ng buhay Kristiano ay hindi nakukuha sa pagmamadali na makaalis sa kasalukuyang buhay para agad makamit ang buhay sa langit. Ang kailangan natin ay ang makamit ang kalidad ng bagong buhay na kasama ang Panginoon Jesus dito pa lamang sa lupa.

Habang naririto tayo sa kasalukuyang tahanan, gumawa tayo ng ayon sa ating pananampalataya, maglingkod tayo na puno ng pag-ibig sa Diyos at sa kapwa, habang matiyaga nating inaasahan ang isa pang tahanan doon sa langit.

Ngayon pa, isuot na natin ang bagong pagkatao na kalarawan ng Panginoon, dahil, “Kung nakipag-isa na kay Cristo ang isang tao, isa na siyang bagong nilalang. Wala na ang dati niyang pagkatao, sa halip, ito'y napalitan na ng bago.”- 2Cor.5:17

“Kaya nga mula ngayon ay mamuhay na tayong sumusunod sa kalooban ng Diyos, at hindi sa nasa ng laman. Sapat na ang panahong inaksaya ninyo sa paggawa ng mga bagay na kinahuhumalingan ng mga Hentil: kahalayan, masasamang nasa ng laman, paglalasing, walang tigil na pagsasaya, pag-iinuman, at kasuklam-suklam na pagsamba sa mga diyus-diyosan.” wika ni apostol Pedro.
-1Pedro 4:2-3.
Bilang mga Kristiano na nabubuhay sa lupa at umaasa ng buhay sa kalangitan, kailangan na nating iwan ang dati nating pagkatao na hindi maka-diyos. Kailangang makita sa atin na hindi lamang tayo panlupa, tayo rin ay panlangit.

















Sermons August 2026

AUGUST SERMONS and SUNDAY SCHOOL LESSONS BASED ON LECTIONARY READINGS  ___________________ Sermon 1: Feeding Ministry ni Jesus          ...